Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 
2020-11-30T23:59
Ethos: ένα τουρκικό αριστούργημα στο Netflix
00:00/00:00
ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ
Ethos: ένα τουρκικό αριστούργημα στο Netflix
2020-11-30T23:59
Ο Δημήτρης Πολιτάκης παρουσιάζει μια μίνι σειρά που εκπλήσσει με το βάθος και την ποιητική της ατμόσφαιρα.
Αν σας αρέσουν τα podcasts της Lifo, τότε μπορείτε να κατεβάζετε δωρεάν και να τα ακούτε όποτε θέλετε, ακόμη και εκτός δικτύου, μέσω της Apple , του Spotify ή της Google.

O ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΙΤΛΟΣ αυτής της εντυπωσιακής και φιλόδοξης τουρκικής παραγωγής, που έκανε πρεμιέρα στο Netflix πριν από λίγες μέρες, περιορίζεται στον ελληνικό όρο «Ethos», που στα αγγλικά μπορεί να σημαίνει νοοτροπία, σύστημα αξιών, κουλτούρα, χαρακτήρας, δόγμα. Ή απλά, ήθη – της σύγχρονης Τουρκίας εν προκειμένω.

Ωστόσο, ο πρωτότυπος τίτλος της σειράς «Bir Baskadir», που σημαίνει «είναι κάτι άλλο», είναι ίσως πιο ενδεικτικός των προθέσεων του δημιουργού της σειράς να παρουσιάσει με όρους μυθοπλασίας ένα υποβλητικό καλειδοσκόπιο της βαθιά διχασμένης σημερινής Κωνσταντινούπολης, πέρα από εύκολα και ισοπεδωτικά στερεότυπα. Καθένας και καθεμιά από τους χαρακτήρες είναι «και κάτι άλλο», κάτι πιο σύνθετο από το αντιπροσωπευτικό δείγμα που εκπροσωπεί.

Ο παραδοσιακός διαχωρισμός –κοινωνικός, ταξικός, πολιτισμικός– ανάμεσα στους ευλαβείς, τους θρησκευόμενους (μουσουλμάνους), τους συντηρητικούς, τους λαϊκούς και όλους τους φορείς που έχουν ενδυναμωθεί από το καθεστώς Ερντογάν από τη μία και τους κεμαλιστές, τους φιλελεύθερους, τους αστούς, τους προοδευτικούς από την άλλη, μπορεί να βρίσκεται στη διχαστική ακμή του στις μέρες μας, αυτές οι συνθήκες ακραίας πόλωσης όμως δεν εξηγούν όμως από μόνες του τα πάντα για την σύγχρονη Τουρκία, όπως ίσως νομίζουμε εμείς οι απ' έξω.

Είναι μια πραγματικότητα που σε μεγάλο βαθμό σκιάζει τις καθημερινές σχέσεις των ανθρώπων, ειδικά σε μια χαοτική μεγαλούπολη ακραίων αντιθέσεων όπως η Κωνσταντινούπολη των 15 εκατομμυρίων κατοίκων, είναι όμως συγχρόνως και ένα ισοπεδωτικό πασπαρτού / κλισέ που ακυρώνει ένα σωρό ενδιάμεσες και σημαντικές αποχρώσεις.

Δεν είναι η πρώτη τουρκική παραγωγή που έγινε για λογαριασμό της πλατφόρμας του Netflix, οι προηγούμενες όμως ήταν δομημένες με πολύ πιο συμβατικά καλούπια – Οθωμανοί υπερήρωες, εφηβικά δράματα, ρομαντικές κωμωδίες, κοσμοπολίτικες σαπουνόπερες.

Εδώ όμως πρόκειται για περίπτωση δραματικής, κοινωνικοπολιτικής σειράς υψηλού πρεστίζ, ειδικού βάρους και διεθνούς κλάσης. Δημιουργός της ο 43χρονος Berkun Oya, καταξιωμένος σεναριογράφος και σκηνοθέτης με σημαντική προϊστορία στο θέατρο, που στα οχτώ επεισόδια του «Ethos» ξεδιπλώνει τις σημαντικές δυνατότητές του ως συγγραφέας, κινηματογραφιστής και καθοδηγητής ικανών ηθοποιών.

Την παράσταση κλέβει μάλλον άνετα, πάντως, η κεντρική φιγούρα του δράματος, η νεαρή Μέριεμ, με τον υπογείως εκφραστικό τρόπο που την υποδύεται η ηθοποιός Oyku Karayel, μεταξύ παραλυτικής αιδημοσύνης και λαμπερής οξυδέρκειας.

