Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
24.11.2017
Επανεκτιμώντας τον Tom Petty που πέθανε χθες στα 67 του χρόνια
ΑΠΩΛΕΙΕΣ

Επανεκτιμώντας τον Tom Petty που πέθανε χθες στα 67 του χρόνια

Υπήρξε σημαντικός μες στο πάνθεο της ροκ μουσικής κι ας τον σνομπάραμε τρομερά για μία περίοδο

Με το θάνατο του ο Tom Petty σαν να έριξε από μακριά μια πέτρα στα βρώμικα στάσιμα νερά αυτής της πόλης. Κι ας συνέβη το μοιραίο σε νοσοκομείο της Σάντα Μόνικα στην άλλη μεριά του πλανήτη.
Με το θάνατο του ο Tom Petty σαν να έριξε από μακριά μια πέτρα στα βρώμικα στάσιμα νερά αυτής της πόλης. Κι ας συνέβη το μοιραίο σε νοσοκομείο της Σάντα Μόνικα στην άλλη μεριά του πλανήτη.

Πάει κι ο Tom Petty στα 66 του κι αυτός από καρδιακή ανακοπή. Υπήρξε σημαντικός μεσ' στο πάνθεο της ροκ μουσικής κι ας τον σνομπάραμε τρομερά για μία περίοδο - τόσα ξέραμε, τόσα ομολογούσαμε, έφηβοι που είχαν κολλήσει άσχημα με τους χιπο-ροκάδες και οτιδήποτε ερχόταν από το 1975 και πάνω, κοβόταν ασυζητητί.


Ο Tom Petty έπαιζε κλασικό ροκ πολύ λάιτ για τα γούστα μας. Τον είχαμε σαν κάτι μεταξύ Joan Jett (στην καλύτερη) ή και σαν τον Jon Bon Jovi (στη χειρότερη). Ίσως είναι που παιζόταν στο MTV στις αρχές του '90 στη χώρα μας, μπορεί και στα κλαμπ κάποιο απ' τα τραγούδια του, που τώρα δε μπορώ να θυμηθώ ακόμη κι αν ανατρέξω σ' ολόκληρη τη δισκογραφία του, αρχής γινομένης από το 1976 μέχρι το 2014.


Αρχίσαμε να τον αγαπάμε και να ενδιαφερόμαστε περισσότερο όταν έπεσε στα χέρια μας το Vol. 1 άλμπουμ της σούπερ μπάντας Traveling Wilburys του 1988. Θέλετε ονόματα που αποτελούσαν τη μπάντα αυτή; Ο θρυλικός Roy Orbison, ο μέγας Bob Dylan, ο ευφυής Jeff Lynne από τους Electric Light Orchestra, ο Tom Petty ως ο μικρότερος της παρέας και ο φανταστικός George Harrison από τους Beatles. Μια μπάντα δηλαδή που δεν γίνεται να συσταθεί κάθε μέρα, για την ακρίβεια ούτε κάθε χρόνο όσα χρόνια κι αν περάσουν! Βασικά ένας δίσκος με όλα τα κομμάτια ένα κι ένα: Το ''Handle with care'' με τους Orbison - Harrison, το ''Tweeter and the monkey man'' που σφράγισε ο Dylan, αλλά και το ''Last night'', το ντουέτο του ''παλιού'' Orbison με τον ''νέο'' Petty.

 

Είναι τελικά που η μουσική του Tom Petty συνομίλησε με τον παιδικό πληθυσμό άγριων και σκληρών συνοικιών, μέσα σε σπίτια με οικογένειες που ούτε στον ύπνο του δεν θα είχε δει ή που ίσως να έμοιαζαν τάλε κουάλε με τη δική του οικογένεια.


