Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Λένα Μαντά: «Σαν τι θα θέλατε να γράψω; Κάτι πορνογραφικό;»

Ένα δείπνο με τη συγγραφέα-«χρυσωρυχείο» των ελληνικών εκδόσεων
Η Λένα Μαντά επιμένει να γράφει «με το ένστικτο» ό,τι θα άρεσε και στην ίδια να διαβάσει και αρνείται πεισματικά να απομακρυνθεί από αυτό το μοτίβο. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Ένα πράγμα που μου κλοτσάει στον γραπτό λόγο, από τα δημοσιογραφικά κείμενα μέχρι την πεζογραφία, είναι η υπερβολική χρήση των σημείων στίξης. Αποσιωπητικά, θαυμαστικά, με αποσυντονίζουν, τα θεωρώ ένα διαρκές «κλείσιμο ματιού» από τον γράφοντα προς τον αναγνώστη – προτιμώ τα συναισθήματα να μου δημιουργούνται μέσα από την ίδια τη δύναμη των λέξεων και όχι να χειραγωγούνται.

 

Δεν μπορώ όμως να μη σεβαστώ την επιλογή της Λένας Μαντά να χρησιμοποιεί χωρίς φειδώ τη στίξη στα γραπτά της, αφού, όταν τη ρωτώ γιατί το επιλέγει, μου λέει με παιδιάστικη ειλικρίνεια «πόσο της αρέσει, πόσο τρελαίνεται, ειδικά για τα αποσιωπητικά που δίνουν έμφαση». Δεν μπορώ να μη σεβαστώ γενικώς το μεγαλύτερο εκδοτικό φαινόμενο του 21ου αιώνα για την Ελλάδα.


Η Λένα Μαντά επιμένει να γράφει «με το ένστικτο» ό,τι θα άρεσε και στην ίδια να διαβάσει και αρνείται πεισματικά να απομακρυνθεί από αυτό το μοτίβο. Διαβάζει ελληνική λογοτεχνία, ιστορικά, αστυνομικά, και δεν θεωρεί ρομαντικά τα δικά της μυθιστορήματα, αλλά ότι εκπροσωπεί το κοινωνικό είδος. Το γεγονός πως ό,τι της αρέσει τυχαίνει να το απολαμβάνουν και εκατομμύρια Έλληνες αναγνώστες, άνθρωποι που την ακολουθούν πιστά για πάνω από μία δεκαετία σε κάθε νέο της πόνημα, δεν ξέρω αν τελικά λέει κάτι για τον «μέσο όρο» ή για τη δική της ικανότητα να εντοπίζει και να γραπώνει τον παλμό και τις ανάγκες του κοινού.

 

«Επιτέλους, οι "ειδικοί" με άφησαν ήσυχη! Με πελεκήσανε. Και τις χειρότερες επιθέσεις, τις πιο πρόστυχες, τις έχω δεχτεί από ανθρώπους που υποτίθεται ότι υπηρετούν την τέχνη, την κουλτούρα, την υψηλή διανόηση».

 

Όταν ρώτησα, για παράδειγμα, τη μητέρα μου, το πιο κοντινό μου παράδειγμα φανατικής της αναγνώστριας, «γιατί τη διαβάζει», μου απάντησε «γιατί τα βιβλία της με ξεκουράζουν, διαβάζονται παντού, η γλώσσα είναι εύκολη και τα νοήματα κατανοητά, δεν χρειάζεται να είμαι απόλυτα συγκεντρωμένη και να υπάρχει σιωπή, δεν μου δημιουργούν άγχος ώστε να χάνω τον ύπνο μου».

 

Όταν η Λένα Μαντά φτάνει στο ραντεβού μας, συνοδευόμενη από τον σύζυγό της και τη διευθύντρια δημοσίων σχέσεων των εκδόσεων Ψυχογιός, είναι κάπως «τσιτωμένη». Ευτυχώς ο χώρος επιτρέπει τη χρήση του αγαπημένου της ηλεκτρονικού τσιγάρου – ειδάλλως αντιλαμβάνομαι ότι θα είχαμε πρόβλημα.

