Πόρτες ανοιγοκλείνουν, τσιγάρα ανάβουν, βροχή πέφτει, αυτοκίνητα μαρσάρουν, πεζοδρόμια γεμίζουν κόσμο, μελωδίες ξεχύνονται από τα βάθη του κάτω κόσμου, ψυχολογικές μεταπτώσεις γεμίζουν τα μικρόφωνα, διεκδικήσεις και συναλλαγές δίνουν και παίρνουν. Η πρωταγωνίστρια είναι σκληρή και κυνική, αμφισβητεί τις παραδοσιακές ισορροπίες στον φαλλοκρατικό καταμερισμό των ρόλων ανάμεσα στα δύο φύλα. Οι άνθρωποι που τη διεκδικούν, δε, θα την υποχρεώσουν να επιλέξει ανάμεσα στον ρεαλισμό και στην ποίηση.

Με φόντο το σκοτεινό περιβάλλον ενός τζαζ κλαμπ ο Γιάννης Χουβαρδάς σκηνοθετεί το νουάρ διήγημα του Βασίλη Δανέλλη Καλωσόρισες στην Κόλαση, γλυκιά μου (αρχικά είχε δημοσιευτεί με τον τίτλο Εις το επανιδείν, γλυκιά μου), ξεδιπλώνοντας μια ιστορία με μια αναπάντεχα μεγάλη ανατροπή στο φινάλε.

«Πρόκειται για ένα ελληνικό νουάρ που διαδραματίζεται στη σημερινή Αθήνα. Η ιδιαιτερότητά του είναι ότι, όπως στα αντίστοιχα έργα του Ρέιμοντ Τσάντλερ μια αντρική φωνή αφηγείται συνήθως την ιστορία, εμείς έχουμε μια μοιραία γυναίκα που εξιστορεί τα γεγονότα από την πλευρά του θύτη - θύματος» λέει ο Ακύλλας Καραζήσης. «Ο δικός μου ρόλος είναι ενός πλούσιου, σκληρού τύπου που χρησιμοποιεί την Αλεξάνδρα για κονσομασιόν και έχει μαζί της οικονομικά αλισβερίσια. Κλασική περίπτωση μάτσο άντρα που θεωρεί ότι μπορεί να μπει σε ένα νυχτερινό κέντρο και με τα λεφτά του να αγοράσει ανθρώπους. Θα έλεγα ότι είμαι ο κακός της ιστορίας, αλλά μάλλον μόνο κακούς έχει η κόλαση».

Ας τους δούμε έναν έναν: η ακαταμάχητη Αλεξάνδρα (Άλκηστη Πουλοπούλου), που εργάζεται στην υποδοχή του κλαμπ Blue Hell, ακροβατεί ανάμεσα στο φλερτ του επιχειρηματία Δημήτρη Σίμογλου (Ακύλλας Καραζήσης) και του συνεσταλμένου νεαρού Μάριου (Χάρης Φραγκούλης). Αφού υποκύψει στο φλερτ του πρώτου, αποκαλύπτονται τα πραγματικά της κίνητρα. Η συμπαθής, κατά τα άλλα, ηρωίδα δεν είναι παρά μια συστηματική και αδίστακτη εκβιάστρια, η οποία όμως έχει υπερεκτιμήσει τις δυνάμεις της και οδηγείται σε μια παγίδα που στο τέλος θα δούμε αν θα καταφέρει να αποφύγει.

«Η πρώτη εικόνα που έχουμε για την Αλεξάνδρα είναι ότι πρόκειται για μια μυστήρια, σαγηνευτική femme fatale που τουμπάρει τους άντρες. Αρχικά, λοιπόν, ερωτεύεται τον κυνηγό και γενναιόδωρο σε... σαμπάνιες Ακύλλα Καραζήση» εξηγεί για την ηρωίδα που υποδύεται η Άλ. Πουλοπούλου.

«Ωστόσο, ενώ φαίνεται να τα καταφέρνει με αυτόν τον ζόρικο τύπο, στην ιστορία προστίθεται ένας ρομαντικός νέος που μοιάζει ερωτευμένος μαζί της. Είναι ντροπαλός, προσπαθεί να διεισδύσει σε αυτόν τον άγνωστο κόσμο και μάχεται να την κερδίσει με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο. Είναι ένα ακόμα κλισέ της ιστορίας, μια χαρακτηριστική περίπτωση ονειροπόλου που θεωρεί ότι ο έρωτας αρκεί για να αλλάξει η ζωή».