Εκεί κάπου τα προσωπικά άλμπουμ του Tom Petty άρχισαν να καταφτάνουν δίχως συλλεκτική ευλάβεια, αλλά με ζωηρό ενδιαφέρον, καθαρά προς ενημέρωση: Πρώτα το ''Long after dark'' του '82 με το κόκκινο εξώφυλλο, ομοίως το προηγούμενο ''Hard promises'' του '81, άντε και το σάουντρακ από το ''She' s the one'' του '96, ένα φιλμ που το είχαμε χαρακτηρίσει μεγάλη χαζοαμερικανιά. Έκτοτε το χάος συγκριτικά με άλλους ρόκερς, μεταγενέστερους του Tom Petty, που κέρδιζαν έδαφος στις προτιμήσεις μας όσο βαδίζαμε προς την ενηλικίωση. Τι να μας έλεγε δηλαδή ο Tom Petty με τα ροκενρολάκια του την περίοδο που έσκαγαν μύτη οι Nirvana και οι Pearl Jam; Το πολύ - πολύ ν' ακούγαμε πάλι τους Black Sabbath και τους Hawkwind, συγκροτήματα που δεν έχω βαρεθεί ακόμη, ούτε απέσυρα και ποτέ το θαυμασμό μου για τα έργα τους. Τον Tom Petty με τους Heartbreakers ξαναπέτυχα πολλά χρόνια μετά, το 2011 με το καινούργιο τότε άλμπουμ τους, το ''Mojo'', που έμελλε να είναι και το προτελευταίο του. Θυμάμαι ότι είχα δημοσιεύσει μια κριτική για το δίσκο αυτό στο παρακμιακό ''ΠΟΠ+ΡΟΚ'' του Γιαννίκου - κριτική που έβλεπα πια τον Tom Petty με μεγάλη συμπάθεια.

 

Οι Traveling Wilburys (από αριστερά) Bob Dylan, Jeff Lynne, Tom Petty, George Harrison και Roy Orbison.
Οι Traveling Wilburys (από αριστερά) Bob Dylan, Jeff Lynne, Tom Petty, George Harrison και Roy Orbison.

 

Ας αφήσω τώρα τα καθ' ημάς κι ας πάω λίγο στον μακαρίτη που, ομολογουμένως, υπήρξε εξαιρετικός κιθαρίστας και song writer. Επιρροές του ήταν ο Elvis Presley και οι Beatles. Τον Presley τον είχε γνωρίσει προσωπικά στα 11 του, όταν προσκλήθηκε από έναν θείο του να παραστεί στα γυρίσματα μιας ταινίας με πρωταγωνιστή τον Βασιλιά του Rock and Roll. Από τους Beatles αποφάσισε να γίνει επαγγελματίας μουσικός με δική του μπάντα ύστερα από τη θέαση ενός τηλεοπτικού σόου τους.


Και το έκανε! Ο Tom Petty έφτιαξε τους Heartbreakers που γεννήθηκαν από τις στάχτες των Mudcrutch και στην ουσία ποτέ δεν τους εγκατέλειψε. Δεκατρία άλμπουμ ηχογράφησαν ως Tom Petty & The Hertbreakers, την πορεία των οποίων δεν επισκίασαν ούτε οι μόλις τρεις προσωπικοί του δίσκοι (το 1989, το 1994 και το 2006 αντιστοίχως), ούτε καν και εκείνα τα δύο άλμπουμ με την προαναφερθείσα σούπερ μπάντα των Traveling Wilburys. Ποτέ δεν ήταν μόνος του ο δημιουργός, πάντα πήγαινε πακέτο με το συγκρότημα του στον τίτλο και στην πράξη!


Τα κιθαριστικά του σόλο και οι συνθέσεις του όρισαν εποχή σε ότι ονομάστηκε heartland κίνημα στο αμερικανικό ροκ. Αν αυτός ο άνθρωπος δεν έπαιζε ροκ, σίγουρα θα έπαιζε κάντρι και μπορεί να τον γνώριζαν ελάχιστοι στη χώρα μας, όπως και σ' άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Να μην πούλαγε δηλαδή σχεδόν 100.000.000 δίσκους, ούτε να έσπαγαν τα τσαρτς κομμάτια του σαν το ''American girl'' από το ντεμπούτο άλμπουμ του.

 

Από τους Beatles αποφάσισε να γίνει επαγγελματίας μουσικός με δική του μπάντα ύστερα από τη θέαση ενός τηλεοπτικού σόου τους.
Από τους Beatles αποφάσισε να γίνει επαγγελματίας μουσικός με δική του μπάντα ύστερα από τη θέαση ενός τηλεοπτικού σόου τους.


