Ο Γιώργος Ραμπότας είναι 21 ετών, φοιτητής Δημοσιογραφίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και αγαπά, πάνω απ’ όλα, τη φωτογραφία, γιατί, όπως λέει, μέσα από αυτήν ξαναβλέπεις όλες τις εκδοχές του εαυτού σου. Πριν από δύο χρόνια διαγνώστηκε με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (OCD), μια εμπειρία που άλλαξε όχι μόνο τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τις σκέψεις του αλλά και τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον εαυτό του και τους άλλους.
Εξηγεί ότι το OCD απέχει πολύ από το στερεότυπο της υπερβολικής καθαριότητας. Περιγράφει πώς μια ανεπιθύμητη σκέψη μπορεί να επαναλαμβάνεται ασταμάτητα, να τον ακολουθεί όλη μέρα και να τον εξαντλεί, ενώ οι νύχτες μετατρέπονται συχνά στην πιο δύσκολη στιγμή της ημέρας. Μιλά με ειλικρίνεια για τον φόβο, την αϋπνία, τις ενοχές και την ψευδαίσθηση ότι δεν μπορείς να εμπιστευτείς το ίδιο σου το μυαλό.
Παράλληλα, περιγράφει πώς η ψυχοθεραπεία και η φαρμακευτική αγωγή τον βοήθησαν να μάθει να παρατηρεί τις σκέψεις του χωρίς να ταυτίζεται μαζί τους αλλά και πόσο σημαντική ήταν η στήριξη των φίλων και της οικογένειάς του. Δεν αποφεύγει να μιλήσει και για τις δυσκολίες πρόσβασης στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας στην Ελλάδα, υπογραμμίζοντας ότι η έγκαιρη βοήθεια δεν θα έπρεπε να εξαρτάται από την οικονομική δυνατότητα του καθενός.
Το πιο σημαντικό μήνυμα που θέλει να περάσει είναι ότι οι άνθρωποι με OCD δεν είναι οι σκέψεις τους – ο φόβος που νιώθουν απέναντι σε αυτές αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο. Με τη μαρτυρία του επιχειρεί να σπάσει τα στερεότυπα γύρω από την ψυχική υγεία και να υπενθυμίσει ότι κανείς δεν πρέπει να μένει μόνος απέναντι σε μια ψυχική διαταραχή.
