Το σουβλάκι επιστρέφει σε αυτό που ήταν πάντα: καλή σχάρα, πίτα, κρέας και σωστή ισορροπία. Η πατάτα μένει εκτός, και μπαίνει σε κάποια μόνο αν το ζητήσεις.
Από τον Αψύ της Στοάς Αρσακείου και τον Αρμόδιο στο Θησείο μέχρι τη Νικαράγουα στον Πειραιά, τον Ταρζάν στο κέντρο, το Κομπλέ στο Αιγάλεω, το Ντάμι στο Παγκράτι και τον Θύμιο στον Υμηττό, η Αθήνα δείχνει ότι το πιο λαϊκό της φαγητό μπορεί να ξαναβρεί τη σημασία στη λεπτομέρεια χωρίς να χάσει τον χαρακτήρα του.
Τελικά, αυτό ζητάμε από ένα καλό σουβλάκι: να μυρίζει κάρβουνο, να έχει όσο λίπος πρέπει και να σε κάνει να σκέφτεσαι αμέσως πόσο χώρο έχεις στο στομάχι σου για να καταβροχθίσεις ένα ακόμα.
1.
Ταρζάν
Το Ταρζάν στην Κολοκοτρώνη είναι ένα μικροσκοπικό μαγαζί που θυμίζει τα σουβλατζίδικα των ’80s που θυμούνται οι Αθηναίοι: κρέας, πίτα, ντομάτα, κρεμμύδι, μαϊντανός και καυτερό πιπεράκι. Είναι ένα τυλιχτό τσέπης, που κρατά την τιμή στα 2,90 ευρώ. Καλαμάκι χοιρινό και κοτόπουλο αλλά και μοσχαρίσια κεμπαπάκια ψήνονται στα κάρβουνα και είναι όλα χειροποίητα. Στο τυλιχτό δεν θα βρεις πατάτες ούτε έναν σωρό από σάλτσες που σκεπάζουν το κρέας. Η πιτούλα είναι ολόφρεσκη, από τον Σταμάτη.
Υπάρχει αρωματικό γιαούρτι ή πικάντικη κόκκινη σάλτσα, που θυμίζει κερκυραϊκό σουβλάκι και μαγειρεύεται εκεί, στον χώρο. Υπάρχει επίσης μια πικάντικη και σκορδάτη σάλτσα μαϊντανού, την οποία μπορείς να προσθέσεις, ενώ, αν θέλεις να πας προς μια πιο βόρεια κατεύθυνση, υπάρχει και πικάντικη μουστάρδα ΕΚΜΑ ως έξτρα επιλογή. Πάντως, η λογική που ακολουθήσαμε στην παραγγελία και μας αποζημίωσε ήταν κεμπάπ με κόκκινη σάλτσα και αρωματικό γιαούρτι. Το χοιρινό το ταιριάξαμε με τη σάλτσα μαϊντανού και στο κοτόπουλο βάλαμε εκείνη με το γιαούρτι.
Κολοκοτρώνη 39, Αθήνα
Τελικά, τι ζητάμε από ένα καλό σουβλάκι: να μυρίζει κάρβουνο, να έχει όσο λίπος πρέπει και να σε κάνει να σκέφτεσαι αμέσως πόσο χώρο έχεις στο στομάχι σου για να καταβροχθίσεις ένα ακόμα.
2.
Αψύς
Η βόλτα συνεχίζεται στη Στοά Αρσακείου και στον Αψύ, ίσως την πιο καθαρή συνάντηση του σύγχρονου αθηναϊκού food project με το παλιό σουβλατζίδικο. Ο σεφ Γιάννης Λιόκας έχει στήσει έναν μικρό κατάλογο που πατάει στη σχάρα και στην ελληνική πρώτη ύλη. Στα τυλιχτά πρωταγωνιστούν το χοιρινό σουβλάκι και το μοσχαρίσιο μπιφτέκι, με διαφορετικά τελειώματα: τζατζίκι και γλυκιά πάπρικα στο πρώτο, γιαούρτι, πικάντικη ντομάτα και πάπρικα στο δεύτερο. Η λογική είναι σύγχρονη, αλλά το αποτέλεσμα παραμένει αυτό που πρέπει να είναι ένα καλό τυλιχτό: κρέας, πίτα και σωστές εντάσεις.
