Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Happy girls

Οι δικοί μου Εβραίοι - Πώς δύο άνθρωποι μπορούν να κάνουν τη διαφορά

Μια συγκλονιστική ιστορία από τη Ζάκυνθο με αφορμή τη σημερινή παγκόσμια ημέρα μνήμης του Ολοκαυτώματος

 

 

 

Ζάκυνθος, στα τέλη του 1943. Οι Εβραίοι του νησιού τελούν υπό διωγμό.

 

Ο Γερμανός διοικητής της φρουράς Ζακύνθου Πάουλ Μπέρεντς καλεί το δήμαρχο Λουκά Καρρέρ για να του ανακοινώσει την εντολή του. Μέσα σε λίγες μέρες θα πρέπει να του παραδώσει κατάλογο με τα ονόματα όλων των Εβραίων του νησιού για να απελαθούν.

 

Ο δήμαρχος συναντά τον μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο και μεταβαίνουν μαζί στην Κομαντατούρ όπου παραδίδουν στον διοικητή έναν φάκελο με τον κατάλογο.

 

Το χαρτί γράφει μόνο δύο ονόματα: Μητροπολίτης Ζακύνθου Χρυσόστομος, Δήμαρχος Ζακύνθου Λουκάς Καρρέρ...

 

 

Με αφορμή τη σημερινή Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, σκέφτηκα πόσες φορές αισθάνθηκα ντροπή μελετώντας την ιστορία των Ελλήνων Εβραίων. Περίπου το 85% των Εβραίων της Ελλάδας εξοντώθηκε.

 

Λίγοι στάθηκαν στο πλευρό τους: ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, οι αντάρτες του ΕΛΑΣ, ο  Αστυνομικός Διευθυντής Άγγελος Έβερτ, κάποιοι φωτισμένοι ιεράρχες, κάποιοι συμπολίτες τους με μεγάλη καρδιά (και κουράγιο). Η πλειοψηφία των Ελλήνων παρέμεινε αμέτοχη - άλλοι επειδή χάρηκαν, άλλοι επειδή επωφελήθηκαν, οι περισσότεροι, ίσως, επειδή πίστευαν ότι δεν είχαν τη δύναμη να κάνουν τη διαφορά.

 

Την ιστορία των 270 Εβραίων της Ζακύνθου, που σώθηκαν όλοι χάρη στο Δήμαρχο, το Μητροπολίτη και τους συμπολίτες τους που τους έκρυψαν, την πρωτοδιάβασα πριν από 18 χρόνια. Και με συγκινεί το ίδιο κάθε φορά που την ξαναδιαβάζω.

 

Ίσως γιατί αποδεικνύει ότι τελικά ένας ή δύο άνθρωποι μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

 

 

Δύο απρόσμενοι ήρωες: Ο Δήμαρχος Ζακύνθου Λουκάς Καρρέρ και ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος

 

 

 

Οι δικοί μου Εβραίοι


Στην πόλη μου, τη Θεσσαλονίκη, οι Εβραίοι ήταν ως το 1912 η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα. Το 1943, λίγο πριν την εκτόπισή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αριθμούσαν σχεδόν 50.000 ψυχές. Το 95% εξοντώθηκε στο Άουσβιτς. Το ποσοστό είναι, ίσως, το υψηλότερο αναλογικά στον κόσμο. Λίγοι Εβραίοι ζουν πια στη Θεσσαλονίκη. Από μικρή έβλεπα και θαύμαζα τα όμορφα σπίτια τους – τη βίλα Μπιάνκα, τη βίλα Μοδιάνο, τη βίλα Μορδόχ, τη βίλα Αλλατίνι. Εβραίους, όμως, στη Θεσσαλονίκη έχω γνωρίσει ελάχιστους.

 

Οι δικοί μου Εβραίοι, λοιπόν, είναι ο Φραντς Κάφκα, ο Γούντι Άλεν, ο Στέφαν Τσβάιχ, ο Ζίγκμουντ Φρόιντ, ο Γιοζέφ Ελιγιά, ο Έρικ Χόμπσμπαουμ, ο Μπίλι Γουάιλντερ, ο Τζορτζ Στάινερ, ο Μαξ Οφύλς, ο Γκούσταφ Μάλερ, ο Ελίας Κανέτι, ο Στίβεν Φράι, ο Γιόζεφ Ροτ, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο Ερνστ Λιούμπιτς, ο Βάλτερ Ρατενάου, ο Φέλιξ Μέντελσον, ο Χάινριχ Χάινε, ο Βάλτερ Μπένγιαμιν, ο Μαρσέλ Ράιχ-Ρανίτσκι, η Τζούντιθ Κερ, ο Σάντερ Γκίλμαν, η Άννα Ζέγκερς, η Ελένα Μπόναμ-Κάρτερ, ο Άρτουρ Σνίτσλερ, ο Αλεξάντερ Κόρντα, ο Πάουλ Τσελάν.

 

Όσοι από αυτούς έζησαν την εποχή του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου αυτοκτόνησαν, δολοφονήθηκαν ή αυτοεξορίστηκαν. Κανένας, όμως, δεν ξεχάστηκε. Και νομίζω ότι, τελικά, αυτή είναι η μεγαλύτερη ήττα του ναζισμού.

