Πρόσφατα 4 γυναίκες στο Αφγανιστάν τιμωρήθηκαν με δημόσιο μαστίγωμα από τους Ταλιμπάν. Μία από αυτές μίλησε για την εμπειρία αυτή, σε μια περίοδο που αυξάνονται οι βίαιες ποινές για όσες γυναίκες θεωρείται πως παραβιάζουν τον θρησκευτικό νόμο. 

 

Η Αζίζα (χρησιμοποιεί μόνο ένα ένα όνομα, κάτι αρκετά σύνηθες για τις γυναίκες στο Αφγανιστάν) περικυκλώθηκε από την σκιώδη αστυνομία των Ταλιμπάν, επειδή βρισκόταν έξω από το σπίτι της χωρίς τον σύζυγο της και δεν είχε καλυμμένο το πρόσωπο της με βέλο. 

 

Χτυπήθηκε τόσο άσχημα που για κάποια ώρα ήταν αναίσθητη. 

 

Η Αζίζα είναι κάτοικος σε μία βόρεια επαρχία του Αφγανιστάν, όπου οι Ταλιμπάν θέλουν να εφαρμόσουν αυστηρά τον ισλαμικό νόμο της σαρία και να περιορίσουν το δικαίωμα κίνησης των γυναικών. 

 

Όπως αναφέρει στον Guardian, συνελήφθη από οπλισμένους μαχητές των Ταλιμπάν στην τοπική υπαίθρια αγορά.

 

Φορούσε μπούρκα, χωρίς όμως το δίχτυ-βέλο να καλύπτει το πρόσωπο της. 

 

«Οι γυναίκες στην περιοχή μας δεν έχουν ταυτότητα, θεωρούνται ατελείς αν δεν έχουν άνδρες. Δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν μόνες τους. Μερικές φορές δεν υπάρχουν άνδρες διαθέσιμοι να της συνοδέψουν, το αποτέλεσμα είναι γυναίκες σε απομακρυσμένες περιοχές που ήταν άρρωστες να πεθάνουν, αφού δεν μπορούσαν να πάνε στο νοσοκομείο», λέει. 

 

Η αύξηση σε τέτοιου τύπου βίαιες τιμωρίες κατά των γυναικών συμβαίνει,  ενώ οι Ταλιμπάν επισήμως προσπαθούν να εμφανίσουν πως δεν αποκλείουν τις γυναίκες από τη δημόσια ζωή.

 

Μάλιστα, πρόσφατα ανακοίνωσαν πως στην αντιπροσωπεία τους για τις ειρηνευτικές συνομιλίες στο Αφγανιστάν συμπεριλαμβάνονται δεκάδες γυναίκες. 

 

Όμως, η είδηση για τα δημόσια μαστιγώματα και τους ραβδισμούς προκάλεσαν συγκρίσεις με την συμπεριφορά που έδειξαν οι Ταλιμπάν απέναντι στις γυναίκες κατά την περίοδο που εξουσίαζαν τη χώρα.

 

Η εξουσία των Ταλιμπάν τερματίστηκε το 2001 με την εισβολή της συμμαχίας υπό τις ΗΠΑ. 

 

Από το 1996 που ήρθαν οι Ταλιμπάν στην εξουσία, έως την πτώση τους, οι δημόσιες εκτελέσεις και τα μαστιγώματα ήταν συνηθισμένο φαινόμενο. Οι διακρίσεις κατά των γυναικών το ίδιο. Ήταν υποχρεωμένες να φορούν μπούρκα, το να βγουν από το σπίτι τους χωρίς να συνοδεύονται από έναν άντρα συγγενή τους ήταν απαγορευμένο. Απαγορευμένη ήταν και η εκπαίδευση για τις γυναίκες. 

 

Η Αζίζα περιγράφει τα όσα έζησε στην αγορά. «Υπήρξε αναστάτωση όταν έφτασαν οι Ταλιμπάν. Όλοι προσπάθησαν να φύγουν μακριά όμως εγώ δεν κατάφερα να ξεφύγω. Ήρθαν κοντά μου και με ρώτησαν γιατί δεν είχα καλυμμένο το πρόσωπο μου». 

 

Λέει πως έχασε τις αισθήσεις της όσο την ξυλοκοπούσαν, ενώ κανένας δεν προσπάθησε να την βοηθήσει. 

 

«Νιώθω φόβο για τους Ταλιμπάν και αισθάνομαι πως θα είναι πλέον πιο βίαιοι απέναντι στις γυναίκες. Ακόμα δεν έχω ξεπεράσει αυτό που συνέβη», λεεί. 

 

«Οι Ταλιμπάν μας διδάσκουν τον ρόλο των γυναικών βάσει της σαρία. Μας λένε να υπηρετούμε τους άνδρες μας με τον ρόλο μας στην κουζίνα και πως δεν μπορείς να βγεις από το σπίτι για να ψωνίσεις ή ακόμα και στον γιατρό χωρίς κάποιον μαχράμ (άνδρα- φύλακα). Δεν είναι δυνατόν να φέρεσαι έτσι στις γυναίκες», καταλήγει η Αζίζα.  

 

H κυβέρνηση της Καμπούλ δέχεται επανειλημμένα κριτική από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ακτιβιστές πως δεν έχει καταφέρει να προστατέψει τα δικαιώματα των γυναικών στο Αφαγινιστάν.

 

«Μέλη ομάδων ανταρτών και φιλοκυβερνητικών πολιτοφυλακών έχουν επιβάλλει φρικώδεις και αυθαίρετες τιμωρίες σε γυναίκες για λεγόμενα "εγκλήματα ηθικής"», λέει η Πατρίσια Γκοσμαν, επικεφαλής ερευνήτρια στο Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Αφγανιστάν.