Στοά Αρσακείου, Σταδίου 44-46, Αθήνα
3.
Αρμόδιος
Περνώντας από το Θησείο, στον δρόμο προς τις αποβάθρες του ΗΣΑΠ, δύσκολα θα σου ξεφύγει η πράσινη-λευκή ριγέ τέντα του Αρμόδιου. Η μικρή καντίνα ψήνει στα κάρβουνα χοιρινό και κοτόπουλο καλαμάκι, πανσέτα και αυθεντικά κεμπάπια Φλώρινας, σε έναν κατάλογο που δεν χρειάζεται πολλά για να σε κερδίσει. Τα κρέατα έρχονται είτε σε μερίδα είτε σε αφράτο ψωμάκι, μαζί με ντομάτα, κρεμμύδι και γλυκιά πάπρικα. Το ψήσιμο είναι προσεγμένο και η πρώτη ύλη πρωταγωνιστεί, ενώ το σάντουιτς είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: ένας τρόπος να πάρεις ένα κατεξοχήν ελληνικό ψητό στο χέρι και να το φας στον δρόμο.
Ερμού 147, Θησείο
4.
Λόρδα
Στα Εξάρχεια, η Λόρδα έχει βάλει το καλαμάκι στο επίκεντρο, με κρέατα που ψήνονται επιτόπου στα κάρβουνα και έναν κατάλογο που επιμένει στην πρώτη ύλη. Χοιρινό, κοτόπουλο, μοσχάρι και προβατίνα, ενώ υπάρχουν ακόμη κεμπάπ, λουκάνικο, χαλούμι και μανιτάρια για όσους θέλουν κάτι διαφορετικό. Τα περίφημα καλαμάκια της πλέον μπαίνουν και σε τυλιχτά, μαζί με τα συνοδευτικά τους. Ξεχωρίζει, φυσικά, εκείνο με την προβατίνα, αλλά και το ζουμερό μοσχαρίσιο και το κεμπάπ. Οι πατάτες εδώ υπάρχουν και είναι από τις δυνατές του μαγαζιού, όμως μπορούν να μείνουν και εκτός, αν θέλεις το τυλιχτό πιο «καθαρό».
Σπύρου Τρικούπη 3, Εξάρχεια
5.
Κάψα
Στο μικρό στενό της Σκουλενίου, η Κάψα είναι το σουβλατζίδικο του σεφ Χριστόφορου Πέσκια, που βλέπει την ιδέα του κλασικού ψητοπωλείου με τη δική του ματιά. Η λογική είναι απλή: λίγες επιλογές, καλό κρέας και όλα στα κάρβουνα. Εδώ ψήνονται όχι μόνο τα καλαμάκια και το κεμπάπ, αλλά ακόμη και ο γύρος, που αντί για την κλασική ηλεκτρική ψησταριά περνάει από τη φωτιά. Στα τυλιχτά θα βρεις χοιρινό και κοτόπουλο καλαμάκι, κεμπάπ και γύρο, ενώ μπορείς να κινηθείς ανάμεσα σε διαφορετικές σπιτικές σάλτσες, από τζατζίκι και μουστάρδα μέχρι πικάντικη σάλτσα πράσινης πιπεριάς, ντομάτας, κρέμα φέτας και μαγιονέζα με κάρι. Η Κάψα κρατάει την πατάτα στο παιχνίδι, αφού οι πατάτες είναι κομμένες στο χέρι και μπορούν να αποτελέσουν μέρος του δικού σου συνδυασμού. Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι ο Πέσκιας πατάει πάνω στη γνώριμη φόρμα του ελληνικού ψητοπωλείου, κρατάει τα κάρβουνα στο επίκεντρο και παίζει κυρίως με το κρέας, τις σάλτσες και τις λεπτομέρειες.
Σκουλενίου 4, Αθήνα
6.
