Ο Φώτης Βάρθης δημιούργησε ένα σύγχρονο παραμύθι με χαρακτικά

Δύο χρόνια δουλειάς, μελέτη, αφοσίωση και πολλή έμπνευση για το βιβλίο που κυκλοφορεί σε μόλις 52 αριθμημένα αντίτυπα

Μαρίνα Πετρίδου 4.12.2015 | 11:00

Ο Φώτης Βάρθης δημιούργησε ένα σύγχρονο παραμύθι με χαρακτικά

4.12.2015 | 11:00

O Φώτης Βάρθης είναι εικαστικός, απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών και ασχολείται με την χαρακτική. Έχει εμμονή με την βυζαντινή αγιογραφία από την οποία εμπνέεται για να φτιάξει τα έργα του. Πριν από δύο χρόνια είχε κυκλοφορήσει μία σειρά με χαρακτικά έργα στα οποία είχε σχεδιάσει δημοφιλείς ήρωες της σύγχρονης ποπ κουλτούρας σαν βυζαντινούς αγίους. Η τελευταία του δουλειά που μόλις κυκλοφόρησε είναι «Η Ρομφαία της Αυγής» μία παραδοσιακή ιστορία σε βιβλίο που έγραψε και εικονογράφησε ο ίδιος. Το κάθε βιβλίο είναι μοναδικό, περιλαμβάνει 14 έργα χαρακτικής και κυκλοφορεί σε 52 αριθμημένα αντίτυπα και 7 δοκίμια. Η συνολική εργασία πάνω στο βιβλίο κράτησε περίπου δύο χρόνια και το μεγαλύτερο ποσοστό πήρε η ολοκλήρωση των χαρακτικών έργων. Ο σχεδιασμός του βιβλίου, η επιλογή γραμματοσειράς, η επιλογή χαρτιού και όλη η επιμέλεια του βιβλίου είναι μία δουλειά που έχει μεγάλο κόστος και απαιτεί αφοσίωση. Είναι το πρώτο ολοκληρωμένο αυθεντικό βιβλίο που δημιούργησε ο καλλιτέχνης, υπό την καθοδήγηση του δασκάλου του στην ΑΣΚΤ, Γ. Γουρζή. Η πολύπλοκη τεχνική του Φώτη Βάρθη δένει με την ιδιαίτερη αισθητική του και το αποτέλεσμα είναι μοναδικό.

Ένας βασιλιάς βρίσκει ένα παιδί εγκαταλελειμμένο στο δάσος και αποφασίζει να το υιοθετήσει και να το μεγαλώσει σαν δικό του, μαζί με τους άλλους δύο γιους του. Τα χρόνια περνούν, ο βασιλιάς γερνάει και αρρωσταίνει, και στο κάστρο φτάνουν νέα για έναν αντίπαλο στρατό που είναι έτοιμος να επιτεθεί στο κάστρο του Βασιλιά. Τα τρία παιδιά καλούνται να βρουν τον τρόπο για να υπερασπιστούν το κάστρο και τον πατέρα τους...

«Είχα την ανάγκη να γράψω ένα κείμενο δικό μου, μία ιστορία σαν παραμύθι και υπήρχαν για καιρό κάποιες σκέψεις ως προς το τι

ήθελα να εκφράσω», λέει ο Φώτης. «Ο σκελετός της ιστορίας άρχισε να σχηματίζεται όταν διάβασα μια παράγραφο από το βιβλίο "Οι Περιπέτειες Ενός Προσκυνητού" (εκδ. Παπαδημητρίου) που περιέγραφε πόσο λάθος νοοτροπία είναι κάποιος να πράττει καλές πράξεις μόνο λόγω φόβου της τιμωρίας ή για την ανταμοιβή του Παραδείσου και όχι από απόλυτη αγάπη. Πάνω σε αυτή την ιδέα άρχισε να χτίζεται η ιστορία και όσο έγραφα την εμπλούτιζα και με άλλες μικρές, δικές μου ιδέες καλυμμένες πάντα από την αλληγορία του παραμυθιού. Έτσι γράφτηκε "Η Ρομφαία της Αυγής"».

Τι τον οδήγησε να γράψει ένα βιβλίο που παίρνει έμπνευση από θρησκευτικά ζητήματα και ποια είναι η σχέση του με την πίστη; Ο Φώτης θεωρεί πώς οι άνθρωποι που συναντάει στην ζωή του και με τους οποίους συζητάει του έχουν μάθει πολλά και αξιόλογα πράγματα ως προς την πίστη. «Δεν είμαι ούτε φιλόσοφος ούτε θεολόγος, η πίστη όμως είναι βίωμα και στάση ζωής. Δεν είναι εύκολη υπόθεση, γι αυτό και απασχολεί πολλά έργα μου. Είναι σαν να ανάβω ένα κερί ψάχνοντας να βρω απαντήσεις. Είναι καλό να ανάβεις κεριά, κάποιες φορές βρίσκουν οι απαντήσεις εσένα. Μου αρέσει να διαβάζω και σχετικά κείμενα κι ας έχουν αντίθετες απόψεις τους. Θα διαβάσω Φιλοκαλία και μετά Καζαντζάκη ή ένα ποίημα του Δροσίνη, που αγγίζει πολύ όμορφα το θέμα. Κάποιοι στίχοι λένε:

Πίστη έχεις, όταν- όσο αλόγιστο

και πλάνο ο νους σου κι αν το ξέρει-

προσμένεις ήλιο τα μεσάνυχτα

κι αστροφεγγιά το μεσημέρι.

«Οι άνθρωποι σήμερα πιστεύουν πια σε μικρές προσωπικές αλήθειες, δεν υπάρχει κάποια κοινή αξία και γι' αυτό δεν υπάρχει καμία ενότητα. Αυτό το συναντά κανείς σε κάθε βήμα του στην καθημερινότητα, στην κοινωνική του ζωή. Ακόμα και σε μικρές ομάδες με φαινομενικά κοινά πιστεύω υπάρχει απόσταση και φυσικά διάσπαση», λέει.

- Τι είναι πνευματικό για σένα;

Αν μπορώ να το περιγράψω απλά είναι η πνοή που δίνει ουσία στα πράγματα.

- Το ίντερνετ και τα social media ενισχύουν ή περιορίζουν την πνευματικότητα;

Τα χρησιμοποιώ κυρίως για να παρουσιάσω την δουλειά μου στον κόσμο. Άνθρωποι από πολλά μέρη έχουν ανακαλύψει έργα μου και έχω συνεργαστεί με ιδιώτες και οργανισμούς του εξωτερικού αρκετές φορές. Νιώθω τυχερός για αυτό, είναι μεγάλη ικανοποίηση να βλέπεις πως η δουλειά σου έχει κάτι να πει. Κατά τα άλλα είναι ένα εργαλείο και ως τέτοιο από μόνο του δεν είναι καλό ή κακό.