ADVERTORIAL
Υπάρχουν κάποιοι τόποι που σε ακολουθούν σε όλη σου τη ζωή. Τόποι που τους γνωρίζεις από παιδί και που, χωρίς να το καταλάβεις, γίνονται κομμάτι της δικής σου ιστορίας.
Για την Κατερίνα, ένας από αυτούς τους τόπους είναι το εργοστάσιο της Coca-Cola στο Σχηματάρι.
Μεγάλωσε στα Λουκίσια, λίγα χιλιόμετρα μακριά. Από τότε θυμάται το εργοστάσιο να αποτελεί σημείο αναφοράς για την περιοχή. Έναν χώρο που για τους ανθρώπους του τόπου ήταν συνδεδεμένος με τη δουλειά, τη σταθερότητα και την προοπτική. Μια παρουσία οικεία, σχεδόν δεδομένη, μέσα στην καθημερινότητα της τοπικής κοινωνίας.
Facebook Twitter 
Facebook Twitter Χρόνια αργότερα, αφού σπούδασε Χημικός Μηχανικός, βρέθηκε να εργάζεται ακριβώς εκεί. Σήμερα μετρά ήδη 13 χρόνια στο εργοστάσιο του Σχηματαρίου και δεν κρύβει ότι πολλές φορές σκέφτεται το μικρό κορίτσι που ήταν κάποτε, όταν περνούσε απ' έξω και φανταζόταν το μέλλον της.
«Νιώθω ότι το όνειρό μου έχει εκπληρωθεί», λέει.
Και ακούγοντάς την να μιλά, καταλαβαίνεις ότι δεν αναφέρεται μόνο στην επαγγελματική της πορεία. Αναφέρεται σε όλα όσα χτίστηκαν στην πορεία των χρόνων. Στις σχέσεις, στις εμπειρίες, στους ανθρώπους που γνώρισε και έγιναν κομμάτι της ζωής της.
Άλλωστε, εκεί δεν βρήκε μόνο μια δουλειά. Βρήκε έναν χώρο όπου εξελίχθηκε, δοκιμάστηκε, έμαθε. Εκεί γνώρισε και τον σύζυγό της. Εκεί δημιούργησε αναμνήσεις που κουβαλά μέχρι σήμερα.
Γι' αυτό και όταν περιγράφει τη ζωή της στην Coca-Cola με τρεις λέξεις, επιλέγει την περηφάνια, την εμπιστοσύνη και την αγάπη. Όχι γιατί είναι λέξεις που ακούγονται όμορφα, αλλά γιατί αποτυπώνουν μια σχέση που χτίστηκε σιγά-σιγά, μέσα από την καθημερινότητα.
Ίσως τελικά αυτό να είναι που κάνει μια επαγγελματική διαδρομή να ξεχωρίζει. Το να νιώθεις ότι ανήκεις κάπου. Ότι οι άνθρωποι γύρω σου δεν είναι απλώς συνάδελφοι, αλλά κομμάτι της ζωής σου. Ότι ένας χώρος εργασίας μετατρέπεται, με τα χρόνια, σε κάτι πολύ πιο προσωπικό.
«Τα πρώτα μου βήματα ήταν εδώ», λέει η Κατερίνα.
Και ίσως αυτή η φράση να λέει περισσότερα από οτιδήποτε άλλο. Γιατί κάποιες φορές ένα όνειρο δεν σε οδηγεί απλώς σε μια δουλειά. Σε οδηγεί σε έναν τόπο που γίνεται δεύτερο σπίτι σου. Έναν τόπο όπου μεγαλώνεις, εξελίσσεσαι και δημιουργείς τη δική σου ιστορία.