 

 

27 Ιανουαρίου: Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος

 

 

 

 

 

17 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
AriaDni\'s AriaDni\'s 27.1.2013 | 17:47
Τόσο όμορφο το κείμενο σου Τατιάνα. Πρέπει να θυμόμαστε. Με τη λήθη χάνουμε τους παλιούς μας εαυτούς. Σωστά λοιπόν σήμερα έγραψες αυτό το λιτό κείμενο αλλά γεμάτο ουσία και συναίσθημα. Είμαστε όλοι υπεύθυνοι για την διατήρηση της Μνήμης και την συνέχιση της προσπάθειας για την ολοκλήρωσή μας. Κι ας είναι και λίγο ουτοπικό. Δεν πειράζει. Ας γυρίσουμε όλοι γύρω μας, ή στις σελίδες των βιβλίων μας, ή στις αγαπημένες μας ταινίες. Παντού υπάρχει κάποιος που σώθηκε από την ανθρώπινη βιαιότητα ή κατάφερε να "ζήσει" μέσα από τα παιδιά του. Και η βιαιότητα είναι μία. Δεν υπάρχει αυτό το λίγο για τα μάτια του κόσμου που λέμε τελευταία: "απ' όπου κι αν προέρχεται". Καλό είναι να κάνουμε κάθε μέρα που περνάει με όσα μας συμβαίνουν ένα καλό και ψύχραιμο έλεγχο της πραγματικότητας μας. Γιατί δεν αργεί η βία να είναι την επόμενη μέρα εναντίον μας. Και να είναι πραγματική, όχι σκεπασμένη με έναν ιδεολογικό μανδύα και με αλλά. Η εβραϊκή κοινότητα στις ελληνικές πόλεις αποδεκατίστηκε, η μισαλλοδοξία δεν ήταν ελληνικό ίδιον ποτέ. Να ξαναθυμηθούμε λοιπόν..
ein Steppenwolf ein Steppenwolf 27.1.2013 | 20:51
> Η εβραϊκή κοινότητα στις ελληνικές πόλεις αποδεκατίστηκε, η μισαλλοδοξία δεν ήταν ελληνικό ίδιον ποτέ

Έχετε ακούσει για τη σφαγή όλων των Εβραίων της Τριπολιτσάς; Για το Βραχώρι; Για το πογκρόμ της Κέρκυρας; Για τη λεηλασία των εβραϊκών περιουσιών στη Θεσσαλονίκη, όπου μπαίνανε στο άδειο σπίτι και βρίσκανε το φαΐ στη φωτιά; Για το χτίσιμο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου επί του εβραϊκού νεκροταφίου;
ein Steppenwolf ein Steppenwolf 27.1.2013 | 17:52
Ο Χρυσόστομος και ο Καρρέρ με κάνουν να αισθάνομαι περήφανος ως Έλληνας.

Είχα διαβάσει πως όταν οι σεισμοί του 1953 ισοπέδωσαν τη Ζάκυνθο, το πρώτο πλοίο με ανθρωπιστική βοήθεια έφτασε απ' το Ισραήλ, μαζί με το μήνυμα ότι «οι Εβραίοι της Ζακύνθου δεν ξεχνούν τον επίσκοπό τους Χρυσόστομο και τον δήμαρχό τους Καρρέρ».
ein Steppenwolf ein Steppenwolf 27.1.2013 | 17:54
> Πώς ακόμα και μόνο δύο άνθρωποι μπορούν να κάνουν τη διαφορά

Δεν ήταν μόνο δύο άνθρωποι· οι Εβραίοι μοιράστηκαν σε πολλά σπίτια σε όλο το νησί. Δεν θα ήταν δύσκολο για έναν καταδότη να τους προδώσει· κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε.
Prince Myshkin Prince Myshkin 27.1.2013 | 18:30
η ξεναγός στο Αουσβιτς μας έλεγε ότι οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης πλήρωναν από την τσέπη τους για να μεταβούν εκεί, αν μπορεί να το επιβεβαιώσει (ή να το διαψεύσει) κάποιος που γνωρίζει την ιστορία αυτή να πει pls
avatar peterp 27.1.2013 | 19:27
Το σύνηθες ήταν η ολική κατάσχεση των περιουσιών των εβραίικης καταγωγής πολιτών και η ξεδιάντροπη καταλήστευση τους. Πολύ πιθανά οι ναζί να χρέωναν σαν πρόστιμα στις εβραϊκές κοινότητες ότι τους κατέβαινε στο κεφάλι, ακόμη και έξοδα μετακίνησης. Πάντως στην Θεσσαλονίκη και αλλού οι τοπικοί ναζί αξιωματούχου εισέπραξαν τεράστια ποσά με την υπόσχεση ότι δεν θα προχωρούσαν στον εκτοπισμό. (βλέπε "θησαυρό Μερτεν"). Περίπτωση πάντως όπου οι ναζί κόβανε εισιτήρια για τα τρένα δεν το ξέρω και μου φαίνεται απίθανο.
avatar
Ανώνυμος/η 16.2.2014 | 20:19
σαν να λες οτι το μαχαιρι δεν καρφωθηκε στο θυμα αλλα το θυμα στο μαχαιρι

