Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
LIGHTBOX

Τα μοναχικά σπίτια της Πορτογαλίας

Ο Manuel Pita φωτογραφίζει τα μοναχικά σπίτια της χώρας του και υμνεί τη μαγεία της ζωής. Μιλά στο LIFO.gr.

 

Ο Manuel Pita ή Sejkko όπως είναι γνωστός στο διαδίκτυο, φωτογραφίζει (και επεξεργάζεται) με το κινητό του τηλέφωνο παραδοσιακά εγκαταλελειμμένα σπίτια της Πορτογαλίας τα οποία παρουσιάζει στο δημοφιλή λογαριασμό του στο  Instagram. Ο Sejkko, ένας ταλαντούχος και πολύ δημιουργικός επιστήμονας με μία εντυπωσιακά αισιόδοξη φιλοσοφία για τη ζωή, ξεκίνησε τη σειρά του "Lonely Houses" στο οπτικό του ημερολόγιο στο Instagram το 2012. Μοιράστηκε μαζί μας τις φωτογραφίες του και τις ενδιαφέρουσες απόψεις του για τη τέχνη και τον μαγικό ρεαλισμό της ζωής.

 

— Πες μας λίγα πράγματα για σένα.

Είμαι ο Manuel Pita, είμαι επιστήμονας με διδακτορικό στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης και της γνωστικής επιστήμης. Ήμουν ένα από εκείνα τα παιδιά που προκαλούσαν πονοκέφαλο στους καθηγητές του επαγγελματικού προσανατολισμού γιατί είχαν κλίση τόσο στην επιστήμη όσο και στην τέχνη.

 

— Πώς ξεκίνησες να φωτογραφίζεις;

Κατά κάποιο τρόπο η ιστορία μου με την φωτογραφία ξεκίνησε παρατηρώντας τον μπαμπά μου με εκείνη τη φωτογραφική μηχανή -μία polaroid-  στα χέρια του να καταγράφει τη ζωή μας καθώς μεγάλωνα. Δεν είχε τίποτε τεχνικά απαιτητικό, ούτε ελιτίστικο στον τρόπο που το έκανε. Ήταν ακριβώς μέσα στο ίδιο πνεύμα που ξεκίνησε το Instagram χρόνια αργότερα, αυθόρμητο, στιγμιαίο. Η πραγματική μου είσοδος στο κόσμο της φωτογραφίας ξεκίνησε με το Instagram. Και συνέβη ακριβώς μετά από μία πολύ οδυνηρή ερωτική απογοήτευση που θα μπορούσε να με οδηγήσει σε πολύ σκοτεινούς δρόμους αλλά αποφάσισα -όπως ακριβώς είχε πει η Carry Fisher- «να μαζέψω τα κομμάτια μου και να τα κάνω τέχνη».

 

Η πραγματική μου είσοδος στο κόσμο της φωτογραφίας ξεκίνησε με το Instagram. Και συνέβη ακριβώς μετά από μία πολύ οδυνηρή ερωτική απογοήτευση που θα μπορούσε να με οδηγήσει σε πολύ σκοτεινούς δρόμους αλλά αποφάσισα -όπως ακριβώς είχε πει η Carry Fisher- «να μαζέψω τα κομμάτια μου και να τα κάνω τέχνη».


— Έχεις σπουδάσει Φιλοσοφία, Τεχνητή Νοημοσύνη και Γνωσιακή Επιστήμη. Πώς διαπλέκεται με την τέχνη το σύνολο των σπουδών σου;

