Μία γυναίκα από τις Φιλιππίνες κατήγγειλε για βιασμό τον καθ' ομολογίαν serial killer της Κύπρου, Νίκο Μεταξά, σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται η τοπική εφημερίδα «Πολίτης». 

 

Βλέποντας τις φωτογραφίες του δολοφόνου στα ΜΜΕ μετά τα πρώτα μακάβρια ευρήματα των επιθεωρητών, η γυναίκα προσήλθε στην αστυνομία και κατήγγειλε ότι ο 35χρονος ίλαρχος την είχε βιάσει πριν περίπου δύο χρόνια. 

 

Το απόγευμα της Μεγάλης Πέμπτης, ο Μεταξάς ομολόγησε τέσσερις ακόμα φόνους, ανεβάζοντας στα επτά τα θύματά του ενώ προς το παρόν έχουν εντοπιστεί μόνο τρία πτώματα. Ο 35χρονος, που προσέγγιζε τις ανυποψίαστες γυναίκες μέσω διαδικτύου με το ψευδώνυμο «Ορέστης», φαίνεται πως είχε ξεκινήσει τη δράση του από το 2016.

 

 

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, από την ημέρα που αποκαλύφθηκε το πρόσωπο του «Ορέστη», η γυναίκα είναι σε κατάσταση σοκ, καθώς θεωρεί ότι αν ο δράστης είχε διωχθεί νωρίτερα για τον βιασμό της, κάποια από τα θύματα του ίσως είχαν γλιτώσει.


Τα 7 θύματα
Ο κατά συρροή δολοφόνος είχε παραδεχθεί αρχικά τη δολοφονία δύο γυναικών και ενός ανήλικου κοριτσιού αλλά υπό το φως των νέων στοιχείων και αποκαλύψεων, παραδέχθηκε στους ανακριτές τέσσερα ακόμα εγκλήματα.

 

Μέχρι στιγμής, ο Μεταξάς έχει ομολογήσει πως σκότωσε:
-Την 38χρονη Μαίρη Ρόουζ Τιμπούρκιο
-Την 6χρονη κόρη της Τιμπούρκιο, Σιέρα
-Την 28χρονης Αριάν Παλάνας
-Την 30χρονη Μαρικάρ Βαλτέζ
-Την 36χρονη Λίβια Φλορεντίνα Μπουνέα
-Την 8χρονη κόρη της Μπουνέα, Έλενα-Ναταλία και
-Μια γυναίκα με καταγωγή είτε από το Νεπάλ είτε από τις Ινδίες (διερευνάται από τις αρχές).

 

14.000 Φιλιππινέζοι στην Κύπρο - Σοκαρισμένη η κοινότητα

Η Lissa Jataas, ενεργό μέλος της φιλιππινέζικης κοινότητας στην Κύπρο και στέλεχος της οργάνωσης Obreras, με στόχο την ενδυνάμωση των γυναικών μίλησε στην εφημερίδα «Πολίτης», τονίζοντας το σοκ της κοινότητας που αριθμεί 14.000.

 

Όπως είπε, η τραγική αυτή ιστορία αλλάζει την καθημερινότητά τους επιβεβαιώνοντας τους φόβους για την αντιμετώπιση των μεταναστών. 

 

«Βρισκόμαστε τις Κυριακές και προσπαθεί η μία να ενδυναμώσει την άλλη. Λέμε πώς μας διαχειρίζονται οι εργοδότες μας, ποιες είναι οι σχέσεις μας, ειδικά με τα παιδιά και τους ηλικιωμένους που φροντίζουμε. Κι εκεί αρχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια τα προβλήματα... όπως η παραβίαση των όρων των συμβολαίων μας. Κανονικά πρέπει να εργαζόμαστε επτά ώρες την ημέρα, αλλά στις πλείστες των περιπτώσεων δεν εφαρμόζεται».

 

 

 

«Υπάρχουν και εργοδότες, όπως οι δικοί μου, με πολλή κατανόηση και γενναιόδωροι. Αλλά υπάρχουν και πολλοί που είναι μοχθηροί και αγενείς και είναι πολύ δυσάρεστο να ακούς τέτοιες ιστορίες. Μια άλλη πολύ συνηθισμένη συμπεριφορά είναι η σεξουαλική παρενόχληση. Υπάρχουν εργοδότες που θεωρούν πως επειδή σου δίνουν έναν μισθό δεν αρκεί η δουλειά που κάνεις και πρέπει να τον εξαργυρώσεις και με σεξ. Στην αρχή όταν παρουσιάστηκαν αυτά τα ζητήματα πριν χρόνια πήγαμε στην Αστυνομία για να κάνουμε καταγγελίες.