 

Έχει μόλις ενημερωθεί ότι σε δύο μέρες πρέπει να αναχωρήσουν για Τίρανα, με αφορμή την κυκλοφορία του τέταρτου βιβλίου της στα αλβανικά, για ένα γεμάτο διήμερο που θα περιλαμβάνει παρουσιάσεις και ομιλία στο πανεπιστήμιο, μία εβδομάδα μόλις μετά την επίσκεψή της στην Κύπρο.

 

Δεν αντέχει το ξεβόλεμα, μου εξηγεί, παρόλο που επί μία δεκαετία έχει οργώσει πάμπολλες φορές την Ελλάδα σε περιοδείες, στοιχείο που διαπιστώνω ότι σίγουρα έχει συντελέσει στη σαρωτική εμπορική της επιτυχία, μια και το ευρύ κοινό έχει εικόνα για τον άνθρωπο πίσω από τις γραμμές. «Κάποτε, για να με ξεκουνήσει, ο άντρας μου μόνο λαμπάδα στον Άγιο δεν έταζε. Είμαι αυτοδιασκεδαζόμενο άτομο, δεν πλήττω ποτέ στο σπίτι, έχω πάρα πολλά πράγματα να κάνω. Από το να διαβάσω, που πάντα έχω μια ντάνα βιβλία να με περιμένει, και να γράψω, μέχρι να κεντήσω, να πλέξω, να σκαλίσω τα ντουλάπια μου και να χαθώ σε αναμνήσεις».

 

«Όταν διαβάζω ένα ποίημα και θέλω πέντε λεπτά για να ξεκολλήσω μία-μία τις κρυμμένες λέξεις, ε, αυτό είναι ταλέντο, είναι χάρισμα από τον Θεό. Εγώ δεν μπορώ, εμένα δώσ' μου σελίδες». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
«Όταν διαβάζω ένα ποίημα και θέλω πέντε λεπτά για να ξεκολλήσω μία-μία τις κρυμμένες λέξεις, ε, αυτό είναι ταλέντο, είναι χάρισμα από τον Θεό. Εγώ δεν μπορώ, εμένα δώσ' μου σελίδες». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


Και αυτός ο άνθρωπος είναι συμπαθής, αλέγρος, γεμάτος όρεξη να μιλήσει, με περιγραφές που δημιουργούν γλαφυρές εικόνες και με εκφραστικότητα κάποιες φορές πομπώδη, σε πλήρη αναλογία με τα πολυσέλιδα βιβλία της – και με μεγάλη αυτογνωσία, παρά τον αέρα της σταρ, καταπώς φαίνεται.

 

Μου αναφέρει σε κάποια φάση της κουβέντας μας πόσο δεν της αρέσει το Twitter – πώς να περιοριστεί σε λιγοστούς χαρακτήρες; «Είσαι με τα καλά σου;» θα μου απαντήσει στην ερώτηση αν έχει επιχειρήσει ποτέ να γράψει ποίηση. «Αλλά θαυμάζω απεριόριστα τους ποιητές, που μπορούν να πουν τόσο πολλά σε μία φράση. Όταν διαβάζω ένα ποίημα και θέλω πέντε λεπτά για να ξεκολλήσω μία-μία τις κρυμμένες λέξεις, ε, αυτό είναι ταλέντο, είναι χάρισμα από τον Θεό. Εγώ δεν μπορώ, εμένα δώσ' μου σελίδες».


Παραγγέλνει ένα ποτήρι λευκό κρασί χωρίς να δίνει ιδιαίτερη σημασία στις ετικέτες που της προτείνονται. Από το πλατό τυριών που έρχεται ως συνοδευτικό σχεδόν δεν αγγίζει μπουκιά – έχει μπει ήδη σε διάθεση συζήτησης και χαίρομαι ιδιαίτερα γι' αυτό. Μόνο στο τέλος, κι αφού έχουμε σχεδόν ολοκληρώσει, θα δοκιμάσει τα γλυκά που μας έχουν σερβίρει – παραδέχεται ότι δεν μπορεί να αντισταθεί σε αυτά και δείχνει ενδιαφέρον στις περιγραφές του μετρ.

