O δημιουργός του πρωτοποριακού animation «The Ox» που προβάλλεται απόψε στη Στέγη, μιλά στο LIFO.gr

O δημιουργός του πρωτοποριακού animation «The Ox» που προβάλλεται απόψε στη Στέγη, μιλά στο LIFO.gr Facebook Twitter
Το «The Ox» είναι ένα πειραματικό animation χωρίς λόγια, που διαδραματίζεται σε ένα φανταστικό τόπο.
0

Το «The Ox» («Το βόδι»), η πρώτη μεγάλου μήκους δημιουργία του Γιώργου Νικόπουλου, η οποία συγχρόνως είναι και η πρώτη ταινία animation που συμμετείχε στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τον περασμένο Νοέμβριο, θα προβληθεί απόψε το βράδυ στο Animasyros στη Στέγη.

Συνδυάζοντας την τεχνική stop-motion με τον σύγχρονο χορό, το θέατρο σκιών και τη ζωντανή κινηματογράφηση, ο Γιώργος Νικόπουλος έχτισε μια μοντέρνα πολιτική αλληγορία που εμπνέεται από τον αρχαίο μύθο του βασιλιά Μίδα ενώ ταυτόχρονα αντανακλά τη σημερινή παγκόσμια πολιτικοοικονομική κρίση.

Πρόκειται για ένα πειραματικό animation χωρίς λόγια, που διαδραματίζεται σε ένα φανταστικό τόπο. Οι ηλικιωμένοι κάτοικοί του, υποδουλωμένοι όλη τους τη ζωή στην εξουσία, πασχίζουν να μετατρέψουν τη γη τους σε «χρυσό βασίλειο» ρίχνοντας ένα λίπασμα χρυσού στα σπαρτά ενώ η σωτηρία τους θα έρθει από ένα γενναίο κορίτσι.

Συνδυάζοντας την τεχνική stop-motion με τον σύγχρονο χορό, το θέατρο σκιών και τη ζωντανή κινηματογράφηση, ο Γιώργος Νικόπουλος έχτισε μια μοντέρνα πολιτική αλληγορία που εμπνέεται από τον αρχαίο μύθο του βασιλιά Μίδα ενώ ταυτόχρονα αντανακλά τη σημερινή παγκόσμια πολιτικοοικονομική κρίση.

Ο σκηνοθέτης Γιώργος Νικόπουλος μεγάλωσε σε μια οικογένεια μουσικών. Σπούδασε στην Κέρκυρα, στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο στο τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας, όπου και αντιλήφθηκε την ισχυρή έλξη που του προκαλούσε το animation και οι παραστατικές τέχνες. Όταν τελείωσε τη σχολή του πέρασε τρία χρόνια δίπλα στον Δήμο Αβδελιώδη, με τον οποίον συνεργάζεται ακόμα μέχρι και σήμερα, μαθαίνοντας θέατρο. Αυτό τον καιρό βρίσκεται και πάλι, με την ιδιότητα του υποψηφίου διδάκτορα, στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, με μια διατριβή που έχει σαν θέμα τη συγγένεια του Animation με το Θέατρο Σκιών σαν πρόγονή του τέχνη.

O δημιουργός του πρωτοποριακού animation «The Ox» που προβάλλεται απόψε στη Στέγη, μιλά στο LIFO.gr Facebook Twitter
Το «The Ox» είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Γιώργου Νικόπουλου.

Αυτό μοιάζει να είναι ακριβώς ο πυρήνας της ταινίας του. «Και βέβαια η σχέση που έχει η διατριβή μου με αυτήν την ταινία είναι πολύ στενή», λέει ο Νικόπουλος και συνεχίζει: «Μέσα στη διαδικασία της έρευνάς μου στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, μεταξύ μελέτης αναγνωσμάτων, παραστάσεων και ταινιών είχα την τύχη να βρεθώ με μια ομάδα θεάτρου σκιών που δραστηριοποιείται στην Κέρκυρα, τους "Κουμ Κου Αρτ", των οποίων βέβαια ακόμα είμαι μέλος, και έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να ασχοληθώ πολύ με τη σωματικότητα των παικτών πίσω από τον μπερντέ και το κατά πόσο αυτή αλλάζει αναλόγως τον χαρακτήρα που ο παίκτης υποδύεται.