Η Μέριεμ είναι καθαρίστρια, προέρχεται από τα μακρινά προάστια, φορά μαντίλα και, αραιά και πού, λιποθυμά χωρίς προφανή λόγο. Οι ιατρικές εξετάσεις δεν δείχνουν κάποιο οργανικό πρόβλημα, συνεπώς θεωρείται ότι οι λιποθυμίες της είναι αποτέλεσμα ψυχογενών παραγόντων. Υποχρεώνεται λοιπόν να ξεκινήσει συνεδρίες με μια ψυχίατρο της οποίας, όπως παραδέχεται στη δική της ψυχαναλύτρια, της είναι αδύνατον να απαλλαγεί από τις προκαταλήψεις της όταν έχει να κάνει με γυναίκα που φορά μαντίλα, όσο αντιεπαγγελματικό κι αν είναι αυτό.

Σε μια σκηνή μάλιστα που τη βλέπουμε στο πολυτελές σπίτι των μεγαλοαστών γονιών της, η μητέρα της ακούγεται να παρατηρεί μετά βδελυγμίας ότι πλέον είναι υποχρεωτικό να υπάρχει μια γυναίκα με μαντίλα σε κάθε σειρά της τουρκικής τηλεόρασης.

Αυτοί είναι μερικοί μόνο από τους χαρακτήρες που απαρτίζουν τον θίασο του «Ethos» και βρίσκονται στην εξέλιξη της σειράς να συνδέονται μεταξύ τους με διάφορους τρόπους: ο πρώην καταδρομέας και νυν πορτιέρης αδελφός της Μέριεμ και η βαριά καταθλιπτική γυναίκα του, ο τοπικός Χότζας και η καταπιεσμένη κόρη του, ένας εναλλακτικός σαραντάρης playboy, με λεφτά, loft και συναισθηματικά προβλήματα, μια διάσημη σταρ σαπουνόπερας, ένας ιμάμης που έχει κόλλημα με τη φιλοσοφία του Γιουνγκ, μια εύπορη κουρδική οικογένεια που τα μέλη της τρώγονται διαρκώς με τις σάρκες τους...

Τα λόγια, οι διάλογοι, οι εξομολογήσεις αποτελούν σημαντικό στοιχείο μιας σειράς που φαίνεται να πρεσβεύει ότι όσο δεν μιλάμε γι' αυτό που μας τρώει, τόσο πιο πολύ βαλτώνουμε στις προκαταλήψεις και τις ψευδαισθήσεις μας, ατομικές και συλλογικές.

Κάποιες όμως από τις πιο ισχυρά υποβλητικές σκηνές της σειράς δεν έχουν να κάνουν με την αλληλεπίδραση των χαρακτήρων, αλλά με πανοραμικά πλάνα της Κωνσταντινούπολης σε έναν μόνιμο οργασμό ανάπλασης ή καθώς τη λούζει το λυκόφως, και με κάδρα ιδιαίτερης αισθητικής έμπνευσης που απεικονίζουν ένα μοναχικό παράθυρο με την κουρτίνα να κυματίζει στον αέρα ή ένα υπαίθριο τοπίο στην ομίχλη.