Δεν ξέρω γιατί, αλλά κάτι έσπασε μέσα μου σαν πληροφορήθηκα το θάνατο του πριν από μερικές ώρες. Ένιωσα σαν να είχα αδικήσει έναν τέτοιο μουσικό που δεν του είχα αφιερωθεί ως έφηβος ροκάς. Θα μου πεις, την ανάγκη σου είχε ο Tom Petty για να τον κλαις σήμερα...Θα συμφωνήσω, αλλά να, είναι που πήγα κατευθείαν στη δισκοθήκη μου, έβγαλα το βινύλιο του ''Hard promises'' και συγκινήθηκα, καθώς μετά από πολλά - πολλά χρόνια η βελόνα ξανακύλησε στα αυλάκια του εναρκτήριου ''The Waiting'' και του ''Letting you go'' απ' την άλλη πλευρά. Είναι τελικά που η μουσική του Tom Petty συνομίλησε με τον παιδικό πληθυσμό άγριων και σκληρών συνοικιών, μέσα σε σπίτια με οικογένειες που ούτε στον ύπνο του δεν θα είχε δει ή που ίσως να έμοιαζαν τάλε κουάλε με τη δική του οικογένεια. Ο πατέρας του, λέει, δεν ήθελε καθόλου να γίνει καλλιτέχνης ο γιος του και τον κακοποιούσε, με αποτέλεσμα ο μικρός Tom να βρίσκει καταφύγιο στη μητέρα και στον αδερφό του.


Με το θάνατο του ο Tom Petty σαν να έριξε από μακριά μια πέτρα στα βρώμικα στάσιμα νερά αυτής της πόλης. Κι ας συνέβη το μοιραίο σε νοσοκομείο της Σάντα Μόνικα στην άλλη μεριά του πλανήτη. Ένα 24ωρο πριν είχε υποστεί καρδιακή ανακοπή. Ο Tom Petty, ένας διεθνής Αμερικανός, θα γινόταν σε λίγες εβδομάδες 67 ετών.

 

 

 Tom Petty - Letting you go

 

 

Σπούδασε κινηματογράφο και δημοσιογραφία στην Αθήνα. Από το 1999 κείμενα του δημοσιεύονται στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο. Περισσότερες από 300 συνεντεύξεις με καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Ραδιοφωνικός παραγωγός στο διαδικτυακό ΜεταΔεύτερο. Επιμελείται δισκογραφικές παραγωγές. Σκηνοθέτης των βραβευμένων ντοκιμαντέρ ''Φλέρυ - Τρελή του φεγγαριού'' (2002), ''Ζωντανοί στο Κύτταρο - Σκηνές Ροκ'' (2006) και ''Κατερίνα Γώγου - Για την αποκατάσταση του μαύρου'' (2012)
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
14 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Jonathan R. Mayers Jonathan R. Mayers 3.10.2017 | 12:45
Δεν χρειάζεται επανεκτίμηση γιατί δεν έχασε ποτέ την εκτίμησή μας.
Μια όμορφη καθαρή ροκ φάτσα, με τρομερό ταλέντο στα φωνητικά, στην κιθάρα και στη συνθεση, πραγματικος Heartbraker.
Δεν παρεξηγήθηκε από κανέναν, κάτι που ούτε ο Dylan ούτε ο Springsteen μπορούν να πουνε.
Η μουσική του πραγματικά διαχρονική, αν και τον γνώρισα mid 80's, μου αρέσουν εξίσου τα παλιότερα του τραγούδια (American Girl, Refugge, Breakdown) όσο και τα νεώτερα με Traveling Wilburys.
Μια καλή λίστα για να τον γνωρίσουν (έστω και τώρα) οι νεώτεροι είναι:
http://www.billboard.com/articles/columns/rock/7982072/tom-petty-songs-best-hits-list
GEORGE S. GEORGE S. 3.10.2017 | 14:43
Free fallin' μέχρι τέλους!!!!
Ο μακαρίτης με τη μουσική του υπήρξε το δάχτυλο κάτω απ' την πλισέ φούστα της συντηρητικής Αμερικής. Ε, κάτι πρέπει ν' αξίζει κι αυτό, σωστά;
ΥΓ: αναμένω με μεγάλο ενδιαφέρον και μια αναφορά σας στους Reo Speedwagon κάποια στιγμή, ακριβώς επειδή ΔΕΝ είστε ο τυπικός φαν τους, κύριε Μποσκοΐτη!!! Κάτι μού λέει ότι τούς εντάξατε κι αυτούς στο μουσικό σας πάνθεον μετά τα 25, κάνω λάθος;;;
;-)))
avatar ΜΠΟΣΚΟ 3.10.2017 | 15:10
Γεια σου, GEORGE S. Που τους θυμήθηκες τους Reo Speedwagon; Αυτοί κι αν έπαιζαν FM Rock! Τους ακούγαμε πολύ στο λύκειο, είχα και μια φίλη - θυμάμαι - που ονειρευόταν στην κηδεία της να παιχτεί το ''Take it to the run'' :) Έχω ένα άλμπουμ τους ''best'' σε CD, το οποίο δεν ακούω πια, απλά υπάρχει στη δισκοθήκη. Πάντως, όχι, μετά τα 25 δεν άκουγα Reo Speedwagon, Styx, Chicago κ.λπ. Κάπου εκεί, στα 25, ήρθαν ο Χατζιδάκις με τον ''Κύκλο του CNS'' και η ερευνητική τάση για τα ορίτζιναλ ρεμπέτικα. Αγαπάμε και σεβόμαστε τους ξένους FM Rock καλλιτέχνες κι ας τους ακούμε πλέον σπανίως ή καθόλου.
GEORGE S. GEORGE S. 3.10.2017 | 23:43
Οκ τότε, λάθος μου!
It's worth a shot though, ε;
:-))
Jonathan R. Mayers Jonathan R. Mayers 3.10.2017 | 17:56
REO, Steve Miller's Band, Styx, Journey, Peter Frampton, Bread, έπαιζε και η Αμερiκή καλή μουσική τότε. Χαίρομαι που υπάρχουν ακόμη κι άλλοι δεινόσαυροι.
Ξεχώρισαν μέσα στη progressive λαιλαπα των:
Camel, Eloy, Bryan Eno με όποιον κι αν ήταν,
Peter Hamill και Van Der Graaf, Steve Hackett, Jethro Tull, Genesis και Peter Gabriel, King Krimson, Gentle Giant, Procol Harum, Supertramp, Lucifer's Friend, Tangerine Dream, Robert Wyatt, Zappa, Captain Beefheart καα (και άπειρους άλλους).