Ringo
Στην Πρωτογένους, το Ringo είναι μια διαφορετική εκδοχή του σουβλατζίδικου: μια kalamaki pub που παντρεύει το ελληνικό street food με την αισθητική και την ενέργεια μιας μικρής αντεργκράουντ παμπ. Το όνομα παραπέμπει στον Ρίνγκο Σταρ, τον ντράμερ των Beatles, ενώ και η ίδια η ομάδα έχει έντονη σχέση με τη μουσική. Πίσω από το μαγαζί βρίσκονται οι Μανώλης Κουτσούκος, Γιώργος Σταυρακάκης και Στάμος Μπάμπαρης, πρόσωπα που κινούνται τόσο στον χώρο της μουσικής όσο και σε εκείνον της εστίασης. Η ιδέα είναι απλή αλλά πολύ συγκεκριμένη: καλό, γρήγορο και λαϊκό φαγητό που τρώγεται εύκολα στον δρόμο, χωρίς όμως να αντιμετωπίζεται πρόχειρα. Η σχάρα βρίσκεται στο επίκεντρο και το κλασικό καλαμάκι αποκτά μια πιο σύγχρονη ματιά, χωρίς να χάνει τον άμεσο, street χαρακτήρα του.
Στα καλαμάκια ξεχωρίζει το μοσχαρίσιο συκώτι γάλακτος, ενώ στο μενού θα βρεις επίσης χοιρινό καλαμάκι, κοτόπουλο από μπούτι και κεμπάπ προβατίνας. Υπάρχουν ακόμη γύρος χοιρινός και κοτόπουλο, αλλά και τυλιχτά που δίνουν περισσότερο χώρο στους συνδυασμούς υλικών και στις σάλτσες.Στα συνοδευτικά, το Ringo ξεφεύγει επίσης από τα απολύτως κλασικά. Εκτός από τις πατάτες και το τζατζίκι, βρίσκεις coleslaw με ψητό λάχανο, ψητή χωριάτικη σαλάτα και ταμπουλέ κουνουπιδιού. Στις πιο ιδιαίτερες γεύσεις μπαίνουν και τα εξής: τσιμένι, ζεστή μελιτζανοσαλάτα, γιαούρτι με βότανα, ντομάτα με chipotle και τζατζίκι παντζαριού, ανάλογα με το καλαμάκι ή τη μερίδα που θα επιλέξεις.Το αποτέλεσμα είναι ένα σουβλατζίδικο που δεν προσπαθεί να απομακρυνθεί από την παράδοση, αλλά να παίξει με αυτήν λίγο διαφορετικά: περισσότερη μαγειρική φροντίδα, πιο ιδιαίτεροι συνδυασμοί και μια παμπ αισθητική που κάνει το Ringo να μοιάζει εξίσου με μέρος για φαγητό και με στέκι για την παρέα.
Πρωτογένους 8, Ψυρρή
7.
Ντάμι
Στην πλατεία Πλυτά βρίσκεται το Ντάμι, που είναι βλάχικη λέξη και σημαίνει το σπίτι του βοσκού ή την καλύβα. Χειροποίητο κεμπάπ, χοιρινό και κοτόπουλο καλαμάκι, γύρος κοτόπουλο και μοσχαρίσιο μπιφτέκι μπαίνουν σε τυλιχτά με τζατζίκι ή κόκκινη καυτερή σάλτσα, χωρίς πατάτες. Το ενδιαφέρον, όμως, βρίσκεται και στις σούβλες: κλέφτικο, κοντοσούβλι κοτόπουλο και χοιρινό που μπορούν να μπουν και σε τυλιχτό της επιλογής σου. Στον κατάλογο έχει προστεθεί και γαλλική μπαγκέτα με πλούσια, βουτυράτη σος Café de Paris, κρέας επιλογής, γκούντα, ντομάτα, κρεμμύδι και τηγανητές πατάτες.
Πλατεία Αμβροσίου Πλυτά 5, Παγκράτι
8.
