Το digging στο χώρο του ελληνικού ροκ καλά κρατεί, αφού συνεχώς βγαίνουν ηχογραφήσεις στην επιφάνεια από το χαμένο παρελθόν. Οι «εκπλήξεις», που έχουν φτάσει στ' αυτιά μας τα τελευταία χρόνια είναι πάρα πολλές και το... πηγάδι, όπως φαίνεται και δείχνουν τα πράγματα, παραμένει αστείρευτο.
Έτσι κάπως κι ένα γκρουπ «μύθος» από τα seventies (γνωστό στους παροικούντες μόνο από κάτι δημοσιεύματα τού Φαντάζιο στο πρώτο μισό του '70), οι Gordian, θα δουν το άλμπουμ τους να φιγουράρει στα δισκάδικα σ' ένα μήνα από τώρα (43 χρόνια μετά την ηχογράφησή του!), σε μια βινυλιακή παραγωγή τής Anazitisi Records.
Η ιστορία μας ξεκινάει πίσω στο 1972 όταν ο κιθαρίστας, πιανίστας κ.λπ. Γιώργος Σκλήρης (από τα θεσσαλονικιώτικα sixties γκρουπ Cool Cats και Up-Tight) θα βρεθεί στο Λονδίνο, αποφασισμένος να παίξει τις μουσικές που αγαπούσε – μπαίνοντας, κατ' αρχάς, σ' ένα παρακλάδι των περίφημων Osibisa, τους Saga, οι οποίοι όμως διαλύονται την άνοιξη του '73.
Υπέρ τους λειτουργούσε και το γεγονός πως είχαν τη δυνατότητα να δουν «ζωντανούς» στο Λονδίνο τους Traffic, Uriah Heep, Santana, Frank Zappa, John Mayall κ.ά., παίρνοντας «ιδέες».
Οι μήνες κυλούν... και όταν φθάνουν στο Λονδίνο ο κιθαρίστας Παντελής Δεληγιαννίδης (από Olympians, Δάμων & Φιντίας, Μπουρμπούλια κ.λπ.) και ο Βλάσσης Μπονάτσος, που ψαχνόταν μετά τη διάλυση των Πελόμα Μποκιού, οι Gordian είναι πλέον γεγονός – καθώς στην μπάντα βρέθηκαν ακόμη ο Μάκης Γιαπράκας (από Cool Cats, Blow Up, Up-Tight, Μακεδονομάχους...) σε φλάουτο, κλαρίνο, κρητική λύρα, όργανο, μπάσο, φωνητικά και ο Κώστας Σκλήρης στο μπάσο (που είχε περάσει κι εκείνος από τους Πελόμα Μποκιού).
Μ' αυτή τη σύνθεση οι Gordian θα γράψουν τρία κομμάτια, τα οποία διακρίνονται για τον progressive χαρακτήρα τους.
Στην παράδοση που είχαν δημιουργήσει ο Διονύσης Σαββόπουλος με τα συγκροτήματά του (Μπουρμπούλια, Λαιστρυγόνα), οι Socrates Drank the Conium, ακόμη και οι Axis (με το παραδοσιακό, όσο και πανευρωπαϊκό hit "Ela-Ela"), αναμιγνύοντας δηλαδή rock passages με παραδοσιακούς ελληνικούς ρυθμούς, οι Gordian θα μπουν με φόρα και θα διαπρέψουν.
Εξάλλου, υπέρ τους λειτουργούσε και το γεγονός πως είχαν τη δυνατότητα να δουν «ζωντανούς» στο Λονδίνο τους Traffic, Uriah Heep, Santana, Frank Zappa, John Mayall κ.ά., παίρνοντας «ιδέες» και βεβαίως να βρεθούν στα χέρια των έμπειρων... ροκ τεχνικών και παραγωγών των βρετανικών στούντιο, που ήξεραν καλύτερα απ' όλους να διαχειρίζονται τον progressive ήχο.
Και τα τρία κομμάτια, που ηχογράφησαν οι Gordian με τον άπιαστο, τότε, Βλάσση Μπονάτσο μπροστά, όπως και τα υπόλοιπα έξι που ολοκληρώθηκαν με τον επίσης πολύ καλό τραγουδιστή Alan Kay και τον ντράμερ Γιώργο Μπάρμπα –καθότι ο Βλάσσης θα επέστρεφε στην Ελλάδα, ψάχνοντας, εδώ, την καριέρα του– είναι από τα ωραιότερα δείγματα τού ελληνικού ροκ της εποχής. Πραγματικοί θησαυροί!
Δύο tracks από το αναμενόμενο LP των Gordian, που είναι αφιερωμένο στη μνήμη των Παντελή Δεληγιαννίδη, Μάκη Γιαπράκα και Βλάσση Μπονάτσου, που δεν βρίσκονται πια στη ζωή.
Πρώτα το "Evening train" με τη φωνάρα τού Βλάσση και μετά το παραδοσιακό "Madeka" (έτσι θα τιτλοφορείται και το άλμπουμ), με τον Alan Kay...