»Αντιλήφθηκα λοιπόν πως η ενέργεια δεν έχει μονόδρομη ροή αλλά αμφίδρομη, από τον παίκτη στη φιγούρα αλλά και πίσω, από τη φιγούρα στον παίκτη. Έτσι, καθώς η βασική αρχή των δύο τεχνών Θεάτρου Σκιών και Animation είναι η ίδια και αυτή είναι η εμψύχωση, η μέθοδος που συνθέτω και προτείνω με αυτό το έργο έχει να κάνει με την "επανεμψύχωση" των χαρακτήρων του έργου καθώς αυτοί αναπαρίστανται από ανθρώπους.

Αυτοί οι πέντε άνθρωποι που παίξανε στην ταινία περάσανε μια χρονοβόρα διαδικασία κατά τη διάρκεια της οποίας αποβάλανε την καθομιλουμένη της σωματικής τους έκφρασης και υπακούσανε σε νέους κανόνες, ένα κράμα των αρχών της κινησιολογίας και της εκφραστικότητας του θεάτρου σκιών και των βασικών αρχών του μεγάλου Walt Disney, οι οποίοι κανόνες σε μια συγκεκριμένη νέα σύνθεση αποτελούν και το κυριότερο μέρος της πρωτοτυπίας της διδακτορικής μου διατριβής».

O δημιουργός του πρωτοποριακού animation «The Ox» που προβάλλεται απόψε στη Στέγη, μιλά στο LIFO.gr Facebook Twitter
Αυτοί οι πέντε άνθρωποι που παίξανε στην ταινία περάσανε μια χρονοβόρα διαδικασία κατά τη διάρκεια της οποίας αποβάλανε την καθομιλουμένη της σωματικής τους έκφρασης και υπακούσανε σε νέους κανόνες.

  

Τα γυρίσματα του «The Ox» έγιναν εξ' ολοκλήρου στην Κέρκυρα, στο στούντιο χορού και παραστατικών τεχνών της Μαίρης και Ευαγγελίας Ράντου, στο Garage Performing Arts Center. «Εκεί γίνανε και οι πρόβες βέβαια με τους πέντε performers από την αρχή της εργασίας μας. Τα γυρίσματα διήρκεσαν όλες και όλες τρεις ημέρες την αρχή του έτους 2016. Ήμασταν μια πολύ δυνατή ομάδα φίλων και συνεργατών που καταφέραμε κάτι πολύ δύσκολο για την απειρία μας. Θυμάμαι όμως τον χρόνο αυτό στο Garage σαν να κράτησε πολύ παραπάνω. Κάθε λεπτό είχε μέσα του συμπυκνωμένο αποτέλεσμα πολλών ετών προσπάθειας για πολλούς ανθρώπους εκεί μέσα.

»Αφού πρώτα εργαστήκαμε σκληρά με τους πέντε πρωταγωνιστές δημιουργώντας αυτήν τη νέα σωματική γλώσσα, η μέθοδος που ακολουθήθηκε ήταν η κινηματογράφηση όλων των σκηνών με την τεχνική του green screen, ώστε το υλικό μετά να είναι απολύτως διαθέσιμο για να μπει σε επεξεργασία επανασύνθεσης με τα περιβάλλοντα που επίσης κινηματογραφήθηκαν σε μακέτα, σε ένα μικρό σπιτικό στούντιο», λέει ο σκηνοθέτης.

Πόσο δύσκολο είναι όμως να κάνει κάποιος animation; «Για μένα στο animation το δυσκολότερο κομμάτι είναι η χρήση της αφηγηματικής του γλώσσας και η προσπάθειά μου το δημιούργημα να ορίζεται από διακριτικά χαρακτηριστικά της καταγωγής του. Είναι μια τέχνη στην οποία ο δημιουργός οφείλει να δημιουργήσει εκ νέου μια γλώσσα καθώς οι χαρακτήρες είναι δημιουργήματα της φαντασίας εκ του μηδενός, άρα και ο τρόπος που αυτοί εκφράζονται γεννάται επίσης εκ του μηδενός. Αντιλαμβάνεστε πως υπάρχει μια σειρά άπειρων επιλογών σε σχέση με το πώς θα αφηγηθεί κανείς την ιστορία του στο animation με αυτά τα δημιουργήματα που γεννάει.

 

Το τρέιλερ της ταινίας που ήταν η πρώτη που συμμετείχε στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τον περασμένο Νοέμβριο

»Αυτός ο νέος τρόπος επικοινωνίας, η νέα αφήγηση λοιπόν που δημιουργείται μέσα σε κάθε ταινία animation μπορεί να ενέχει στοιχεία κάθε λογής, σύγχρονα, ρεαλιστικά, συμβολικά, παραδοσιακά, αφαιρετικά, αφηρημένα. Έτσι η μεγαλύτερή μου δυσκολία είναι η προσπάθειά να δίνω στο έργο μου τόσα και τέτοια στοιχεία που να φανερώνουν μεν την καταγωγή του (την ελληνική του ρίζα, τη σχέση του με το αρχαίο θέατρο και τον συμβολισμό που είναι εγκατεστημένος με διάφορες μορφές στην καλλιτεχνική μας παράδοση) αλλά να κάνει χρήση μιας διεθνούς γλώσσας, να μπορεί να γίνεται αντιληπτό από έναν Ιάπωνα, από έναν Αμερικάνο, έναν Αφρικανό».