περαστικα σου
to_kerataki_mou to_kerataki_mou 27.1.2013 | 18:52
Ο Έβερτ που έπαιξε ρόλο στο να γλυτώσουν αρκετοί Έλληνες επί κατοχής, δεν ήταν ο Δήμαρχος Αθηναίων Μιλτιάδης Έβερτ ( ο οποίος ήταν τότε 4-5 ετών ), αλλά ο πατέρας του Άγγελος Έβερτ, Αστυνομικός Διευθυντής Αθηνών επί Κατοχής. http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%82_%CE%88%CE%B2%CE%B5%CF%81%CF%84


[Έχει διορθωθεί]
avatar koula 3.5.2013 | 20:48
Μηπως ξερει κανεις ποσοι Παλαιστινιοι πρεπει να σκοτωθουν για να αρχισουμε να ασχολουμαστε και με αυτους λιγο;
καγιαλές καγιαλές 27.1.2014 | 22:42
Αν κάποιος απ' όσους επέλεξαν "όχι" στο μήνυμα εξηγούσε το σκεπτικό του, πολύ θα το εκτιμούσα.
Πιο Κούλα πεθαίνεις...
καγιαλές καγιαλές 28.1.2014 | 07:13
Πολύ καλά κάνει η ανθρωπότητα και θυμάται τα θύματα του ολοκαυτώματος. Μόνο που τα τότε θύματα, έχουν μετατραπεί σε θύτες σήμερα. Δεν υπάρχει αρκετός χώρος εδώ, αλλά αν υπήρχε και δημοσίευα ιστορίες συμπεριφοράς ισραηλινών εναντίον παλαιστινίων (τις οποίες συγκεντρώνω χρόνια τώρα), χωρίς να γράψω εθνικότητες, όλοι θα νόμιζαν πως γράφω για ιστορίες ναζιστών κατά εβραίων. Λοιπόν, το σχόλιο της Κούλας είναι απολύτως εύστοχο. Υπάρχει κάποιος που διααφωνεί; Ας εξηγήσει τον λόγο της διαφωνίας του.
Ενδιαφέρον:
ΝΑΙ (3) ΟΧΙ (5)
8vioss 8vioss 28.1.2014 | 10:28
Πιο Ανήθικος πεθαίνεις...
Ενδιαφέρον:
ΝΑΙ (6) ΟΧΙ (1)
savvas savvas 27.1.2014 | 22:47
http://www.popmatters.com/review/107555-the-kindly-ones-by-jonathan-littell/
στην θεσσαλονικη υπαρχει ενα πολυ ωραιο μουσειο για τους εβραιους της θεσσαλονικης..
Η κατάσταση ήταν πολύ καλύτερη στη νότια Ελλάδα, τουλάχιστον από Θεσσαλία και κάτω, και οι λόγοι είναι πολλοί:
Εβερτ, Δαμασκηνός, ιταλική κατοχή, μεγαλύτεροι πληθυσμοί, κ.ά. Το τρομερό βιβλίο του Mazower ("Στην Ελλάδα του Χίτλερ") πρέπει να διαβαστεί από όλους μας, για να μήν ξεχάσουμε.

Παρά την συντριβή της ελληνικής εβραικής κοινότητας, πολλοί προσπάθησαν να βοηθήσουν παιδιά, κυρίως, και κάποτε ολόκληρες οικογένειες που κινδύνευαν να φύγουν στα τρένα. Υπάρχουν άλλωστε και 315 Έλληνες ανάμεσα στους "Δίκαιους των Εθνών" στο Yad Vashem (Ισραήλ).

Είχα την τύχη να επισκεφτώ το Μουσείο του Ολοκαυτώματος στην Ουάσινγτον όταν πρωτοάνοιξε το '95. Θυμάμαι ακόμα την φρίκη, αλλά επίσης θυμάμαι την αρχική αίσθηση της ντροπής που στη χώρα μας έγινε τέτοια καταστροφή. Αυτή η αίσθηση μετατράπηκε στο τέλος σε κάτι πολύ παράξενο, σίγουρα όχι περηφάνεια, αλλά κάποια αναστάτωση, όταν διάβασα γιά τους 315 Έλληνες "Δίκαιους των Εθνών". Μπήκα στο μπάνιο γιά να συμμαζέψω τον εαυτό μου και τα συναισθήματα μου. Εκεί μπήκε αμέσως μετά και ένας νεαρός, συνομίληκος Γερμανός, μόνο που αυτός έκλαιγε γοερά.

Ποτέ ξανά.
dotty dotty 28.1.2014 | 11:31
Η Θεσσαλονίκη έχασε ενα μεγάλο μέρος του χαρακτήρα της με το ολοκαύτωμα των Εβραίων της πόλης. Τώρα υπάρχουν οι ονομασίες περιοχών και κτιρίων να θυμίζουν την ιστορία της.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