Aν ήμουν Χιουστονέζα από το Χιούστον θα 'χα μπει στη λίστα με τους χρυσούς επισκέπτες του National Museum of Funeral History. Στη χιλιοστή επίσκεψη θα μου 'διναν και ελευθέρας οι Τεξανοί παραδόπιστοι. Ούτε σινεμάδες και σαλόν ντε μπωτέ, ούτε κερασόπιτες και καφέδες στο Τουίν Πικς: εκεί, ανάμεσα στα κιβούρια ενδόξων και αδόξων, στο μακρινό Xιούστον, θα περνούσα τις ώρες μου.


Σπουδαίο Μουσείο το Εθνικό Μουσείο Κηδείας και παραφερναλίων. Διδακτικό. Έχει και έξτρα τμήμα για τους Πάπες, μαθαίνεις τι φορούσαν στην τελευταία παράσταση, ονόματα, λεπτομέρειες, χόμπι, όλα. Έχει και τη νεκροφόρα της Μαίριλυν, έχει μόδα πένθους, αιγυπτιακή αίθουσα ταρίχευσης, Μεξικάνικη ντία ντε λος μουέρτος - και τι δεν έχει!

 

Πηγαίνουν σχολεία με ραντεβού, έχει και μειωμένο εισιτήριο για ανέργους. Έχει και μια ωραία επιγραφή μπαίνοντας «every day above the ground is a good one». Nα μη βρίσκει δουλειά ο Σοπενάουερ κι ο Αχιλλέας Παράσχος.


Μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει στο Κηδειομουσείο εγώ. Για να μάθω και να εκτιμήσω (η μουσαντέ η μελαγχολικιά) για μια φορά ακόμα τους υπέροχους στίχους του Γέλα αγάπα και τραγούδα, αυτούς τους ίδιους στίχους που κάποτε μου φαινόταν μετεμφυλιακή σάχλα και εικονίτσα στον άρρωστο.

 

Τραγούδησε γλυκιά μου αγαπημένη
της νιότης μας το τραγούδι ευτυχισμένη
τραγούδησε λατρευτή μου γλυκά τραγούδα
τρύγισε την χαρά σαν την πεταλούδα

Τραγούδησε της ζωής μας το καλοκαίρι
όνειρο αγαπημένο μικρό μου ταίρι
τώρα μες τις καρδιές κελαηδούν αηδόνια
πριν τα σγουρά μαλλιά μας σκεπάσουν χιόνια

Γέλα αγάπα και τραγούδα ο καιρός γοργά περνά
γέλα αγάπα και τραγούδα, είναι όλα εφήμερα
και όλα φρούδα άσε και την καρδιά σου ν' αγαπήσει
γιατί ό,τι φεύγει δεν ξαναγυρνά

Τραγούδησε γλυκιά μου αγαπημένη
γοργά η ζωή κυλά κι ο καιρός διαβαίνει
και σβήνει και τα τραγούδια από τα χείλια
τα όνειρα τους πόθους και κάθε ζήλεια

Και γέλασε τώρα που όλη γελά η πλάση
αύριο η ζωή μας θα συννεφιάσει
άγριες θα 'ρθουν μπόρες και καταιγίδες
να σβήσουν τα όνειρά μας και τις ελπίδες

Γέλα αγάπα και τραγούδα ο καιρός γοργά περνά
γέλα αγάπα και τραγούδα, είναι όλα εφήμερα
και όλα φρούδα άσε και την καρδιά σου ν' αγαπήσει
γιατί ό,τι φεύγει δεν ξαναγυρνά