Μια από τις αγαπημένες ταινίες animation του Νικόπουλου είναι «Ο Κιρικού και η Μάγισσα» του Μισέλ Οσελό. «Πρόκειται για μια ταινία που είδα τα πρώτα έτη στη σχολή μου και που βέβαια μου έχει αφήσει ένα πολύ έντονο στίγμα τόσο αισθητικό όσο και νοηματικό. Το απόσταγμα λοιπόν αυτού του έργου μέσα μου δείχνει τον μικρότερο σε μέγεθος και ηλικία κάτοικο του υπόδουλου χωριού να βγαίνει αποφασιστικά και αυτόνομα ακόμα από την κοιλιά της μάνας του, έτοιμος να αντισταθεί με όλη του τη δύναμη στην εξουσία, στη Μάγισσα που έχει καταραστεί το χωριό του. Η ομοιότητα με το "The Ox" είναι μεγάλη!».

O δημιουργός του πρωτοποριακού animation «The Ox» που προβάλλεται απόψε στη Στέγη, μιλά στο LIFO.gr Facebook Twitter
O δημιουργός του πρωτοποριακού animation «The Ox» που προβάλλεται απόψε στη Στέγη, μιλά στο LIFO.gr Facebook Twitter
O δημιουργός του πρωτοποριακού animation «The Ox» που προβάλλεται απόψε στη Στέγη, μιλά στο LIFO.gr Facebook Twitter
O δημιουργός του πρωτοποριακού animation «The Ox» που προβάλλεται απόψε στη Στέγη, μιλά στο LIFO.gr Facebook Twitter
O δημιουργός του πρωτοποριακού animation «The Ox» που προβάλλεται απόψε στη Στέγη, μιλά στο LIFO.gr Facebook Twitter

Info

Πέμπτη 4/1, 21:00-22:30 | Μεγάλου Μήκους Ταινία

The Ox (Το Βόδι) | Γιώργος Νικόπουλος (Mixed Techniques, 67', 2017, Ελλάδα)

Θα προλογίσει ο σκηνοθέτης Γιώργος Νικόπουλος.

Μετά το τέλος της προβολής θα ακολουθήσει συζήτηση με τον σκηνοθέτη.

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Κεντρική Σκηνή.

Είσοδος ελεύθερη, με σειρά προτεραιότητας.

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Φαντασία: η αξεπέραστη ταινία του Γουόλτ Ντίσνεϊ που άλλαξε την ιστορία του animation

Οθόνες / Φαντασία: η αξεπέραστη ταινία του Γουόλτ Ντίσνεϊ που άλλαξε την ιστορία του animation

Σαν σήμερα πεθαίνει το 1966 ο Γουόλτ Ντίσνεϊ, ο αμερικανός καρτουνίστας, δημιουργός του Μίκυ Μάους και του Ντόναλντ Ντακ. Αυτή είναι η ιστορία της πιο σημαντικής ταινίας του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Το Τάο του «BoJack Horseman», του πιο «καλογραμμένου» ήρωα της σύγχρονης τηλεόρασης

TV & Media / Το Τάο του «BoJack Horseman», του πιο «καλογραμμένου» ήρωα της σύγχρονης τηλεόρασης

«Προσποιήσου απλά ότι είσαι ευτυχισμένος και σταδιακά μπορεί να ξεχάσεις ότι προσποιείσαι»... Ψήγματα μετα-υπαρξιακής κοσμοθεωρίας σε ένα πολυσύνθετο animation για ενήλικες
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
American Apparel: Τα βρόμικα μυστικά της πιο ανατρεπτικής εταιρείας των ’00s

Οθόνες / American Apparel: Τα βρόμικα μυστικά της πιο ανατρεπτικής εταιρείας των ’00s

Η American Apparel πουλούσε απελευθέρωση, αλλά πίσω από τις βιτρίνες και το φίνο βαμβάκι το brand ήταν βουτηγμένο στα σκάνδαλα: σεξουαλική παρενόχληση, κατάχρηση εξουσίας και ένα εργασιακό κλίμα που κάθε άλλο παρά cool ήταν.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