 

Πάντως, αν κάτι τη χαρακτηρίζει αδιαμφισβήτητα, είναι η στρατιωτική συνέπεια. Το τελευταίο βιβλίο της, Γράμμα από Χρυσό, εκδόθηκε τον Μάιο, η ίδια έχει εδώ και καιρό παραδώσει το επόμενο που προορίζεται για τον Μάιο του '18 και βρίσκεται ήδη στον σχεδιασμό του μεθεπόμενου. «Χωρίς πρόγραμμα αισθάνομαι ότι τρέμει η γη. Κανονικά, θα έπρεπε να είχα ξεκινήσει ήδη το γράψιμο».

 

Ζητώ να μου εξηγήσει αυτό το «κανονικά», γιατί υποχρεώνει τον εαυτό της σε σχεδόν «βιομηχανική» παραγωγή της επόμενης επιτυχίας, σαν να γράφει στον αυτόματο, σκεπτόμενος ότι κάτι τέτοιο ενδεχομένως να επηρεάζει την ποιότητα των γραπτών της. Για εκείνην όμως το ετήσιο ραντεβού με τους αναγνώστες της είναι κάτι δεδομένο: «Όταν ξεκίνησα με τον Ψυχογιό, το '05, έγραφα ήδη συνέχεια, ασχέτως του αν ο προηγούμενος εκδότης μου μού τα απέρριπτε. Εκ των πραγμάτων, είμαι πάντα μπροστά κατά ένα βιβλίο. Δεν το κάνω επίτηδες, δεν πιέζομαι σε κάτι. Δεν έχω αντιμετωπίσει ποτέ μπλοκάρισμα. Τώρα, ας πούμε, πάλι είναι η περίοδος που με τρώνε τα χέρια μου να ξεκινήσω».

 

«Κάποτε, σε μια παρουσίαση, με ρώτησε κάποιος "εγώ διαβάζω Καζαντζάκη, υπάρχει έστω και ένας λόγος να διαβάσω Μαντά;". Του χαμογέλασα και του απάντησα "ούτε ένας, να μείνετε εκεί που είστε, είστε σε τόσο καλά χέρια!».
«Κάποτε, σε μια παρουσίαση, με ρώτησε κάποιος "εγώ διαβάζω Καζαντζάκη, υπάρχει έστω και ένας λόγος να διαβάσω Μαντά;". Του χαμογέλασα και του απάντησα "ούτε ένας, να μείνετε εκεί που είστε, είστε σε τόσο καλά χέρια!».

 

Καθώς μου μιλά, παρατηρώ μια πολύ ιδιαίτερη λεπτομέρεια στη φίνα μαύρη πουκαμίσα που φορά: μια μικρή αγκράφα με θηλιά στην αριστερή πλευρά, κοντά στον ώμο, απ' όπου έχει κρεμασμένα τα γυαλιά της. Από πάνω έχει ριγμένο ένα μπορντό δερμάτινο τζάκετ, με το οποίο «παίζει» καθ' όλη τη διάρκεια της συνάντησής μας, τη μια το στηρίζει στον έναν ώμο, την άλλη και στους δύο, προς το τέλος το πετάει εντελώς – έχει ζεσταθεί και βγάζει μια βεντάλια. «Μα, γιατί δεν καθίσαμε έξω!». Μια γυναίκα όλο νεύρο, αεικίνητη, από εκείνες που δεν θες και πολύ να τους πας κόντρα.

 

Η ρουτίνα της είναι επίσης στρατιωτική. Ξυπνά στις 6 το πρωί και δεν θέλει κουβέντες μέχρι να πιει καφέ, καπουτσίνο. «Η "καλημέρα" είναι μια εκνευριστική κουβέντα για μένα. Μη βιάζεσαι, άσε να πάει μεσημέρι, να δείξει αν θα είναι καλή η μέρα. Καφές, τσιγάρα, δύο μπισκότα και ανεβαίνω στο γραφείο. Δουλεύω ακατάπαυστα μέχρι το μεσημέρι, ως τις 3 τουλάχιστον. Πάντα διαβάζω ό,τι έχει γραφτεί την προηγούμενη μέρα, για να μπω στο κλίμα και να δω πού θα πάω την ιστορία. Όταν γράφω συγκεντρώνομαι απόλυτα, μόνο αν γίνει πόλεμος και χάνουμε θα μου αποσπαστεί η προσοχή».

