Το πρώτο πράγμα που παρατηρώ όταν η Macy Gray βγαίνει στην σκηνή είναι τα χέρια της. Αγκαλιάζει σφιχτά την βάση του μικροφώνου λες και προσπαθεί να μην την παρασύρει το ορμητικό κύμα των στίχων που βγαίνει από μέσα της. Στα δευτερόλεπτα που δεν τραγουδά τα αφήνει και μετά πάλι το ίδιο, το κύμα επιστρέφει και αυτή προσπαθεί να κρατηθεί.

 

 

Αν και η πρώτη σκέψη μου είναι ότι όλο αυτό οφείλεται στον επαγγελματισμό της, στην δεξιοτεχνία του performer την οποία έχει τελειοποιήσει μέσα στο χρόνο μερικά κομμάτια αργότερα διαπιστώνω κάτι άλλο: Όλο αυτό το ζει.

 

Όλοι "κομμάτια": Η Μacy Gray τραγουδάει καθιστή μέσα στο σκοτάδι του Fuzz

 

Ο ιδρώτας στάζει από πάνω της και οι τουαλέτες γίνονται μούσκεμα. Οι στιγμές που εγκαταλείπει την σκηνή και αφήνει τους μουσικούς της και τις δυο κοπέλες που την συνοδεύουν στα φωνητικά ξέρεις ότι είναι στιγμές ξεκούρασης. Δεν είναι η σταρ που θέλει να αφήσει την σκηνή για να την αναζητήσει μετά από λίγο το κοινό. Την αφήνει για καθαρά πρακτικούς λόγους: Το διάλειμμα είναι αναγκαίο για την ίδια. Πρέπει να πάρει δυνάμεις.

 

Σταρ για 10 λεπτά. Καθώς η κοπέλα που συνοδεύει την Macy Gray στα φωνητικά τραγουδάει μόνη της στη σκηνή, με το φόρεμα της μόνο να λάμπει στο σκοτάδι μια γυναικεία φωνή ακούγεται: "Καλή Χρονιά"

 

Ναι, η Macy Gray είναι μια ντίβα της σοουλ. Τόσο ντίβα όμως ώστε να αποκαλεί το κοινό της «rock stars». Tόσο ντίβα ώστε να πασάρει ένα «εικονικό μπάφο» στις πρώτες σειρές και να κοιτάζει στα μάτια κάποιον λέγοντας του με τα χέρια «έλα να γυρίζει». Τόσο ντίβα ώστε να κάθεται κατάκοπη λίγο πριν το τέλος , δίνοντας το ρόλο της σταρ στην κοπέλα που της κάνει φωνητικά, με εκείνη να παίζει το ρόλο της παλιάς που δίνει την θέση της στην καινούρια κουνώντας το κεφάλι στο ρυθμό της μουσικής.

 

"Δεν πιστεύω να ήρθατε για την Macy Gray"; Η Σοφία Κουρτίδου έκλεψε την παράσταση όχι μόνο με το ταλέντο της στο τραγούδι αλλά και με τον αυτοσαρκασμό της

 

Δεν στέρησε τίποτα από το κοινό της. Ακόμα και όταν έφτασε η στιγμή να τραγουδήσει το «Ι try» το κομμάτι που την έκανε γνωστή στην εκπνοή των 90s και είναι μεγαλύτερη της μέχρι σήμερα επιτυχία, δεν το αντιμετώπισε ως «κατάρα».

 

Βάζοντας το κοινό στην θέση του εραστή που προσπαθεί να του πει αντίο αλλά δεν μπορεί γιατί είναι κολλημένη και πνίγεται, έβγαλε τον καλύτερο της εαυτό ως performer.

Ήταν ένα χορταστικό live με κόσμο που χόρευε, που αφέθηκε να παρασυρθεί στο ρυθμό. Ακόμα και αυτοί που έχουν τα χρονάκια τους, που ουσιαστικά είναι το κοινό που ξέρει την Macy Gray από παλιά.

Και επιτέλους ήταν ένα live χωρίς την γκρίνια για την Αθήνα και τις υποχρεωτικές αναφορές του καλλιτέχνη στην Ελλάδα και την κατάσταση σήμερα.

 

 

Και μην μου πεις «που να ξέρει αυτή από το LA για την κατάσταση στην χώρα μας σήμερα». Μάλλον δεν την άκουσες όταν είπε ότι το σημαντικότερο πράγμα σε αυτή την ζωή είναι η ελευθερία. Κάτι θα ξέρει η ίδια...