Θυμάμαι σαν έφηβος να κοιτάζω έργα τέχνης και να σκέφτομαι ότι τα έργα είναι το μέσο που σε οδηγεί σε κάποιο μήνυμα. Ένα μήνυμα βαθύ, με ρίζες. Δεν έβλεπα τη φόρμα ως περιεχόμενό  αλλά σαν μία πόρτα που σε οδηγούσε στο περιεχόμενο. Πολλές φορές παρατηρούσα έργα τέχνης και κατέβαλα μεγάλη προσπάθεια να ανακαλύψω τις πόρτες που θα με οδηγούσαν στις ρίζες του έργου και στο μήνυμα του. Μερικές φορές τα κατάφερνα και έμενα εκστασιασμένος. Άλλες φορές προσπαθούσα πολύ και ήμουν επίσης εκστασιασμένος. Άλλες πάλι, δεν έβρισκα πόρτες και δεν ήξερα αν έπρεπε να ρίξω το φταίξιμο σε μένα τον ίδιο ή στο γεγονός ότι δεν υπήρχε τίποτε βαθύτερο να δω, καμία πόρτα που θα με οδηγούσε κάπου. Πάντα κοιτούσα την τέχνη με έναν πολύ επιστημονικό τρόπο.

Αργότερα πέρασα αρκετό χρόνο σκεπτόμενος το θέμα της διαίσθησης. Το να αφήνεις την τέχνη να κάνει δηλώσεις χωρίς συγκεκριμένες προθέσεις, χωρίς ρίζες, χωρίς σκόπιμα μηνύματα. Και τότε ανακάλυψα ένα άλλο θαύμα. Μερικές φορές ένα έργο τέχνης από μόνο του είναι αυτό που θα σου πει την ιστορία, τις ρίζες και την επιστήμη του. Για μένα η τέχνη και η επιστήμη στέκονται μαζί, κρατώντας η μία το χέρι της άλλης.

 

 

 

— Χρησιμοποιείς το ψευδώνυμο Seijkko. Τι ακριβώς αυτό;

 Προέρχεται από την ιαπωνική λέξη kanji (έχω μία περίεργη σχέση με την Ιαπωνία παρόλο που δεν την έχω επισκεφθεί ποτέ). Σημαίνει το "ειλικρινές παιδί". Για μένα αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό. Θυμάμαι ότι ως παιδί ο κόσμος ήταν κάτι μαγικό, ήταν γεμάτος από μαγικά στοιχεία. Το βάσανο της πραγματικής ζωής και το γεγονός της ενηλικίωσής μου με έκανε να ξεχάσω αυτή την αίσθηση μαγείας που είχα για τον κόσμο. Ώσπου μια μέρα αποφάσισα ότι η αφήγηση της ιστορίας μου θα έπρεπε να είναι συνδεδεμένη με αυτά τα στοιχεία της παιδικής μου ηλικίας. Ξεκίνησα λοιπόν και πάλι να αναζητώ την μαγεία στην καθημερινή ζωή 

 

— Περιγράφεις τη δουλειά σου ως μαγικό ρεαλισμό. Πώς ακριβώς τον εννοείς; 

 Η καλλιτεχνική μου δουλειά δεν είναι τίποτε άλλο παρά η έκφραση των όσων πιστεύω: ότι δημιουργούμε την πραγματικότητα με τον τρόπο  που την αντιλαμβανόμαστε, με τις σκέψεις που επιτρέπουμε στον εαυτό μας και τα συναισθήματα που επιτρέπουμε να ανθίσουν μέσα μας. Ο μαγικός ρεαλισμός για μένα είναι κάτι πολύ απλό. Κάποιες φορές κάθεσαι δίπλα στη θάλασσα και τρως ένα παγωτό. Και είναι απλώς αυτό. Αλλά κάποιες φορές το αεράκι φυσάει με ένα συγκεκριμένο τρόπο, η αλμύρα και το φως σε κάνουν να  συντονιστείς σε μια διαφορετική συχνότητα όπου τα καθημερινά γεγονότα και οι νόμοι της φυσικής δείχνουν θαυμαστοί και μαγικοί. Είναι κάτι που μπορεί να συμβεί στον καθένα μας.

 

— Πώς ξεκίνησε το πρότζεκτ με τα μοναχικά σπίτια; Κοιτώντας τις εικόνες σου σκέφτομαι ότι εξιδανικεύεις τη μοναξιά...