 

Όπως είχε επισημάνει η Τίνα Μανδηλαρά σε πρόσφατο άρθρο της για τη LiFO, «στα περισσότερα βιβλία της Λένας Μαντά κυριαρχεί η οικογενειακή αφήγηση, η λαϊκή ιστορία, το μυστικό που περνάει από γενιά σε γενιά και ορίζει τη δράση των επιγόνων. [...] Η Ιστορία παίζει επίσης κυρίαρχο ρόλο, με τη μορφή της Λωξάντρας να παραμένει στο χρονοντούλαπο των λαϊκών εξιστορήσεων και αναφορών». Εξάλλου και η ίδια η μορφή της Λένας Μαντά, η πληθωρικότητα και το μπρίο της, όπως και οι ρίζες της, παραπέμπουν στην Πολίτισσα ηρωίδα της Μαρίας Ιορδανίδου.

 

Τη ρωτώ αν θεωρεί ότι οι δικές της ηρωίδες είναι χειραφετημένες, σύμφωνα με τις διεθνείς τάσεις των τελευταίων ετών στη γυναικεία εμπορική λογοτεχνία, και φυσικά μου απαντά «όχι όλες». Γιατί όμως; «Γιατί υπάρχει και αυτή η πλευρά! Νομίζω ότι απ' όλα έχει ο μπαξές».

 

Όσο για τα ασυνήθιστα ονόματα που επιλέγει να χρησιμοποιεί, μου περιγράφει ένα ενδιαφέρον παιχνίδι: «Έχω αποκλείσει όλα τα ονόματα του οικογενειακού μου περιβάλλοντος – Ελένη, Γιώργος, Μαρία, Αλέξανδρος. Έχω γκουγκλάρει σπάνια γυναικεία, σπάνια ανδρικά, έχω τυπώσει καταλόγους και όταν γράφω ένα νέο βιβλίο κάπου θα πέσει το μάτι μου».


Όταν τολμώ να θίξω το αν θα επιχειρήσει ποτέ να κάνει κάτι εντελώς έξω από τα νερά της, για δοκιμή ή για να αποδείξει κάτι –στον εαυτό της ή στους επικριτές της–, μου λέει με στόμφο: «Σαν τι δηλαδή; Να γράψω κάτι πορνογραφικό; Όχι. Δεν μου αρέσει να χυδαιολογώ. Ενώ είμαι τρομερά αθυρόστομη στη ζωή μου, δεν μου αρέσει καθόλου να διαβάζω τέτοια κείμενα».

 

Και οι κριτικές, που κατά καιρούς την έχουν «σφαγιάσει»; «Επιτέλους, οι "ειδικοί" με άφησαν ήσυχη! Με πελεκήσανε. Και τις χειρότερες επιθέσεις, τις πιο πρόστυχες, τις έχω δεχτεί από ανθρώπους που υποτίθεται ότι υπηρετούν την τέχνη, την κουλτούρα, την υψηλή διανόηση. Όταν ο απλός κόσμος μού γράφει ότι δεν του άρεσε ένα βιβλίο μου, θα τους απαντήσω ότι ενδεχομένως να μην είναι αυτό το είδος που τους αρέσει. Κάποτε, σε μια παρουσίαση, με ρώτησε κάποιος "εγώ διαβάζω Καζαντζάκη, υπάρχει έστω και ένας λόγος να διαβάσω Μαντά;". Του χαμογέλασα και του απάντησα "ούτε ένας, να μείνετε εκεί που είστε, είστε σε τόσο καλά χέρια!».

 

Τα βιβλία της Λένας Μαντά κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Ευχαριστούμε θερμά το bar-restaurant Artisanal (Ζηρίνη 2, Κηφισιά) για τη φιλοξενία.

