Υ.ΠΡΟ.ΠΟ., νυν και αεί…: Υπάρχουν πολλοί συμπατριώτες μας που η ηλικία τους δεν τους επιτρέπει να θυμηθούν πιο παλιό Υπουργό «Προστασίας του Πολίτη» από τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ο οποίος κατείχε το ίδιο πόστο και στα τέλη του προηγούμενου αιώνα όταν ακόμα λεγόταν Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και το 2009 όταν έγινε ο «εξευγενισμός» του ονόματος και το 2010 κατά την τραγωδία της Marfin και σήμερα που διανύει την πέμπτη θητεία του.
«Ο άνθρωπος που ήταν πάντα εκεί», δηλαδή. Μοιάζει με τίτλο ταινίας…: Μα και ο ίδιος είναι ο ήρωας μιας αστυνομικής σειράς που διαρκεί περίπου όσο και οι 25 κύκλοι που έχει συμπληρώσει το αμερικάνικο Law & Order, και ξεκίνησε με την περιπετειώδη εξάρθρωση της 17Ν, γεγονός που φαίνεται να τον καθόρισε σε υπερβατικό (ή μεταφυσικό) βαθμό.
Ο «νυν και αεί» Υπουργός Προστασίας του Πολίτη είναι εδώ και τρεις δεκαετίες σχεδόν ο official, ο καθεστωτικός διώκτης του εγκλήματος – με μια γκάμα που ακουμπά τους πάντες και τα πάντα, από Κρητικούς μέχρι Ρομά κι από τρομοκράτες μέχρι χούλιγκαν.
Πώς και δεν ενδιαφέρθηκε το Χόλιγουντ; Υπήρξαν φήμες κάποτε ότι υπήρχε στα σκαριά ταινία με θέμα τη δράση του εναντίον της 17Ν, με πιθανότερο πρωταγωνιστή τον Τζορτζ Κλούνι, μάλιστα. Σημαντικό ρόλο στη φημολογία αυτή είχε παίξει ένα άρθρο με τίτλο “Race Against Terror” που είχε δημοσιευτεί στο τεύχος Ιανουαρίου του 2007 του περιοδικού Vanity Fair και έφερε την υπογραφή του Ελληνοαμερικανού αρθρογράφου και συγγραφέα Nicholas Gage ή Νίκου Γκατζογιάννη, γνωστού κυρίως από το – διχαστικό στα μέρη μας – βιβλίο του «Ελένη».
«Στον ίδιο δρόμο», στο ίδιο έργο…: Η ταινία δεν έγινε ποτέ, όμως ο διεθνής ντόρος και το μέγεθος του επιτεύγματος, του άφησαν ενδεχομένως κάποιες ψευδαισθήσεις (κινηματογραφικού) μεγαλείου, όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς ανατρέχοντας σε διάφορα «νουάρ» αποσπάσματα από το βιβλίο απομνημονευμάτων του με τίτλο «Στον ίδιο δρόµο», το οποίο κυκλοφόρησε στα τέλη του 2024.
Ένα απόσπασμα από το βιβλίο; «Έκανα έναν διπλό σκέτο καφέ, πέταξα λίγα ρούχα στον σάκο μου και μπήκα στο αυτοκίνητο», γράφει για τη μοιραία εκείνη νύχτα που πληροφορήθηκε από τον αρχηγό της αστυνομίας Φώτη Νασιάκο για το περιστατικό με τη χειροβομβίδα που έσκασε στα χέρια του Σάββα Ξηρού. «Δεν τηλεφώνησα καν στον υπηρεσιακό οδηγό που είχα στη Βέροια, ο οποίος θα κοιμόταν ήσυχος στο σπίτι του. Προτίμησα να οδηγήσω μόνος μου για να σκεφτώ. Έφυγα λίγο μετά τις δύο τη νύχτα. Το αμάξι ήταν ένα δυνατό Audi και πάτησα το γκάζι φουλ. Οδηγούσα με διακόσια μιλώντας παράλληλα συνεχώς σε ανοιχτή ακρόαση με τον Νασιάκο…».