Το πρότζεκτ ξεκίνησε με ζωγραφιές μου όταν ήμουν παιδί, αλλά στη μορφή που το βλέπουν οι άνθρωποι σήμερα ξεκίνησε με το iPhone μου στην ιδιαίτερη πατρίδα μου την Μαδέρα, όταν φωτογράφισα ένα εγκαταλελειμμένο παραδοσιακό σπίτι και το ανέβασα στο instagram. Δεν είμαι σίγουρος πως προσπάθησα να εξιδανικεύσω τη μοναξιά αλλά υπάρχει όντως ένα μήνυμα στη σειρά με τα σπίτια. Ότι όλα πάνε καλά όταν αισθανόμαστε καλά μέσα μας και είμαστε ευχαριστημένοι με τον εαυτό μας. Όταν έχουμε συναίσθηση της μαγείας του κόσμου τότε βγάζουμε τον καλύτερό μας εαυτό προς τα έξω.

 

 

 

— Ποιους καλλιτέχνες θαυμάζεις;

Πολλούς. Παρακολουθώ τη δουλειά της Bjork εδώ και χρόνια. Ο Wes Anderson είναι μεγάλη πηγή έμπνευσης τόσο αισθητικά όσο και εννοιολογικά. Λατρεύω τη δουλειά της Loretta Lux, τη φωτογραφία της Sally Mann, της Mary Ellen Mark και της Vivian Maier. Τα Fados της  Amalia Rodrigues. Ένα από τα πράγματα που θα κάνω φέτος είναι να οργανώσω μία βάση δεδομένων για τους καλλιτέχνες που θαυμάζω και για τους λόγους που τους θαυμάζω και να το αναρτήσω στο blog μου. 

 

— Τι σχεδιάζεις τώρα;

Ξεκίνησα πρόσφατα ένα online κατάστημα για εκτυπώσεις έργων τέχνης που περιλαμβάνουν και έτοιμα έργα. Οι άνθρωποι μου λένε εδώ και χρόνια ότι θέλουν ποιοτικά αντίγραφα της δουλειάς μου. Μου πήρε κάποιο χρόνο να το ισορροπήσω αλλά τελικά τα κατάφερα και είναι καταπληκτικό.

Τον επόμενο μήνα συνδυάζοντας το υπόβαθρό μου στη γνωστική επιστήμη με τη φωτογραφική μου δουλειά θα συμμετέχω σε συνεδρίες διαχείρισης ζωής στη Λισαβόνα που χρησιμοποιούν την παραδοσιακή διαδικασία του να φωτογραφίζεις πορτρέτα ως μέρος της συμβουλευτικής διαδικασίας. Η προοπτική αυτή με ενθουσιάζει και ανυπομονώ να ξεκινήσω. Το να βοηθάω ανθρώπους ήταν πάντα πολύ αναζωογονητικό και σημαντικό για μένα.

Δουλεύω επίσης σε ένα κάπως μυστικό πρότζεκτ σχετικά με την φωτογράφιση του συναισθηματικού τοπίου των ανθρώπων. Το εγχείρημα αυτό δεν θα ενταχθεί στην ψηφιακή κοινωνική σφαίρα αλλά αντιθέτως θα γεννηθεί φυσικά, στο χώρο μιας γκαλερί.

 

— Ποιο είναι το πρότζεκτ των ονείρων σου;

Θα ήθελα όσο τίποτε άλλο να περάσω ένα-δύο χρόνια φωτογραφίζοντας σπίτια σε όλο τον πλανήτη. Ίσως μ' αυτό το τρόπο να ανακαλύψω κάποιες πανανθρώπινες αλήθειες που όλοι πρέπει να θυμόμαστε που και που:)

 

Περισσότερα για τον Manuel Pita ή Sejkko μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του web: http://sejkko.com, ή μπορείτε να τον ακολουθήσετε στους λογαριασμούς του στο Instagram: http://instagram.com/sejkko και στο Facebook http://fb.com/sejkko

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Γεννήθηκε στη Λέσβο. Υπεύθυνη του Lightbox στο LIFO.gr.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
1 σχόλιο
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar evgenia panopoulou 15.2.2017 | 15:29
Πανέμορφα σπιτάκια, κουκλίστικα ! μου αρέσει και η ματιά του φωτογράφου και ο απλός , ήσυχος τρόπος που τα φωτογράφισε !
Προηγούμενα 1 Επόμενα

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