Επόμενη πρόταση για tribute: Kansas
Maggellan Maggellan 3.10.2017 | 16:26
Από τους αγαπημένους μου καλλιτέχνες. Έχω κρεμασμένο σε έναν τοίχο του σπιτιού μου το εξώφυλλο του vinyl άλμπουμ Into The Great Wide Open το οποίο είναι ένας όμορφος πίνακας ζωγραφικής.
Αγαπημένα τραγούδια: 'Refugee', 'Don't Come Around Here No More', 'Free Fallin', 'Runnin' Down A Dream ',' Into The Great Wide Open'.
Μεγαλώσαμε πλέον και ζούμε τις απώλειες των παιδικών και εφηβικών μας ειδώλων.
Tom Petty ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή σου. Όσο ζω θα σε ακούω.
avatar Κύρος 3.10.2017 | 17:53
Ωραία, καθαρή, τίμια, ροκ μούρη...
Εκτός από τα γνωστά, είναι και ένα φοβερό κομμάτι, αρχές του '90, το "Mary' s last dance", το έχω βρει σε Greatest Hits. Είχε και ένα καταπληκτικό κλιπ, που είχε βραβευτεί, με τη Kim Bassinger που έπαιζε το πτώμα...
Ωραίος!!
Jonathan R. Mayers Jonathan R. Mayers 3.10.2017 | 20:11
Mary Jane's Last dance (πιθανότατα αναφέρεται στη Μαριχουάνα)
Αν σου αρέσει η Kim Basinger (εκτός από ομορφιά και ηθοποιία) έχει και μια ανατρεπτική συνεργασία με τον Ozzy - Shake your head (https://www.youtube.com/watch?v=EpUt1KBpCBQ)
Scotland for Holidays Scotland for Holidays 3.10.2017 | 20:42
Αντωνη Μποσκοϊτη ευχαριστουμε για αυτο το ωραιο αρθρο. Διαβαζοντας το συνειδητοποιησα οτι εκανα και εγω το ιδιο σφαλμα καποια στιγμη. Θεωρουσα οτι καλος ειναι ο Tom Petty αλλα οχι 'σαν τους αλλους'. Εβαλα σημερα τιμης ενεκεν να ακουσω το Running Down a Dream (το βιντεο του οποιου τον δειχνει στο τελος -σχεδον προφητικα- να χανεται στο υπερπεραν) και σκεφτηκα μα τι γαμ@το τραγουδι - αφηγηση, χαρουμενο και λυπημενο ταυτοχρονα. Σκεφτηκα επισης πως η ερμηνεια του μοιαζει λιγο με του Roger McGuinn (the Byrds), που ξερεις ισως οι Byrds να ηταν εμπνευση γι' αυτον. Τελος, με αυτο τον τζινγκλι τζανγκλι ηχο της κιθαρας στο συγκεκριμενο τραγουδι ο Τομ ηταν μαλλον μπροστα απο την εποχη του. Στα 90s ακολουθησαν κι αλλοι το παραδειγμα αυτο...