Θύμιος
Συνεχίζουμε με τον Θύμιο. Τον άνοιξαν τα αδέλφια Γιώργος και Θύμιος Καβακλής, που έχουν ήδη παρουσία στην εστίαση με τα Spoiled και Jerár στη Δάφνη, έχοντας κοινή αγάπη για τα παλιά σουβλατζίδικα και τις γεύσεις με τις οποίες μεγάλωσαν. Ο κατάλογος είναι μικρός και περιεκτικός, με καλαμάκι χοιρινό και κοτόπουλο και μοσχαρίσιο μπιφτέκι. Ο γύρος έχει μείνει συνειδητά εκτός, ενώ οι πατάτες δεν μπαίνουν στο τυλιχτό. Το χοιρινό είναι από λαιμό, κρατάει το λιπάκι του και δεν μαρινάρεται, ούτε φορτώνεται με μπαχαρικά· έχει μόνο αλάτι και ρίγανη και περνάει από τα κάρβουνα. Στο τυλιχτό με χοιρινό μπαίνουν σπιτικό τζατζίκι, κρεμμύδι και πάπρικα. Το μοσχαρίσιο μπιφτέκι φτιάχνεται καθημερινά με μοσχαρίσιο και λίγο πρόβειο κιμά και συνδυάζεται με γιαούρτι, ντομάτα, μαϊντανό, κρεμμύδι, πάπρικα και μια κόκκινη σάλτσα με σπετσερικό. Τη συνταγή την έχει επιμεληθεί ο σεφ Χάρης Νικολούζος, με τον οποίο οι Καβακλήδες συνεργάζονται και στο Jerár. Το κοτόπουλο πηγαίνει προς μια πιο δροσερή κατεύθυνση, με πράσινη σάλτσα τύπου τσιμιτσούρι.
Κωνσταντινουπόλεως 2, Υμηττός
9.
Mirlo
Στο Γκάζι, το Mirlo κοιτάζει το σουβλάκι από λίγο πιο ανατολικά. Η ομάδα του έχει στήσει ένα street food spot με επίκεντρο το χειροποίητο κεμπάπ, τα σουβλάκια και τις γεύσεις της Ανατολής, αλλά με μια σύγχρονη, πιο γαστρονομική ματιά. Το όνομα είναι αναφορά στον Ziryab, τον σπουδαίο μουσικό, ποιητή και γαστρονόμο της ισλαμικής Ισπανίας του 9ου αιώνα, γνωστό και ως Mirlo, δηλαδή «μαυροκότσυφας». Στον κατάλογο ξεχωρίζει το γιαουρτλού κεμπάπ με πρόβειο μπούτι, γιαούρτι με κεφίρ και τη δική τους ντοματοσάλτσα πάνω σε χειροποίητη ζύμη, ενώ υπάρχουν και άλλα κεμπάπ, ντονέρ και μεζεδάκια που κινούνται από τη Μέση Ανατολή μέχρι τη Μεσόγειο. Δεν είναι ακριβώς το κλασικό αθηναϊκό σουβλάκι, αλλά μια ενδιαφέρουσα παράλληλη ανάγνωση του ίδιου street food: περισσότερα μπαχαρικά, διαφορετικές τεχνικές και έντονη ανατολίτικη ταυτότητα.
Ελασιδών 5, Γκάζι
10.
Νικαράγουα
Αν κατηφορίσουμε προς τον Πειραιά, θα βρούμε τη Νικαράγουα που μοιάζει να έχει φτιαχτεί από μια πολύ συγκεκριμένη γευστική ανάμνηση. Η ιδέα είναι old-school αλλά όχι πρόχειρη. Το κρέας, οι πίτες και οι σάλτσες παίζουν καθοριστικό ρόλο και τα τυλιχτά είναι μικρά, όσο χρειάζεται για να σε κάνουν να παραγγείλεις δεύτερο χωρίς να το πολυσκεφτείς. Εδώ υπάρχει και μια σαφής δήλωση στάσης: οι πατάτες δεν μπαίνουν μέσα στο σουβλάκι. Μπορείς να τις πάρεις ξεχωριστά. Αξίζει να δοκιμάσεις το τυλιχτό με αρμένικο σουτζούκι, αλλά και τα καλαμάκια. Χοιρινό και κοτόπουλο, χειροποίητο μοσχαρίσιο μπιφτέκι, αρμένικο σουτζούκι και λουκάνικο μαύρου χοίρου συνθέτουν έναν κατάλογο που επιμένει στα λίγα και σωστά υλικά. Την πρώτη θέση στην καρδιά του κοινού έχει κερδίσει το μικρό, ζουμερό μπιφτεκάκι, ενώ εξίσου αξίζει το χοιρινό καλαμάκι: ζουμερό, με το απαραίτητο λιπάκι και κάτι από εκείνα τα πανηγυριώτικα κρέατα που μυρίζουν κάρβουνο και τα καταβροχθίζεις χωρίς δεύτερη σκέψη.