 

»Μάλιστα μία κοπέλα είχε μαρτυρικό υλικό. Είχε καταγράψει στο κινητό της τον εργοδότη την ώρα που την παρενοχλούσε. Οι αστυνομικοί, όχι μόνο δεν έδωσαν σημασία, αλλά έκαναν και πλάκα. 'Κόρη είσαι σίγουρη πως αυτό είναι αλήθεια; Είναι αυτός ο εργοδότης σου', έλεγαν και γελούσαν. Από τότε άρχισα να ενθαρρύνω τις γυναίκες, ειδικά της δικής μας κοινότητας, εάν συμβαίνουν τέτοια περιστατικά να φωνάζουν για να τους φοβερίζουν. Γιατί η σεξουαλική παρενόχληση δεν αφήνει σημάδια στο σώμα για να υπάρχουν μαρτυρίες, αφήνει όμως τα ψυχολογικά τραύματα. Διερωτώμαι αν ξέρουν τι σημαίνει σεξουαλική παρενόχληση αυτοί στους οποίους κάνουμε τις καταγγελίες. Σκέφτομαι εάν καταγράφουν καν τις καταγγελίες και ποιες ενέργειες κάνουν μετά. Είμαι πολύ απογοητευμένη με αυτή τη συμπεριφορά».

 

Όπως λέει η Lissa, συνήθως οι γυναίκες που υπόκεινται σε σεξουαλική παρενόχληση ζητούν την αποδέσμευσή τους από τους εργοδότες τους, αφού δεν μπορούν να αποδείξουν οτιδήποτε και αντιμετωπίζονται με χλευασμό.

 

«Αυτό ωστόσο δεν οδηγεί στην τιμωρία. Και ο κύκλος συνεχίζει με αυτό τον τρόπο, γιατί αυτός θα προσλάβει μια άλλη κοπέλα και θα επαναλάβει την απαράδεκτη και κατακριτέα συμπεριφορά του».

 

Ενδεικτικό είναι και το περιστατικό που αναφέρει: «Προσλαμβάνεται μία οικιακή βοηθός για να προσέχει έναν παππού. Και αυτός έχει έναν γιο και έναν εγγονό. Ο εγγονός έχει δικό του διαμέρισμα κάπου αλλού, ο παππούς μένει στο ισόγειο και ο γιος του με την οικογένειά του στο ανώγειο διαμέρισμα. Πόσα σπίτια λοιπόν καθαρίζει αυτή η κοπέλα; Τρία σπίτια! Και αυτοί οι τρεις την παρενοχλούν σεξουαλικά κιόλας», λέει χαρακτηριστικά.

 

«Είναι πολλοί οι ηλικιωμένοι που ζητούν από τις γυναίκες που εργοδοτούν να τους προσφέρουν 'λίγη ευχαρίστηση'. Μας πώς είναι δυνατόν! Κι αυτό είναι κάτι που με κάνει να σκέφτομαι: είμαστε στ' αλήθεια ασφαλείς σε αυτά τα σπίτια που δουλεύουμε; Εγώ είμαι τυχερή. Τα άλλα κορίτσια;»

 

Για τα θύματα

«Έχουν σπάσει οι καρδιές μας. Ήταν απλά κορίτσια που δούλευαν σε ένα σπίτι. Η Mary Rose ήταν χήρα. Έχει δυο μεγαλύτερα παιδιά στις Φιλιππίνες. Ήρθε εδώ και βγήκε αυτή τη σχέση με τον Ρουμάνο, με τον οποίο έκανε το παιδί. Ήταν μόνη της τα τελευταία χρόνια. Και είχε κάθε δικαίωμα να φτιάξει τη ζωή της και να έχει και κοινωνική ζωή. Είμαι πολύ λυπημένη γιατί έχω ακούσει να κατηγορούν το θύμα επειδή γνώρισε αυτό τον άνδρα στο διαδίκτυο. Μετά, διερωτόμαστε τι γίνονται αυτές οι καταγγέλλεις για αγνοούμενα πρόσωπα.

 

»Μπορεί να μην είναι η ώρα για απόδοση ευθυνών, καθώς οι γυναίκες αυτές παραμένουν άθαφτες. Αλλά γιατί δεν διερευνήθηκαν από τότε αυτές οι πληροφορίες; Το μόνο που θέλουμε τώρα είναι να τελειώσουν οι έρευνες γρήγορα και να επιστρέψουν οι σοροί πίσω στις Φιλιππίνες γιατί είναι πολύ σκληρό για τις οικογένειες. Κανένας δεν αξίζει τέτοια τύχη. Καμιά γυναίκα από όπου κι αν κατάγεται. Αυτό είναι ένα ένα καμπανάκι για όλους για να αλλάξουν πράγματα. Να μην ξαναγίνουν τέτοια περιστατικά. Ίσως να δοθεί περισσότερη σημασία στην εκπαίδευση των αστυνομικών που βρίσκονται μπροστά από τέτοιες καταγγελίες για να τις χειρίζονται με την ανάλογη ευαισθησία και να δρουν αμέσως».