Σκιές και ομίχλη…: Στο βιβλίο περιγράφονται και οι συναντήσεις του με τον άνθρωπο που πρόσφερε πολύτιμες πληροφορίες στις Αρχές για το modus operandi των εγχώριων οργανώσεων «ένοπλης πάλης» και είχε βαφτιστεί με την κωδική ονομασία «κύριος Χι»: «Τον Χι τον συνάντησα αρκετές φορές, µε προσφωνούσε ‘υπουργέ’, ήταν ευγενής και µετρηµένος, κάπνιζε πολύ, κάπνιζα και εγώ εκείνη την εποχή, και το δωµάτιο ντουµάνιαζε καθώς µιλούσαµε…».
Παράνομη συμβίωση: Λίγο καιρό μόνο πριν από την έκδοση της αυτοβιογραφίας του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, είχε κυκλοφορήσει, με τίτλο «Μια φυσιολογική ζωή», το βιβλίο του Βασίλη Παλαιοκώστα, ο οποίος κατηγορείται για την απόπειρα δολοφονίας του Υπουργού που έγινε το 2010 με την έκρηξη βόμβας που εστάλη μέσω ΕΛΤΑ στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθεί ο υπασπιστής του, Γιώργος Βασιλάκης. Τα Χριστούγεννα του 2024 μπορούσε να δει κανείς τα δύο βιβλία να στέκονται πλάι-πλάι στις προθήκες των βιβλιοπωλείων.
Από την «ΑΡΕΤΗ» στην «ΑΡΙΑΔΝΗ»: Ήταν Φεβρουάριος του 2003 όταν ο υπουργός Δημοσίας Τάξης (τότε ακόμα) Μιχάλης Χρυσοχοΐδης έδινε το σύνθημα να ξεκινήσει η επιχείρηση «ΑΡΕΤΗ» που είχε στόχο κέντρα «ακολασίας και ανομίας», όπως τα γκέι μπαρ. Προχθές μόλις έγινε ο απολογισμός του σχεδίου «ΑΡΙΑΔΝΗ» για την ασφάλεια στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, κατά το οποίο πραγματοποιήθηκαν τους τελευταίους 16 μήνες, όπως μαθαίνουμε, εκατοντάδες χιλιάδες έλεγχοι, συλλήψεις, προσαγωγές και «παρεμβάσεις για τη διαχείριση τοξικοεξαρτημένων ατόμων και επαιτών».
Σέρλοκ Χολμς ή «Βρώμικος Χάρι»; Μάλλον τίποτα από τα δύο, καθόσον και παρά τις χαοτικές διαφορές τους, αμφότεροι οι χαρακτήρες είχαν διάφορα θέματα με την επίσημη εξουσία, ενώ ο «νυν και αεί» Υπουργός Προστασίας του Πολίτη είναι εδώ και τρεις δεκαετίες σχεδόν ο official, ο καθεστωτικός διώκτης του εγκλήματος – με μια γκάμα που ακουμπά τους πάντες και τα πάντα, από Κρητικούς μέχρι Ρομά κι από τρομοκράτες μέχρι χούλιγκαν – και ο εμπνευστής μιας σειράς από ομάδες, παρα-ομάδες και κλιμάκια στην διαρκώς εξελισσόμενη Ελληνική αστυνομία, με αποκορύφωμα πρόσφατα, το περιβόητο «ελληνικό FBI».
«Ελληνικό FBI» όπως «Greek Mafia»; Κάπως έτσι. Η παράλληλη γκλαμουροποίηση του εγχώριου εγκλήματος και των εγχώριων διωκτικών αρχών. «Ελληνικό FBI» είναι το προσωνύμιο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος (ΔΑΟΕ). «Με διαρκή προσπάθεια, με έρευνες, με τόλμη, γιατί χρειάζεται πολλή τόλμη, πολύ θάρρος, δεν φοβόμαστε κανέναν, θα μας φοβούνται οι παράνομοι, οι μπράβοι, οι εγκληματίες, όλοι αυτοί που πίστεψαν ή πιστεύουν ότι το κράτος είναι αδύναμο», σημείωσε πριν από λίγο καιρό ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, στον χαιρετισμό του κατά την κοπή της πίτας της (κόβουν άραγε πίτα στο FBI;).