Οδυσσέα Ανδρούτσου 149, Πειραιάς
11.
Κομπλέ
Στο Αιγάλεω βρίσκεται το αδελφάκι του «Γιώργου», ενός εμβληματικού σουβλατζίδικου του Πειραιά. Το Κομπλέ, που κάνει πολλούς να ξαναδούν το παραδοσιακό σουβλάκι αλλιώς: μικρό, μετρημένο, με λίγα υλικά και πολλή γεύση. Ο Γρηγόρης Τσακίρης το έστησε μαζί με τον γιο του, Γιώργο, έχοντας μια ξεκάθαρη φιλοσοφία: τέσσερα υλικά όλα κι όλα, και καθένα από αυτά να είναι σωστό. Η εμμονή στη λεπτομέρεια φαίνεται από την πρώτη ύλη μέχρι το τελικό τύλιγμα. Η ντομάτα επιλέγεται προσεκτικά ανάλογα με την εποχή, το κρεμμύδι προετοιμάζεται ώστε να είναι πιο ήπιο, ενώ φτιάχνουν ένα δικό τους μείγμα πάπρικας που δίνει έξτρα γεύση. Το αποτέλεσμα είναι ένα μικρό, λαχταριστό τυλιχτό, όπου κάθε υλικό έχει τον χώρο του και τίποτα δεν περισσεύει.
Ιερά Οδός 194, Αιγάλεω
12.
Γέρος
Ο Γέρος στον Γέρακα άνοιξε μέσα στο 2026, σε έναν χώρο που παλιότερα λειτουργούσε ως παραδοσιακό καφενείο. Οι δημιουργοί του, ο Γιάννης Χάλαρης, ο Αλέξης Λυμπερόπουλος και ο Στάθης Κάππος, κράτησαν αρκετά από τα παλιά στοιχεία του χώρου, όπως το μωσαϊκό και την ξύλινη οροφή, δημιουργώντας την αίσθηση μιας ψησταριάς που μοιάζει να είναι εκεί από πάντα. Στην κουζίνα βρίσκεται ο Γιάννης Χάλαρης, με εμπειρία από εστιατόρια όπως το Kobra, το Premiere, το Vezene και το Ekiben. Αυτό εξηγεί και τη διαφορά του Γέρου από μια τυπική συνοικιακή ψησταριά: η βάση είναι απολύτως old-school αλλά η εκτέλεση έχει την ακρίβεια μιας σύγχρονης επαγγελματικής κουζίνας. Το μεγάλο του ατού είναι το παλιό αστικό σουβλάκι: μικρότερη πίτα, χοιρινό καλαμάκι ή μπιφτέκι, κρεμμύδι, κόκκινη σάλτσα και γιαούρτι με κύμινο, με λίγη γλυκιά πάπρικα. Οι χειροποίητες σάλτσες που συνοδεύουν τα τυλιχτά είναι γιαούρτι με κουρκουμά, γιαούρτι με κύμινο, μια κόκκινη σάλτσα, αλλά και μια σάλτσα μυρωδικών που πάει τέλεια με το κοτόπουλο. Όμως ο Γέρος δεν σταματά στο τυλιχτό. Από σχάρας έχει παϊδάκι προβατίνας, αρνίσιο μπριζολάκι, κοτόπουλο κοντοσούβλι, σεφταλιές και λουκάνικο προβατίνας. Κάποιες ημέρες εμφανίζεται και αντικριστό, που το μαδάνε και γίνεται ένας ιδιότυπος γύρος, έτοιμος να μπει στο τυλιχτό.
Θέτιδος 13, πλατεία Εκάβης, Γέρακας