 

Ο Αλέξανδρος Διακοσάββας είναι αρχισυντάκτης της LiFO. Γεννήθηκε το 1987 και μεγάλωσε στη Ρόδο. Σύντομη θητεία στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς της Πολυτεχνικής Σχολής Πάτρας και συνέχιση σπουδών στη Βιολογία του ίδιου Πανεπιστημίου τον οδήγησαν τελικά στο να θέλει να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Οι πενήντα αποχρώσεις του ροζ: ας μιλήσουμε, επιτέλους, για τη γυναικεία λογοτεχνία!
Πώς από τα βιβλία της Τζέιν Όστεν περάσαμε στα chick lit και γιατί αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τα βιβλία γυναικείας λογοτεχνίας στην Ελλάδα, όπου θα υπερτερούν για πάντα η τραγωδία και το δράμα.
50 εξαιρετικά βιβλία που θα κυκλοφορήσουν το φθινόπωρο
Υπέροχες βιογραφίες, ανεπανάληπτοι Έλληνες συγγραφείς, μεταφράσεις μεγάλων κλασικών μονοπωλούν το αναγνωστικό ενδιαφέρον
«To βιβλίο της σκόνης»: Λίγο πριν την επίσημη κυκλοφορία του η LIFO δημοσιεύει ένα απόσπασμα
Είκοσι χρόνια μετά την «Τριλογία του Κόσμου» που αγαπήθηκε από κοινό και κριτικούς, ο Φίλιπ Πούλμαν επιστρέφει με έναν νέο κύκλο μυθιστορημάτων: πάρτε μία μικρή γεύση από το πολυαναμενόμενο βιβλίο δύο μέρες πριν κυκλοφορήσει
Ποιος είναι ο Καζούο Ισιγκούρο, νικητής του φετινού Νόμπελ Λογοτεχνίας
Πτυχές στη ζωή και το έργο του Ιάπωνα συγγραφέα που σήμερα εισήλθε στο πάνθεον των κορυφαίων
«Πίσω από τα μάτια της»: ένα domestic noir μυθιστόρημα διαφορετικό από τα άλλα
Το ψυχολογικό θρίλερ της Σάρα Πίνμπορο είναι εξέχον δείγμα ενός δημοφιλέστατου υπο-είδους του αστυνομικού μυθιστορήματος με ηρωίδες γυναίκες που αντιμετωπίζουν ενδοοικογενειακά προβλήματα.
3 συγγραφείς και 3 πολυσέλιδα μυθιστορήματα που αξίζει να διαβάσετε
Ο Έιρικουρ Ερτν Νόρδνταλ, ο Μάρλον Τζέιμς και Χάνια η Γιαναγκιχάρα αποτελούν τρεις ιδιαίτερες και πολύ ενδιαφέρουσες περιπτώσεις συγγραφέων

