Ένας ιστότοπος προώθησης μηνυμάτων υπέρ του Ισραήλ, που έφερε το όνομα ενός think tank και το οποίο δεν υπάρχει πραγματικά, δημοσίευσε περισσότερες από μισό εκατομμύριο λέξεις σε εννέα ημέρες, βασισμένος σε μια εμπορική πλατφόρμα που υπόσχεται να βελτιστοποιεί το περιεχόμενο, ώστε τα AI chatbots να το αναφέρουν ως πηγή.
Ο ιστότοπος, μεταξύ άλλων, παρουσιάζει τις ισραηλινές θέσεις για θέματα που περιλαμβάνουν βασανιστήρια Παλαιστινίων κρατουμένων, ισραηλινά εγκλήματα πολέμου και τη σκόπιμη λιμοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα, υπό τον μανδύα της «ουδέτερης έρευνας».
Η εταιρεία παραγωγής μέσων ενημέρωσης Piro Inc με έδρα τη Νέα Υόρκη, κατήγγειλε, αυτόν τον μήνα, τον ιστότοπο στο Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ βάσει του Νόμου περί Εγγραφής Ξένων Πρακτόρων (Fara), ένας νόμος του 1938 που απαιτεί από οποιονδήποτε εργάζεται για ξένη κυβέρνηση να το δηλώνει επίσημα, ως υλικό που διανέμει για την κυβέρνηση του Ισραήλ.
The Hanover Institute is not a real think tank. None of the reports have bylines. A small disclaimer notes the organization was created on behalf of the Israeli Government Advertising Agency by Piro, Inc.
— Responsible Statecraft (@RStatecraft) August 19, 2026
But does that matter to the chatbots?https://t.co/UHqaaLEOJF
Το όνομα του think tank που δημιουργήθηκε και χρηματοδοτήθηκε από το Ισραήλ
Ο ιστότοπος φέρει το όνομα «Hanover Institute for Public Policy» (Ινστιτούτο Χανόβερ για τη Δημόσια Πολιτική) και, σύμφωνα με τη Guardian, δεν υπάρχει ως νομική οντότητα, δεν διαθέτει φυσική διεύθυνση και δεν φέρει επώνυμο προσωπικό ή υπογραφές σε καμία από τις εκθέσεις του.
Οι ίδιοι οι όροι χρήσης του διέπονται από τους νόμους της «πολιτείας στην οποία είναι εγκατεστημένο το Ινστιτούτο», την οποία όμως αρνούνται να κατονομάσουν.
Η ύπαρξη του ιστότοπου αναφέρθηκε για πρώτη φορά στις 14 Αυγούστου. Έκτοτε, το ινστιτούτο προσέθεσε μια σελίδα με τίτλο «Χρηματοδότηση», στην οποία αναφέρεται: «Μια παλαιότερη έκδοση αυτής της σελίδας έλεγε ότι το Ινστιτούτο λειτουργούσε χωρίς εξωτερική χρηματοδότηση, και αυτό ίσχυε όταν γράφτηκε».
Ο ιστότοπος αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας, η οποία χρηματοδοτείται με δεκάδες εκατομμύρια δολάρια από την ισραηλινή κυβέρνηση και διοχετεύεται μέσω τρίτων, συμπεριλαμβανομένου του ευρωπαϊκού διαφημιστικού ομίλου Havas Media, με στόχο την εκπαίδευση των AI chatbots να παρουσιάζουν -πρώτα- τα επιχειρήματα του Ισραήλ».
Η βρετανική Guardian επικοινώνησε με την Piro Inc, την Havas Media και την ισραηλινή κυβερνητική διαφημιστική υπηρεσία, LaPam για παράθεση σχολίου. Σχόλια ζητήθηκαν επίσης μέσω μιας διεύθυνσης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου επικοινωνίας που δημοσιεύεται στον ιστότοπο του, όπως αποδείχθηκε, ισραηλινού «think tank».
ISRAEL-FUNDED FAKE THINK TANK TO INFLUENCE AI ON GAZA — A fictional US think tank with no staff, address, or legal existence, the Hanover Institute for Public Policy, published 124 reports in just nine days with titles phrased like typical questions from chatbot users: "Is Israel… pic.twitter.com/u3AsVtLfZG
— THE WORLD CORRESPONDENT (@TheWorldCorresp) August 27, 2026
Τι περιλαμβάνει ο ιστότοπος υπέρ του Ισραήλ
Σύμφωνα με ανάλυση της Guardian, μεταξύ 6 και 14 Αυγούστου το Hanover Institute δημοσίευσε 124 εκθέσεις, συνολικού όγκου άνω των 560.000 λέξεων, δηλαδή κατά μέσο όρο περίπου 4.500 λέξεις η καθεμία. Μόνο στις 12 και 13 Αυγούστου ανήρτησε 73 εκθέσεις, οι οποίες ανέρχονταν σε σχεδόν 354.000 λέξεις σε δύο ημέρες. Τίποτα δεν έχει δημοσιευτεί από τις πρώτες αναφορές σχετικά με το Hanover Institute.