Τους Traveling Wilburys, τους ανεφερε και ενας συναδελφος σημερα στη δουλεια, νομιζω θα αφιερωσω λιγο χρονο. Ευχαριστουμε και παλι.
avatar Phil Free 10.10.2017 | 02:28
Οι Byrds και ο Roger McGuinn ήταν από τους καλλιτέχνες που θαύμαζε και συνεργάστηκε και μαζί τους. Μεταξύ άλλων έχει διασκευάσει και το "I'll Feel A Whole Lot better" στο δίσκο του Full Moon Fever. Στο ντοκυμαντέρ "Running Down A Dream" του Peter Bogdanovich υπάρχει μια σπουδαία σκηνή όπου ο Τομ την πέφτει σε έναν τύπο της δισκογραφικής που προσπαθεί να πλασάρει ένα τριτοκλασάτο τραγούδι στον Roger McGuinn.
avatar wbd1993 3.10.2017 | 20:48
Γιατί ''στην καλύτερη με την Τζόαν Τζετ και στην χειροτερη με τον Μπον Τζοβι''? Μηπως το αντίστροφο? Σε αντίθεση με την Τζετ που εβγαλε ΕΝΑ (συγγνώμη!, ΑΝΤΕ ΔΥΟ) τραγούδι, αυτοι έβγαλαν καπου 10 ''καλα'' τουλαχιστον! Και η φωνη του Τζον δε συγκρίνεται με την καμια με της Τζετ! Δεν ειμαι γκέι, απλως εχω αφτιά! Σόρρυ, δεν ειχε σχεση αυτο με τον Τομ Πίτι αλλα καποια πραγματα πρεπει να μπαίνουν στη θεση τους. Η Τζόαν Τζετ δεν εχει κανεναν λογο ΚΑΝ να αναφέρεται οταν μιλαμε για ροκ μουσική! Για να παραφράσω κατι που λενε στην Αμερική για τον Πίτερ Φραμπτον, cause it's Joan fucking Jett!
Για τον Τομ Πίτι να πω οτι ξερω μονο 2 τραγουδια του, το learning to fly και το you don't know how it feels αλλα μου αρεσουν παρα πολυ!
Scotland for Holidays Scotland for Holidays 4.10.2017 | 13:19
Νομιζω λιγο αυστηρο το 'δεν εχει καν λογο να αναφερεται οταν μιλαμε για ροκ'. Η Joan Jett ηταν με τη Lita Ford στους Runaways τη δεκαετια του 70. Αξιοπρεπης μπαντα και μαλιστα σε εποχη που το ροκ και η παραγωγη του ηταν ανδροκρατουμενα!

: )
avatar fragman 4.10.2017 | 13:57
Στενοχωρήθηκα. Γιατί είναι άλλος ένας της δεκαετίας το'80 που φεύγει. Της καλύτερης δεκαετίας στη σύγχρονη μουσική. Και τότε ήμουν έφηβος και τώρα 50αρης+ και βλέπω τους μουσικούς που με ξεσήκωναν τότε να "αποχωρούν". Για μένα τα Learning to fly, I won't back down, Free falling αλλά και τα End of the line & Handle with care είναι κομμάτια που έχουν σφραγίσει τα νιάτα μου. RIP for the memories!
Scotland for Holidays Scotland for Holidays 4.10.2017 | 15:49
Ναι αλλα η μουσικη μενει για παντα. Μεγαλο δωρο.
Προηγούμενα 1 Επόμενα

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

VIDEOS/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