Podcasts

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Πόσο ευθύνονται τα social media για την ντροπή της Τετάρτης στο Καπιτώλιο;
H Χριστίνα Γαλανοπούλου αναρωτιέται μήπως αυτό που συνέβη ήταν τελικά το αναμενόμενο αποτέλεσμα τεσσάρων ετών ελεεινής, απρόσκοπτης και ατιμώρητης προπαγάνδας από την πλευρά του Ντόναλντ Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Και μήπως τώρα που πάρθηκε η απόφαση να μπλοκαριστούν οι λογαριασμοί του είναι πια πολύ αργά;
Το εμβόλιο για τον κορωνοϊό και ο νεοφασισμός των fake news
O Νικόλας Σεβαστάκης λέει ότι «η όποια στρατηγική για τον εμβολιασμό χρειάζεται να είναι σκληρή με τον νεοφασισμό των fake news και της ωμής παραπλάνησης. Την ίδια στιγμή, όμως, πρέπει να εντάξει τις ανησυχίες, τις αντιρρήσεις και τις δεύτερες σκέψεις πολλών ανθρώπων».
«The Crown» στα ΄80s: Έτσι ήταν, αν έτσι νομίζουμε
Ο Δημήτρης Πολιτάκης επισημαίνει ότι κάποτε βλέπαμε τους φανταστικούς χαρακτήρες στην τηλεόραση σαν να είναι αληθινά πρόσωπα. Τώρα συμβαίνει το αντίστροφο.
Πολιτάκης: Το Πολυτεχνείο είναι υπερβατικό, δεν έχει ανάγκη την πορεία σώνει και καλά
Ασύλληπτη μοιάζει η επιμονή κάποιων να διεξαχθεί πάση θυσία η πορεία του Πολυτεχνείου, εν μέσω της κορύφωσης της πανδημίας.
Το χαζοχαρούμενο πρώτο lockdown
Ο Δημήτρης Πολιτάκης μιλά για την ατμόσφαιρα ανάλαφρης δυστοπίας που χαρακτήρισε την παρθενική μας εμφάνιση στην αρένα της καραντίνας την περασμένη άνοιξη.
Podcast/ Καταδίκη Χρυσής Αυγής: Είναι κρίμα η ανάταση να κρατήσει λιγότερο απ' όσο της αξίζει
Στη μοναδική ιστορική στιγμή που βιώνουμε, αναδεικνύεται η εικόνα ενός μίζερου πολιτικού κόσμου που δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί τη σπουδαιότητα της ποινικής καταδίκης, ύστερα από 40 χρόνια ατιμωρησίας.
Podcast/ H Μαλβίνα που γνώρισα
Ο συγγραφέας Πέτρος Μπιρμπίλης μιλάει για την Μαλβίνα Κάραλη που γνώρισε μέσα από τις δεκάδες συναντήσεις μαζί της αλλά και μιλώντας μαζί με κοντινούς της ανθρώπους- τις κόρες της, τις φίλες της, τους συναδέλφους της, τoν πρώην σύζυγό της μέχρι και την οικιακή της βοηθό.
Podcast/ Το ρολόι του κόσμου χτυπά μεσάνυχτα (και κάτι)
Πυρηνική απειλή, κλιματική αλλαγή, παραπληροφόρηση, ολοκληρωτισμός, πανδημία: Ο Νόαμ Τσόμσκι, που στα 91 του τα έχει δει όλα, λέει ότι αυτό που αντιμετωπίζουμε τώρα είναι η πιο κρίσιμη στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας. Toυ Δημήτρη Πολιτάκη
Podcast/  Οι ψεκασμένοι των social media
Σκέψεις του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου με αφορμή το Υears and Years και το Social Dilemma
Ηχητικά άρθρα/ Big Brother: «Συνετίζοντας» τον ομοφυλόφιλο στο δωμάτιο
Αυτό που συνέβη το βράδυ της Δευτέρας με δύο από τους παίκτες να προσπαθούν γλυκά-γλυκά να «νουθετήσουν» ένα ομοφυλόφιλο αγόρι στο σπίτι πρέπει να σταματήσει. Τώρα. Πηγή: www.lifo.gr
Podcast: Η μαγεία και ο ερωτισμός των Σπετσών, μέσα από το Μάγο του Τζον Φόουλς
Ο ηθοποιός Αντίνοος Αλμπάνης διαβάζει μεγάλα αποσπάσματα από το θρυλικό βιβλίο, διανθίζοντας ένα podcast της Τίνας Μανδηλαρά.
Αποστολή στην Τουρκία: Ταξιδεύοντας σε μια διχασμένη χώρα
Η Ιωάννα Κλεφτόγιαννη παρέμεινε για δύο εβδομάδες στη γείτονα, ταξιδεύοντας από την Κωνσταντινούπολη έως την Άγκυρα και συνθέτοντας το κολάζ των παθογενειών της χαοτικής αυτής χώρας.
Ο Αλέξανδρος 12 μέρες στο Τόκυο
Ο Αλέξανδρος Διακοσάββας έζησε 12 μέρες μέσα σε ένα αχανές video game, ταξιδεύοντας στο Τόκυο. Περιγράφει την συναρπαστική εμπειρία του σε αυτό το podcast, λίγο πριν φύγει για τα ελληνικά νησιά.
Η παραδείσια φωνή της Κλέβερ Καφ
H Έλση Σαράτση σκιαγραφεί το πορτρέτο της σπουδαίας Βρετανής κοντράλτο Κάθλιν Φέριερ
That phraseless melody the wind does... Η μουσική μαγεία του Κλοντ Ντεμπισί
Η Έλση Σαράτση μιλά για τον συνθέτη που γέννησε το σύγχρονο μουσικό αίσθημα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή