ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ η πιο anti-wellness wellness τάση του ίντερνετ. Όχι επειδή οι γιαγιάδες δεν ήξεραν από ευεξία, αλλά επειδή δεν χρειάζονταν τίποτα απ’ όλα αυτά με τα οποία έχουμε φορτώσει εμείς τώρα τους εαυτούς μας. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Nonna στα ιταλικά σημαίνει γιαγιά. Και κάπως έτσι, από μια τόσο απλή λέξη, γεννήθηκε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα lifestyle trends της Gen Z: το nonnamaxxing.
Κι όσο κι αν σήμερα αποτελεί τάση, στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για τίποτα παραπάνω από την καθημερινότητα μιας εποχής όπου οι άνθρωποι δεν είχαν smartwatches για να μετράνε τα βήματά τους, απλώς περπατούσαν.
Δεν είχαν protein powders και μπάρες πρωτεΐνης, είχαν όσπρια, αυγά, ψάρια, λαχανικά και φαγητό που μαγειρευόταν κανονικά.
Δεν χρειάζεται να έχεις καθημερινά έναν μεγάλο στόχο. Μπορεί η μέρα σου να αποτελείται από μικρές υποχρεώσεις, μικρές χαρές, λίγη κίνηση, λίγη κοινωνικότητα και τη φροντίδα του χώρου στον οποίο ζεις.
Δεν είχαν συμπληρώματα για το έντερο, είχαν ζυμωμένα και παλαιωμένα τρόφιμα, προζύμι, τουρσιά, γιαούρτι, τυριά. Δεν είχαν red-light therapy, ice baths και recovery gadgets, είχαν ύπνο, δουλειά, ήλιο, κίνηση και ξεκούραση.
Και το κυριότερο: όλα αυτά δεν τα έκαναν για να τα δείξουν σε κάποιον, δεν χρειαζόταν να αποδείξουν ότι ζουν καλά.
Μπορεί να είναι αυτός ο λόγος που ένας τέτοιος τρόπος ζωής μοιάζει τόσο ελκυστικός σε μια γενιά που έχει κουραστεί να προβάλλει συνεχώς τον εαυτό της.
Η Gen Z έχει μεγαλώσει μπροστά σε μια οθόνη, μέσα στο ίντερνετ, βουτηγμένη σε μια κουλτούρα διαρκούς βελτιστοποίησης. Πρέπει να είσαι παραγωγικός, γυμνασμένος, ενημερωμένος, κοινωνικός, δημιουργικός, οικονομικά επιτυχημένος και ιδανικά να καταγράφεις όλα τα παραπάνω online, γιατί όλα είναι content. Ακόμη και η ξεκούραση μπορεί να γίνει πρότζεκτ αυτοβελτίωσης.
Η nonna αντιπροσωπεύει ακριβώς το αντίθετο. Δεν προσπαθεί να κάνει τη ζωή της πιο «εξελιγμένη». Προσπαθεί να την κάνει νόστιμη, λειτουργική και ανθρώπινη. Ένα φαγητό μπορεί να χρειάζεται ώρες για ετοιμαστεί, η ζύμη πρέπει να ξεκουραστεί, ένα τυρί χρειάζεται να ωριμάσει, ένα λαχανικό μπορεί να γίνει τουρσί και να περιμένει, ένα κρασί, ένα ξίδι ή ένα αλλαντικό χρειάζονται χρόνο για να αποκτήσουν χαρακτήρα. Το φαγητό δεν είναι απλώς κάτι που πρέπει να καταναλωθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται.
Έπειτα από χρόνια γρήγορης ζωής, ατελείωτου scrolling και προϊόντων που αγοράζονται και πετιούνται εύκολα, υπάρχει μια αυξανόμενη ανάγκη για σπίτια και καθημερινότητες που δεν μοιάζουν καινούργιες, αλλά προσωπικές. Για πράγματα που έχουν ιστορία και για συνήθειες που δεν χρειάζεται να αλλάζουν κάθε σεζόν.
Και κάπου εδώ μπορούμε να αφήσουμε την Ιταλίδα nonna και να σκεφτούμε τις δικές μας γιαγιάδες.
Τη γιαγιά που ξυπνάει νωρίς, όχι επειδή έχει βάλει στόχο να γίνει πιο παραγωγική, αλλά γιατί αυτός είναι ο τρόπος ζωής της. Θα βάλει από νωρίς κίνηση στη μέρα της ποτίζοντας τα λουλούδια της, θα φροντίσει τον κήπο ή το μπαλκόνι της, θα ανοίξει τα παράθυρα, θα σκουπίσει και θα βάλει σε μια τάξη το σπίτι, θα μαγειρέψει κάτι νόστιμο, θα πετύχει έναν γείτονα και θα ανταλλάξει μια «καλημέρα». Δεν θα ψάξει απαραίτητα να απομονωθεί σε μια οθόνη. Μπορεί να αφήσει την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο να παίζει στο βάθος ενώ κάνει τις δουλειές της, να ακούει ανθρώπινες φωνές, μουσική, ειδήσεις, τον κόσμο γύρω της.
Και μέσα σε όλα αυτά, χωρίς να το ονομάζει wellness routine, φροντίζει το περιβάλλον της και βάζει μικρούς καθημερινούς στόχους, μικρές πράξεις που δίνουν σχήμα στη μέρα.
Ίσως αυτό είναι ένα κομμάτι της ζωής των παλαιότερων γενεών που έχουμε ξεχάσει: δεν χρειάζεται καθημερινά να έχεις έναν μεγάλο στόχο. Μπορεί η μέρα σου να αποτελείται από μικρές υποχρεώσεις, μικρές χαρές, λίγη κίνηση, λίγη κοινωνικότητα και τη φροντίδα του χώρου στον οποίο ζεις.
Και ίσως γι’ αυτό το nonnamaxxing έχει τόση απήχηση σήμερα.
Γιατί δεν υπόσχεται μια τέλεια ζωή – προτείνει μια γεμάτη καθημερινότητα. Μια καθημερινότητα στην οποία δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι εντυπωσιακό για να αισθανθείς ότι η μέρα σου είχε νόημα.
Και μάλλον αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον σημείο του trend: η Gen Z χρησιμοποιεί τα social media για να ανακαλύψει την αξία μιας ζωής που, στην πραγματικότητα, δεν χρειάζεται να καταγράφεται – να μαγειρεύεις χωρίς να ανεβάζεις το πιάτο, να περπατάς χωρίς να μετράς τα βήματα, να κάθεσαι με έναν άνθρωπο χωρίς να τραβάς βίντεο, να φροντίζεις το σπίτι σου χωρίς να το κάνεις content.
