"Έχετε κάνει κάτι που έχει επηρεάσει τη ζωή κάποιου άλλου;"

"Σίγουρα... Με το διαζύγιο μου, προφανώς, έχω επηρεάσει τη ζωή της κόρης μου, ας πούμε."

"Πώς το αντιμετωπίζει;"

"Μια χαρά. Αλλά κάθε μέρα είναι μια διαφορετική μέρα... Ξέρεις, ο γονιός έχει και στο μυαλό του τι έχει κάνει και πού θέλει να πάει. Τα παιδιά βρίσκονται σε μια κατάσταση fixed. Ζούνε στη στιγμή. Μένουμε όλοι μαζί, δεν μένουμε με τον μπαμπά, μένουμε μόνες μας, μένουμε με κάποιον άλλον. Όταν αρχίζεις λοιπόν να εξηγείς, είναι μια διαδικασία που εξηγείς, εξηγείς και θα χρειαστεί να το εξηγήσεις πάρα πολλές φορές ακόμα. Γιατί τα λες σε μια Χ ηλικία, αλλά μετά από δυο χρόνια -που κάτι θα συμβεί ή θα ακούσει- θα ξανάρθει να ρωτήσει. Και στα 18 που θα 'χει βρει γκόμενο ας πούμε, ξανά πάλι. Σε κάθε φάση κι ηλικία πάντα θα ρωτάει γιατί θα ψάχνει να βρει τις δικές της απαντήσεις. Και για τη δική της ζωή πια· τι κι εκείνη θα πρέπει να κάνει, θα πρέπει να προσέξει, να μην προσέξει."