Το Blue Hell είναι η κόλαση στην οποία θα βυθιστούν όλοι, μαζί με τις επιδιώξεις τους. Σε αυτή την ιστορία μπορεί να μην υπάρχει φόνος προς διαλεύκανση, όμως το μυστήριο, η ψυχολογική βία, ο φόβος, η πάλη ανάμεσα στα δύο φύλα, οι προσωπικές ακυρώσεις και οι διαψεύσεις δεν λείπουν.

«Το ενδιαφέρον για μένα στα Radio Plays είναι ότι έχουν τρεις βασικούς άξονες: την αστυνομική λογοτεχνία, τη συγγένεια με τη ραδιοφωνική αναπαράσταση και τη θεατρική διάσταση, αλλά και μια αίσθηση παλιάς ραδιοφωνικής σειράς, που μου θυμίζει κάποια έργα του Γιάννη Μαρή. Δεν είναι ακριβώς θέατρο στο ραδιόφωνο αλλά ένας ενδιαφέρων τρόπος να ξετυλίγονται αστυνομικές ιστορίες. Ελπίζω η ενδιαφέρουσα αυτή ραδιοφωνική περιπέτεια να είναι κάτι που μας κληροδότησε η πανδημία».

Ο ίδιος, βέβαια, έχει μακρά εμπειρία σε εκφωνήσεις ντοκιμαντέρ και λογοτεχνικές αναγνώσεις (audio) και επιμένει ότι η φωνή συνδέεται αυτομάτως με τον ακροατή. «Το γεγονός ότι ακούς κάποιον να σου μιλά χωρίς να βλέπεις την παρουσία του δημιουργεί μια μαγική συνθήκη, σχεδόν μπορείς να ερωτευτείς κάποιον μόνο από τη φωνή. Δεν θεωρώ πιο δύσκολο το ραδιοφωνικό θέατρο, καθώς οι σκηνοθετικοί ή ερμηνευτικοί προβληματισμοί μεταφέρονται μπροστά σε ένα μικρόφωνο. Αντί να έχεις τη σκηνή, φτιάχνεις ένα περιβάλλον ηχητικό μεν, αλλά εξαιρετικά βαθύ, μέσα στο οποίο τοποθετείται η αφήγηση».

Πρώτη φορά αντιμέτωπη με το ραδιοφωνικό θέατρο, η Άλκηστη Πουλοπούλου αντιμετώπισε τις δικές της προκλήσεις. «Ως σωματική ηθοποιός, διχάστηκα για το αν έπρεπε να δεχτώ. Με δυσκόλεψε η ιδέα, αλλά θεώρησα πολύ μεγάλη πρόκληση το να βρω τρόπο να φτιάξω κίνηση με τις λέξεις, να δημιουργήσω εικόνες μέσα από τον λόγο, να κινητοποιήσω άλλες τεχνικές για να ζωγραφίσω το ψυχογράφημα της Αλεξάνδρας. Ανυπομονώ όχι μόνο για τη δική μας παράσταση αλλά και για τις υπόλοιπες, γιατί, ξαφνικά, μέσα σε όλη αυτήν τη θεατρική δυστοπία που βιώνουμε, αυτά τα κείμενα μας έδωσαν μια φαντασιακή ελευθερία».

— Ματούλα Κουστένη

 

Ο Γιάννης Χουβαρδάς. Φωτο: Πηνελόπη Γερασίμου 

 

Καλωσόρισες στην κόλαση, γλυκιά μου

Του Βασίλη Δανέλλη

Σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς

Με τους: Στέλλα Βογιατζάκη, Πολύδωρο Βογιατζή, Aκύλλα Καραζήση, Δημήτρη Μπίτο, Άλκηστη Πουλοπούλου, Άντα Πουράνη, Χάρη Φραγκούλη

Μουσική σύνθεση: Θοδωρής Οικονόμου

Παίζουν οι μουσικοί: Κίμωνας Καρούντζος (κοντραμπάσο), Θοδωρής Κότσιφας (κιθάρα), Aλέξανδρος-Δράκος Κτιστάκης (ντραμς), Θοδωρής Οικονόμου (πιάνο), Ανδρέας Πολυζωγόπουλος (τρομπέτα)

Φωνητικά: Αλεξάνδρα Λέρτα

Πρεμιέρα Τρίτη 22/12 στο lifo.gr και στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ Αθηνών