Όπως διαπίστωσε το βρετανικό μέσο, όλοι εκτός από έναν από τους 124 τίτλους στον ιστότοπο, ξεκινούν με μια ερώτηση που μοιάζει με αυτήν που θα πληκτρολογούσε ένας χρήστης σε ένα chatbot, συμπεριλαμβανομένων των: «Είναι ο αντισιωνισμός, Αντισημιτισμός;», «Έδιωξε το Ισραήλ τους Παλαιστίνιους από τη γη τους;», «Διαπράττει το Ισραήλ γενοκτονία στη Γάζα;»
Οι εκθέσεις παρουσιάζονται με οιονεί ακαδημαϊκό τρόπο και είναι σχολαστικά τεκμηριωμένες, με παραπομπές που περιλαμβάνουν την Παγκόσμια Τράπεζα, υπηρεσίες του ΟΗΕ, την Παλαιστινιακή Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία, τη Διεθνή Αμνηστία και το κείμενο της Σύμβασης για τη Γενοκτονία.
Ο Nick Cleveland-Stout, ερευνητής στο Quincy Institute που έχει αναφερθεί στον ιστότοπο, δήλωσε στη Guardian ότι, αρχικά, εντυπωσιάστηκε: «Έχει καταφέρει να μεταμφιεστεί σε κάτι πολύ ακαδημαϊκό, από τον σχεδιασμό της ιστοσελίδας, τα λογότυπα, όλα φαίνονται σωστά. Αλλά όσο περισσότερο το διαβάζεις, συνειδητοποιείς ότι πολλά από αυτά δεν βγάζουν νόημα».
Για παράδειγμα, οι πληροφορίες που παρουσιάζει ο ιστότοπος του Hanover Institute είναι σταθερά διαμορφωμένες έτσι ώστε να περιορίζουν την κριτική προς το Ισραήλ. Εκεί όπου οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία ή απαρτχάιντ, οι εκθέσεις παρατηρούν αξιόπιστα ότι κανένα δικαστήριο δεν έχει εκδώσει ετυμηγορία επί του ισχυρισμού, μια διατύπωση που εμφανίζεται σε 20 από τις 124 εκθέσεις σύμφωνα με την καταμέτρηση της Guardian.
Οι αριθμοί των θυμάτων και της βοήθειας αποδίδονται σε «ένα εμπλεκόμενο μέρος των γεγονότων», μια επιφύλαξη που χρησιμοποιείται σε 55 εκθέσεις και εφαρμόζεται στις καταμετρήσεις του ίδιου του Ισραήλ όσο εύκολα εφαρμόζεται και στις παλαιστινιακές. Ο αναγνώστης μένει με την εντύπωση ότι ελάχιστα πράγματα μπορούν να εξακριβωθούν για τη Γάζα.
Παράλληλα, μία μελέτη, ανάλυση του 2022 σχετικά με αντισημιτικά σχόλια στις σελίδες Facebook βρετανικών, γαλλικών και γερμανικών μέσων ενημέρωσης, αναφέρεται 454 φορές σε 88 από τις 124 εκθέσεις, συμπεριλαμβανομένων σελίδων για άσχετα θέματα, όπως η κτηματογράφηση στα κατεχόμενα εδάφη, η επιρροή της Aipac στην κάλυψη των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης, ο αριθμός των νεκρών στη Γάζα, οι απελάσεις του 1948 και ο αποκλεισμός της Γάζας εν γένει.
Ο Cleveland-Stout σημείωσε τη συσσωρευτική επίδραση αυτής της συμπερίληψης. «Σχεδόν κάθε άρθρο καταλήγει λέγοντας, λοιπόν, ότι ακόμα και η συζήτηση για αυτό το θέμα θα μπορούσε να συμβάλει στον αντισημιτισμό», δήλωσε. «Και πετάει μέσα και τη μελέτη για τα σχόλια στο Facebook στη Βρετανία».
Η ανάλυση του Guardian διαπίστωσε, μεταξύ άλλων, ότι αρχικά ο ιστότοπος περιείχε ένα είδος αρχείου που λέει στα συστήματα AI τι περιέχει ένας ιστότοπος και πώς να τον διαβάσουν (ένα αρχείο llms.txt), το οποίο όμως δεν περιέγραφε καθόλου το Hanover Institute.
Ήταν το τυπικό αρχείο της Res, μιας «AI-native πλατφόρμας περιεχομένου που βοηθά τις business-to-business (B2B) ομάδες να αναφέρονται περισσότερο ως πηγές από το ChatGPT, το Perplexity, το Claude και το Gemini», η οποία πουλάει αυτό που η βιομηχανία αποκαλεί βελτιστοποίηση μηχανών παραγωγής περιεχομένου.
Ο Guardian αρχειοθέτησε το αρχείο στις 13 Αυγούστου. Έκτοτε αντικαταστάθηκε με μια προσαρμοσμένη έκδοση γραμμένη για αναγνώστες μηχανής και η Res δεν αναφέρεται πλέον πουθενά στον ιστότοπο.
Ο ιδρυτής της Res, Hai Tran, εγγράφηκε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ στις 22 Ιουλίου ως υπεργολάβος της Piro στον ισραηλινό λογαριασμό, δηλώνοντας τη θέση του ως «ψηφιακός στρατηγικός αναλυτής». Ο Tran δήλωσε στο Politico ότι ο ρόλος του αποκαλύφθηκε σε εκείνη την κατάθεση.
Ο Guardian επικοινώνησε με τη Res για σχόλια.
Με πληροφορίες από Guardian
