Οι νεότεροι κουίρ θαμώνες πίνουν λιγότερο και, στη Νέα Υόρκη, αυτό φαίνεται πρώτα στα γκέι μπαρ που αδειάζουν νωρίτερα. Φαίνεται στα ποτά που δεν παραγγέλνονται, στα ρολά που κατεβαίνουν πριν από τις τέσσερις, στα ακριβά μπουκάλια που βγαίνουν από τα ράφια, στα μη αλκοολούχα μενού που μπαίνουν πια κανονικά στη μπάρα.
Δεν είναι ακόμη μια ιστορία για μεγάλα λουκέτα. Είναι πιο χαμηλόφωνη και γι’ αυτό ίσως πιο αποκαλυπτική: μια νύχτα που κάποτε κρατούσε μέχρι το πρωί τώρα κόβεται στις δύο, ένας πελάτης ζητά νερό και δεν αφήνει τίποτα στο ταμείο, ένα μαγαζί παραμένει χώρος συνάντησης αλλά δεν ζει πια με τον ίδιο τρόπο από το αλκοόλ.
Σύμφωνα με νέο ρεπορτάζ του Them, που αξιοποιεί στοιχεία και μαρτυρίες του Gay City News, ιδιοκτήτες και υπεύθυνοι γκέι μπαρ στη Νέα Υόρκη λένε ότι οι συνήθειες των νεότερων πελατών έχουν αρχίσει να πιέζουν σοβαρά τις επιχειρήσεις τους. Ο Kurt Kelly, ένας από τους ιδιοκτήτες του Stonewall Inn, λέει ότι η νεότερη γενιά φαίνεται πως δεν θέλει να πίνει όσο παλιότερα και ότι αυτό πλήττει και το ιστορικό μπαρ. «Επιβιώνουμε», λέει.
Η αλλαγή φαίνεται πρώτα στο ωράριο. Στη Νέα Υόρκη τα μπαρ μπορούν να μένουν ανοιχτά μέχρι τις 4 το πρωί, όμως αρκετοί χώροι επιλέγουν πια να κλείνουν νωρίτερα για να μειώσουν τα έξοδα. Ο Daniel Tobey, γενικός διευθυντής του The Monster, λέει ότι μετά την πανδημία η νύχτα άλλαξε: εκεί που το μαγαζί έμενε ανοιχτό ως τις τέσσερις, τώρα πολλές φορές η κίνηση πέφτει ήδη από τις δύο.
Για ένα γκέι μπαρ, αυτές οι δύο ώρες δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι μέρος του λογαριασμού που κρατούσε όρθια ολόκληρη τη νύχτα. Το gay bar χτίστηκε γύρω από τη μπάρα, αλλά γύρω από αυτή τη μπάρα δεν υπήρχαν μόνο ποτά. Υπήρχαν γνωριμίες, φλερτ, παρέες, πολιτική ορατότητα, ασφάλεια, επιβίωση.
Το ίδιο φαίνεται και στις παραγγελίες. Στο Nowhere Bar, ο Jason Carver λέει ότι όλο και περισσότεροι πελάτες μπαίνουν, ζητούν νερό και δεν ξοδεύουν. Οι πωλήσεις μη αλκοολούχων ποτών ανεβαίνουν, ενώ οι ακριβές μάρκες βγαίνουν σταδιακά από το μενού. Grey Goose, μεσκάλ και ακριβές τεκίλες δεν έχουν πια την ίδια θέση σε μια έξοδο όπου πολλοί θέλουν να βρεθούν σε έναν κουίρ χώρο, αλλά όχι απαραίτητα να πιουν.
Η αλλαγή δεν περιορίζεται στα γκέι μπαρ. Τα τελευταία στοιχεία του Gallup δείχνουν ότι η κατανάλωση αλκοόλ στις ΗΠΑ βρίσκεται σε ιστορικό χαμηλό, με μόλις 54% των ενηλίκων να δηλώνει ότι πίνει. Για δεύτερη φορά από το 2001, η πλειονότητα των ερωτηθέντων θεωρεί ότι ακόμη και ένα ή δύο ποτά την ημέρα κάνουν κακό στην υγεία. Το κλίμα έχει αλλάξει και υγειονομικά, καθώς η προειδοποίηση του U.S. Surgeon General για το αλκοόλ και τον καρκίνο συνδέει την κατανάλωση με αυξημένο κίνδυνο για αρκετές μορφές καρκίνου, ανάμεσά τους του μαστού, του παχέος εντέρου και του ήπατος.
Για τα γκέι μπαρ, όμως, το θέμα δεν είναι απλώς μια γενική στροφή προς την ευεξία. Είναι πιο βαθύ, γιατί το gay bar υπήρξε για δεκαετίες καταφύγιο, σκηνή, τόπος γνωριμίας, πολιτικός χώρος, δωμάτιο επιβίωσης και μικρή οικονομία επιθυμίας. Αν το αλκοόλ πλήρωνε το ενοίκιο, γύρω του χτίστηκαν πολύ περισσότερα από μια βραδινή έξοδο.
Οι ιδιοκτήτες μιλούν και για άλλες αλλαγές. Τα προϊόντα THC, το online cruising και εφαρμογές όπως το Grindr και το Sniffies έχουν αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι κουίρ άνθρωποι βρίσκουν σεξ, παρέα ή αίσθηση κοινότητας. Η συνάντηση δεν περνά πια υποχρεωτικά από την πόρτα του μπαρ. Κάποιοι πελάτες θέλουν να βγουν χωρίς να πιουν, κάποιοι θέλουν ποτά που μοιάζουν με κοκτέιλ αλλά δεν έχουν αλκοόλ, κάποιοι θέλουν την εμπειρία του χώρου χωρίς τον παλιό λογαριασμό της μπάρας.
Εκεί βρίσκεται ο κόμπος: τα γκέι μπαρ πρέπει να κρατήσουν τον κοινωνικό τους ρόλο ενώ χάνουν μέρος από το προϊόν που τα συντηρούσε. Πρέπει να μείνουν χώροι συνάντησης, επιθυμίας και κοινότητας, χωρίς να μπορούν να στηρίζονται τόσο πολύ στο ποτό. Να βρουν πρόγραμμα, φαγητό, μη αλκοολούχα μενού, άλλους τρόπους παραμονής χωρίς να καταλήξουν απλώς καφέ με ουράνια τόξα στη βιτρίνα.
Στη Νέα Υόρκη, όπου η κουίρ ιστορία γράφτηκε πολλές φορές πάνω σε μπάρες, ποτήρια, πόρτες και σκοτεινές γωνίες, αυτή η αλλαγή μοιάζει μικρή μόνο αν τη δεις λογιστικά. Στην πραγματικότητα, ανοίγει ένα καινούργιο ερώτημα: τι γίνεται όταν ένας χώρος που έμαθε να φιλοξενεί την επιθυμία μέσα από το ποτό πρέπει τώρα να μάθει να επιβιώνει και χωρίς αυτό;
Με στοιχεία από Them, Gay City News
