*SCROLL DOWN FOR THE ENGLISH TEXT



Μας μίλησε ο σκηνοθέτης Μάγκνους Γκέρτεν:


Όταν ήμουν στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, ο κόσμος εκεί εξέφραζε τις ανησυχίες του για το αν θα γίνει καν το επόμενο φεστιβάλ λόγω της κρίσης. Παρόλα αυτά, η ατμόσφαιρα στη Θεσσαλονίκη ήταν πιο αισιόδοξη από αυτή της Αθήνας.

 

Τα ντοκιμαντέρ είναι ιστορίες οι οποίες βασίζονται στα θέματα που μας απασχολούν σήμερα. Για παράδειγμα, το θέμα των μεταναστών, των ανθρώπων που έρχονται από μία χώρα που βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση. Το μήνυμα που θέλει να περάσει η ταινία είναι ακριβώς αυτό: ότι πρέπει να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους. Κατά κάποιο τρόπο, όλα τα ντοκιμαντέρ θίγουν τα ίδια θέματα, τα ίδια αυτά θέματα που συζητούμε σήμερα. Υπάρχει πληθώρα ταινιών και η δουλειά ενός κινηματογραφιστή γίνεται ακόμα δυσκολότερη, να καταφέρει, δηλαδή, να προσεγγίσει το κοινό και τα φεστιβάλ.

 

Η ταινία μου είναι για την ανθρώπινη αξία του να βοηθάει ο ένας τον άλλον. Ακόμη και μικρά πράγματα, όπως το να καλέσεις κάποιον για δείπνο, μπορεί να είναι κάτι πολύ σημαντικό. Γενικά, η θεματολογία των ντοκιμαντέρ αφορά τις ανθρώπινες αξίες και τη δημοκρατία, την υπεράσπιση των ανθρώπων που έχουν λιγότερα προνόμια από εμάς. Όπως στη Ελλάδα, οι απλοί άνθρωποι δεν είναι αυτοί που έφεραν την κρίση. Οι πλούσιοι και οι άνθρωποι που έχουν την εξουσία είναι υπεύθυνοι που, όμως, συνήθως, δεν αναλαμβάνουν αυτή την ευθύνη.

 

Τα ντοκιμαντέρ σήμερα είναι, όμως, και διασκεδαστικά. Εννοώ, δεν είναι όσο βαρετά και συμβατικά ήταν τον παλιό καιρό. Και την τελευταία δεκαετία έχουν γίνει πραγματικά πολύ καλές ταινίες. Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης είναι ένα από τα πιο οργανωμένα που έχω βρεθεί. Και αν δημιουργήσεις ένα τόσο καλό φεστιβάλ όπως αυτό, σιγά-σιγά, με το χρόνο, δημιουργείς και ένα σταθερό κοινό. Στη Θεσσαλονίκη αισθανόμουν ότι ο κόσμος έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον, και αυτή είναι η ατμόσφαιρα που δημιουργείται συνήθως στα πολύ καλά φεστιβάλ. 

 

 

-------------------------------------

 

 

 


Director Magnus Gertten:

 

When I was in Thessaloniki, I was talking to the people at the Documentary Festival and they were worried whether they would actually be able to host the next festival due to the crisis. But I can definitely say that I felt that people in Thessaloniki have more positivity then people in Athens. There was still a good atmosphere in Thessaloniki.

 

Documentaries are stories that are based on our times. Historical contents such as the one in my film can be still applied on what’s happening at the world today. For example, the issue of refugees. And this is the message coming from my film; that we need to give them a helping hand. In a way, all documentaries are really about the same things, about the issues we discuss today. There is a tremendous amount of documentaries out there, so it is very challenging for a filmmaker to do something different, in order to reach the festivals and the audience.

 

My film is about humanity. About helping each other. Even the little things, like inviting someone for dinner, could mean everything. Generally, documentaries are about humanistic values and about democracy, about defending people that don’t have the privileges that we have. Like in Greece, common people are not to blame for the crisis. The rich ones and the people in power are, but they usually don’t take responsibility.

 

Documentaries are also entertaining today. I mean, they are not the boring, old-school documentaries. And they have become so good in the last ten years. The documentary festival in Thessaloniki is one of the most organised I have ever been. And if you build up a good documentary festival like this one, you also build up an audience, during the years. And it’s not easy to create a good documentary festival either. While I was in Thessaloniki, I could really feel that people were so engaged, and that’s what you feel in really good documentary festivals.