Σε νέα επίπεδα φαίνεται πως περνάει πλέον ο ταχύτατα αναπτυσσόμενος κόσμος της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά η εξέλιξη της τεχνολογίας μπορεί καμιά φορά να μην συνεπάγεται μόνο πρόοδο αλλά και ηθική οπισθοδρόμηση.

 

Ένα τέτοιο ζήτημα ηθικής έχει ανακύψει μετά την πρόσφατη διαφήμιση της εταιρίας «Roxxxy TrueCompanion», η οποία προμοτάρει ένα ρομπότ του σεξ που μπορεί κανείς να αγοράσει για μόλις $9,995 επιλέγοντας μεταξύ συγκεκριμένων προσωπικοτήτων.

 

Μία από αυτές τις προσωπικότητες, όμως, ονομάζεται «Frigid Farrah» και σύμφωνα με το site της εταιρίας είναι ιδανική επιλογή για όσους αναζητούν μία «ντροπαλή και συνεσταλμένη» σύντροφο που συμπεριφέρεται «απρόθυμα» όταν την «αγγίζουν στα απόκρυφα σημεία». Με λίγα λόγια, μιλάμε για μία προσομοίωση του βιασμού στην πραγματική ζωή.

 

Όπως αναφέρουν σε δημοσίευμά τους οι «New York Times» που επικαλούνται μελέτη του Ιδρύματος Υπεύθυνης Ρομποτικής στη Χάγη, τα ρομπότ του σεξ αποτελούν ήδη πραγματικότητα. Πολλά από αυτά, μάλιστα, είναι διαθέσιμα για αγορά και αποστέλλονται σε όλο τον κόσμο.

 

 

Για παράδειγμα, η εταιρία «Abyss Creations» με έδρα την Καλιφόρνια έχει ήδη αποστείλει σχεδόν 600 ρεαλιστικές κούκλες του σεξ σε πελάτες σε όλο τον κόσμο.

 

«Ανακαλύψαμε ότι υπάρχουν αρκετές εταιρίες που κατασκευάζουν αυτές τις κούκλες και αρχίζουν να τις στέλνουν σε πελάτες, έτσι σκεφτήκαμε ότι θα έπρεπε να το κοιτάξουμε», ανέφερε ένας εκ των συντακτών της μελέτης και καθηγητής Τεχνητής Νοημοσύνης στο πανεπιστήμιο του Σέφιλντ, Noel Sharkey.

 

 

 

Από την άλλη, σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστήμιου του Ντούισμπουργκ-Έσσεν στη Γερμανία, το 40% από τους 263 ετεροφυλόφιλους άντρες που ερωτήθηκαν, απάντησαν ότι μπορούσαν να φανταστούν τον εαυτό τους να κάνουν σεξ με ρομπότ.

 

Εντούτοις, η «Frigid Farrah» δεν είναι το μοναδικό ρομπότ του σεξ που παρέχει στον άντρα την ψευδαίσθηση του μη συναινετικού σεξ.

 

Η ιστοσελίδα «Lumi Dolls», που ανήκει στην ομώνυμη εταιρία η οποία διαχειριζόταν για σύντομο χρονικό διάστημα έναν οίκο ανοχής με κούκλες του σεξ στην Βαρκελώνη, αναφέρει ότι οι κούκλες επιτρέπουν στον «χρήστη» να «θέτει τα όρια της συνεύρεσης», γεγονός που τις καθιστά «τις τέλειες, πειθήνιες συντρόφους».

 

«Η ιδέα είναι ότι τα ρομπότ θα μπορούν να αντιστέκονται στις σεξουαλικές επιθυμίες προκειμένου να βιάζονται» τόνισε σχετικά ο δρ. Sharkley για να προσθέσει: «Ορισμένοι άνθρωποι υποστηρίζουν ότι είναι καλύτερο να βιάζεις ρομπότ παρά ανθρώπους. Άλλοι έχουν την άποψη ότι κάτι τέτοιο θα ενθάρρυνε ακόμη περισσότερο τους βιαστές».

 

 

 

«Τα ρομπότ δεν διακατέχονται από συναισθήματα. Οι άνθρωποι δένονται με τα ρομπότ αλλά μ' έναν μονόπλευρο τρόπο. Αγαπάς ένα τεχνητό αντικείμενο που δεν μπορεί να σου ανταποδώσει την αγάπη και αυτό είναι λίγο θλιβερό», εξήγησε ο ίδιος.

 

Μιλώντας στους New York Times, η Laura Bates, ιδρύτρια του πρότζεκτ «Everyday Sexism» («Καθημερινός Σεξισμός») καταδίκασε τα προϊόντα τύπου «Frigid Farrah» λέγοντας: «ο βιασμός δεν αποτελεί πράξη σεξουαλικού πάθους. Είναι ένα βίαιο έγκλημα».

 

«Δεν θα έπρεπε να ενθαρρύνουμε τους βιαστές να βρουν μία υποτιθέμενη ασφαλή διέξοδο όπως επίσης δεν θα έπρεπε να διευκολύνουμε τους δολοφόνους δίνοντάς τους ρεαλιστικά ομοιώματα που αναβλύζουν αίμα για να μαχαιρώνουν», εξήγησε η Bates.

 

Οι πρώτες ενδείξεις για το πως αυτά τα προϊόντα θα μπορούσαν να παίξουν το ρόλο τους σε ένα ευρύτερο πλαίσιο της παρενόχλησης γυναικών έχουν ήδη κάνει την εμφάνισή τους.

 

 

 

Πέρυσι, ένας σχεδιαστής από το Χονγκ Κονγκ δημιούργησε μια ρομποτική εκδοχή της ηθοποιού Σκάρλετ Γιόχανσον χωρίς την άδειά της. Και παρότι ο ίδιος ο Ρίκυ Μα, ο δημιουργός του ρομπότ, δεν κατονομάζει την ηθοποιό κατ' εικόνα της οποίας σχεδιάστηκε το πρότυπο, η ομοιότητα είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

H εταιρία Real Doll εξηγεί στην ιστοσελίδα της ότι είναι παράνομο να δημιουργείς ακριβείς ρέπλικες γυναικών χωρίς την συγκατάθεσή τους, μολοντούτο, προσθέτει: «Μπορούμε, ωστόσο, να χρησιμοποιήσουμε φωτογραφίες ενός προσώπου της επιλογής σας για να δημιουργήσουμε τη δομή ενός προσώπου όσο πιο κοντινού σε αυτό γίνεται μέσα από τη γκάμα των 16 γυναικείων προσώπων μας».

 

Όπως καταλήγουν οι New York Times, υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ του δικαιώματος στην αξιοπρέπεια και την ιδιωτικότητα, του δικαιώματος στο συναινετικό σεξ και στην ιδέα πως κάθε άντρας έχει ορισμένα θεμελιώδη δικαιώματα στο σώμα μίας γυναίκας.

 

Με πληροφορίες από New York Times, Independent και Guardian.