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ματίνα Στεβή: Μια Ελληνίδα δημοσιογράφος στους «New York Times»
Η επιτυχημένη δημοσιογράφος των «New York Times» μιλά στη LiFO για τη συναρπαστική ζωή ενός ξένου ανταποκριτή.
Η Ελένη Βεργέτη επικοινωνεί με τον άλλο κόσμο στο νέο έργο του Ευθύμη Φιλίππου
H ταλαντούχα ηθοποιός που πρωταγωνιστεί στο «Νερό της Κολωνίας» του Εθνικού Θεάτρου αρνείται να αναλωθεί μιλώντας για τη δυστυχία γύρω μας.
Λεωνίδας Εμπειρίκος: «Η εξεγερσιακή δυναμική των προηγούμενων ετών μετατράπηκε σε ενοχή»
Ο ιστορικός και γιος του σπουδαίου ποιητή σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη για άγνωστες οικογενειακές πτυχές, τις μειονότητες, την Iστορία και την πολιτική.
Fridays for Future: Αυτές είναι οι έφηβες πρωτεργάτριες του οικολογικού κινήματος στην Ελλάδα
Οι Μαρία και Αριάδνη Παπαθεοδώρου μιλούν στη LiFO για τη σοβαρότητα του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής, τις κινητοποιήσεις των νέων και την Γκρέτα Τούνμπεργκ.
Μαρία Καβογιάννη, πώς αντιλαμβάνεσαι τον φεμινισμό σήμερα;
Η δημοφιλής ηθοποιός ηγείται μιας all-female διανομής στη νέα σκηνική μεταφορά του εμβληματικού φεμινιστικού βρετανικού έργου «Top Girls» από τον Θωμά Μοσχόπουλο.
Η Κατερίνα Ευαγγελάτου θα έχει πολλή δουλειά φέτος
«Άμλετ» στο θέατρο του πατέρα της (που επαναλειτουργεί μόνο για τη συγκεκριμένη παράσταση), «Ριγκολέτο» στην Εθνική Λυρική Σκηνή και καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ Αθηνών. Η ταλαντούχα σκηνοθέτις Κατερίνα Ευαγγελάτου έχει πάρα πολλά να κάνει φέτος.
Ζενεβιέβ Μαζαρί: «Ρε φίλε, είμαι η creative director, γιατί θες να μάθεις ποια είμαι;»
Η ιδιόρρυθμη και εξαιρετικά δημοφιλής meme queen του ριάλιτι «Greece’s Next Top Model» δεν είναι τηλεοπτικό κατασκεύασμα αλλά μάλλον τηλεοπτικό εύρημα.
Χρήστος Λούλης - Αλέξανδρος Μπουρδούμης: Ξαναζώντας το θρίλερ της διαπραγμάτευσης
Οι δύο ηθοποιοί που υποδύονται τον Γιάνη Βαρουφάκη και τον Αλέξη Τσίπρα αντίστοιχα στη νέα ταινία του Κώστα Γαβρά «Ενήλικοι στην αίθουσα» περιγράφουν πώς ενσάρκωσαν τους πρωταγωνιστές της πιο τραυματικής περιόδου της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας.
Ο Κώστας Μπακογιάννης μιλάει για όλα: «Το ηθικό πλεονέκτημα είναι μια τεχνητή κατασκευή»
Ο υποψήφιος για τον δήμο Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης, μιλά για την επίθεση στο εκλογικό του κέντρο, τον Δημήτρη Κουφοντίνα, τους συνυποψηφίους του, τις δύσκολες στιγμές της προεκλογικής περιόδου, αλλά και για τη σύζυγο και τα παιδιά του.
 Όλγα Μπακομάρου: η κορυφαία των συνεντεύξεων στην πρώτη της συνέντευξη
Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της «Ωσεί Παρόντες», στο οποίο ανθολογεί 26 από τις καλύτερες συνεντεύξεις της, η κορυφαία interviewer της Ελλάδας Όλγα Μπακομάρου μιλά για πρώτη φορά, στη LiFO και στον Θανάση Λάλα.
Νικόλας Χρηστάκης: «Η τεχνητή νοημοσύνη θα αλλάξει ό,τι ζούμε»
Ο Έλληνας κοινωνιολόγος-βιολόγος, καθηγητής του Γέιλ, που έχει χαρακτηριστεί από το περιοδικό «Time» ένας από τους 100 πιο επιδραστικούς ανθρώπους στον κόσμο, μίλησε αποκλειστικά στη LiFO, λίγο πριν από τη συμμετοχή του στο Microsoft Summit στο ΚΠΙΣΝ
Η Στεφανία Γουλιώτη μάς μιλά από το Πεκίνο (μέσω του κινεζικού WeChat)
H ηθοποιός βρίσκεται εκεί για το ανέβασμα του αισχύλειου «Αγαμέμνονα», σε μια συνεργασία του δικού μας Εθνικού Θεάτρου με τον αντίστοιχο θεσμό της Κίνας.
