Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
 

Θάλαττα

Στον Πειραιά οι καπετάνιοι ήταν άρχοντες με σεβασμό και φράγκα. Και ιστορίες.

Μικρός ήθελα να γίνω καπετάνιος.

Ήταν το ταβάνι των φιλοδοξιών μου στον λιμανίσιο περίγυρο που μεγάλωνα.

 

Στον Πειραιά οι καπετάνιοι ήταν άρχοντες με σεβασμό και φράγκα. Πολυταξιδεμένοι, ματσωμένοι, χορτασμένοι φαΐ, ποτό και γυναίκες.

 

Και ιστορίες. 

Πολλές ιστορίες θρίλερ και νουάρ. Ξαφνικοί κυκλώνες, ναυάγια, μοιραίες γυναίκες, μαχαιροβγάλτες, μπουνίδια στα λιμάνια και στα μπαρ, λαθραίοι και λαθραία.

 

Στα χρόνια μου η θάλασσα ήταν καταφύγιο ψυχών και σωμάτων.

 

Αρκούσε το απολυτήριο Γυμνασίου για να μπαρκάρεις ως τζόβενο. Στον χρόνο πάνω γινόσουν δόκιμος, αμέσως σχεδόν τρίτος καπετάνιος και έμπαινες σε μια σχετικά σύντομη πορεία για πρώτος.

 

Πολλές ιστορίες θρίλερ και νουάρ. Ξαφνικοί κυκλώνες, ναυάγια, μοιραίες γυναίκες, μαχαιροβγάλτες, μπουνίδια στα λιμάνια και στα μπαρ, λαθραίοι και λαθραία.

 

Αλλά ήξερες δεν ήξερες γράμματα, το βαπόρι είχε μια θέση για σένα. Σκληρή ζωή, ζόρικη δουλειά, μακριά από το σπίτι, όμως χάρη σε σένα ζούσαν υποφερτά άλλοι δέκα. 

 

Στα δύσκολα μεταπολεμικά χρόνια από το χρήμα των ναυτικών και των μεταναστών τρεφόταν και αναπτυσσόταν η Ελλάδα. 

 

Τα παιδιά των νησιών αλλά και τα παιδιά των βουνοκορφών που δεν είχαν αντικρύσει ποτέ ακρογιάλι, κατέφταναν μιλλούνια στον Πειραιά για να μπαρκάρουν.

 

Σήμερα κανείς δεν ονειρεύεται να να γίνει ταξιδιάρης.

Παρά την τεράστια ανεργία η δουλειά στη θάλασσα δεν υπάρχει καν ως επιλογή.

 

Σε όσες χώρες ανεβαίνει το βιοτικό επίπεδο ο ναυτικός προσανατολισμός των νέων απομακρύνεται. Στα ελληνικά βαπόρια το πλήρωμα είναι Φιλιπινέζοι, Αιγύπτιοι, κλπ.

 

Έχω θείους, ξαδέρφια και ανήψια καπετάνιους.

Αισθάνονται τυχεροί αν έχουν έστω και έναν Έλληνα πλήρωμα στο βαπόρι του.

 

Αλλιώς τα μεγαλώσαμε τα παιδιά μας.

Με σχολεία, ξένες γλώσσες, πιάνο, καράτε, μπαλέτο και διακοπές.  

 

Και αλλιώς τα βρήκαν.

Ο Διονύσης Χαριτόπουλος είναι συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1947 στον Πειραιά όπου από μικρή ηλικία έκανε διάφορες χειρωνακτικές δουλειές στο Λιμάνι και στα γύρω μηχανουργεία. Eγκατέλειψε νωρίς δύο απόπειρες σπουδών στην Αθήνα και στο Λονδίνο και δούλεψε στη διαφήμιση μέχρι το 1990. Γνωστότερα έργα του: "Δανεικιά γραβάτα", "525 τάγμα πεζικού", "Τα παιδιά της Χελιδόνας", "Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων", "Εκ Πειραιώς"
1 σχόλιο
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar bull191307 29.11.2017 | 00:11
Ωραίο άρθρο, τα ναυτιλιακά γραφεία στην Ελλάδα διψάνε για ανθρώπους με θαλάσσια προϋπηρεσία (έστω ναι βραχυχρόνια) για να επανδρώσουν επαρκώς νευραλγικές θέσεις τους στην στεριά πλεον. Μια πολύ καλή επαγγελματική επιλογή (κατά την γνώμη μου) υπό το πρισμα διαφόρων κριτηρίων μα περισσότερο της επαγγελματικής αποκατάστασης. Τροφή για σκέψη και έρευνα για όλα τα νέα παιδιά Λυκείου και όχι μόνο που καλούντε να λάβουν μια πολύ κρίσιμη απόφαση που απαιτεί πολύ ωριμότητα σε μια ηλικία νεαρή και ευαίσθητη. Επίσης με λίγη ναυτική εμπειρία κ με μια ακαδημαϊκή εξειδίκευση (master) οι ορίζοντες απορρόφησης στα ναυτιλιακά γραφεία διευρυνοντε αλλά μακρηγορώ. Οποίος/οποία ενδιαφέρεται καλό είναι να το ψάξει με ηρεμία και νηφαλιότητα. Καλό βράδυ.
Προηγούμενα 1 Επόμενα

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