Οι αναστατώσεις ενός νέου μουσικού: 120 λεπτά με τον Theodore
Ο Θοδωρής Πολυχρονόπουλος αφηγείται την επώδυνη ιστορία της δημιουργίας της τρίτης δισκογραφικής δουλειάς του «Inner Dynamics».
Above the Hood: Το πιο δημοφιλές ραπ γκρουπ του νέου κύματος "γκρέμισε" το Gagarin
Οι "βόρειοι" εκπρόσωποι του πιο δημοφιλούς μουσικού είδους στην Ελλάδα σε μια ομαδική συνέντευξη για τη νέα μουσική κατάσταση που θυμίζει τις παλιές καλές μέρες.
Ο 6χρονος Στέλιος Κερασίδης παίζει ιδιοφυώς Μπαχ και ετοιμάζεται για συναυλία στο Carnegie Hall
Ένα πρωινό με το «παιδί - θαύμα» που έχει σαρώσει παγκόσμια και πανελλήνια βραβεία στη μουσική
6 σχόλια
Ταξινόμηση:
avatar MagosTouOzz 18.11.2017 | 15:33
Ομολογώ ότι ενώ δεν έχω διαβάσει κάποιο βιβλίο της, την σέβομαι σαν άνθρωπο ή τουλάχιστον την περσόνα που βγάζει στις συνεντεύξεις. Σου λέει εγώ προφανώς δεν είμαι για Νόμπελ, αλλά έχω δημιουργήσει τρομερό ρεύμα και με διαβάζουν τόσοι αναγνώστες για τόσα χρόνια. Οι κριτικοί μπορεί να την σφάζουν, αλλά το βιβλία όπως όλα τα προϊόντα εκεί έξω δεν είναι μόνο προορισμένα να εξυψώνουν το πνεύμα, τις περισσότερες φορές είναι για να μας καθησυχάσουν και να μας διασκεδάσουν.
avatar Neverlander 20.11.2017 | 12:00
Έχω διαβάσει 2-3 βιβλία της, που έπεσαν στα χέρια μου σε διακοπές. Προτιμώ τη Μαντά από το 85% των Ελλήνων συγγραφέων, που γράφουν μια λυρική παπάτζα που ζέχνει ναρκισσισμό και δηθενιά. Τουλάχιστον στο είδος αυτό που έχει επιλέξει, υπηρετεί το κοινό και όχι τη ματαιοδοξία της. Ωστόσο, δεν θεωρώ ότι κάποιος που διαβάζει Μαντά διαβάζει λογοτεχνία. Είναι το αντίστοιχο ενός καλού ριάλιτι ή μιας καλής καθημερινής σειράς, υπάρχουν κι αυτά, αλλά υπάρχει σαφώς ταβάνι στο πόσα έχεις να πάρεις πνευματικά.
Maggie Maggie 18.11.2017 | 18:05
Εχω διαβασει Το σπιτι διπλα στο ποταμι.
Δεν θυμαμαι τιποτα, ομως μου ειχε κρατησει καλη παρεα, σαν ενα λαικο παραμυθι το βραδυ διπλα στο τζακι. Αυτό αρκεί.
Κι αν δεν εχω παρατησει βιβλια στη μέση..
WLGFQ WLGFQ 19.11.2017 | 09:40
Ούτε εγώ έχω διαβάσει κάτι δικό της. Νομίζω πως η περίπτωσή της είναι η εξής κλασική:
Είναι συγγραφέας, αλλά όχι λογοτέχνιδα.
Υπάρχει τεράστια διαφορά. Συγγραφέας μπορεί να γίνει ο καθένας μας (επιτυχημένος ή όχι, είναι άλλη ιστορία), λογοτέχνες ελάχιστοι.
Χρειάζονται και τα δύο είδη και καλό θα ήταν οποιοσδήποτε να έχει επαφή και με τα δυο, να αντιλαμβάνεται τη διαφορά και συνειδητά να καταναλώνει ό,τι καταναλώνει.
Apothekerin Apothekerin 20.11.2017 | 01:17
Συμφωνώ απόλυτα, χωρις να εχω διαβασει και έχω να προσθεσω πως και οι ανθρωποι του πνευματος θα επρεπε να την κρινουν στην ιδια βαση. Ποιο το νοημα να σφαγιαζουν μια συγγραφεα αναλαφρων αναγνωσματων;
avatar jklam 20.11.2017 | 22:13
"Το τελευταίο βιβλίο της, Γράμμα από Χρυσό, εκδόθηκε τον Μάιο, η ίδια έχει εδώ και καιρό παραδώσει το επόμενο που προορίζεται για τον Μάιο του '18 και βρίσκεται ήδη στον σχεδιασμό του μεθεπόμενου."
"Ένα δείπνο με τη συγγραφέα-«χρυσωρυχείο» των ελληνικών εκδόσεων."
"Δεν μπορώ να μη σεβαστώ γενικώς το μεγαλύτερο εκδοτικό φαινόμενο του 21ου αιώνα για την Ελλάδα."

Φράσεις που, δεν ξέρω αγαπητοί συναναγνώστες, μου φέρανε μόνο την ύλη ως αίσθημα και συναίσθημα. Στην Ελλάδα που καταργεί τα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας από τις Πανελλαδικές και ο Καζαντζάκης πουλιέται στα περίπτερα, λογικό μου φαίνεται...
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή