Ο μεγαλύτερος γνωστός συμβιβασμός πνευματικών δικαιωμάτων στις ΗΠΑ εγκρίθηκε οριστικά και αφορά την τεχνητή νοημοσύνη, τα βιβλία και το υλικό από το οποίο μαθαίνουν οι μηχανές να γράφουν.
Ομοσπονδιακή δικαστής στο Σαν Φρανσίσκο ενέκρινε τον συμβιβασμό των 1,5 δισ. δολαρίων ανάμεσα στην Anthropic και συγγραφείς που κατηγορούσαν την εταιρεία ότι είχε αποθηκεύσει πειρατικά αντίγραφα βιβλίων για την εκπαίδευση του Claude.
Η υπόθεση είναι από τις σημαντικότερες μέχρι σήμερα στη σύγκρουση ανάμεσα στις εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης και τους δημιουργούς. Συγγραφείς, εκδότες και οργανισμοί ενημέρωσης έχουν προσφύγει τα τελευταία χρόνια κατά τεχνολογικών εταιρειών, υποστηρίζοντας ότι τα έργα τους χρησιμοποιήθηκαν χωρίς άδεια για την εκπαίδευση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης.
Το ενδιαφέρον εδώ είναι η λεπτή αλλά κρίσιμη δικαστική γραμμή. Το δικαστήριο είχε κρίνει ότι η εκπαίδευση τεχνητής νοημοσύνης πάνω σε βιβλία μπορεί να θεωρηθεί «εύλογη χρήση» με βάση το αμερικανικό δίκαιο. Δεν έκρινε όμως νόμιμη την αποθήκευση εκατομμυρίων πειρατικών αντιγράφων σε μια κεντρική βιβλιοθήκη της εταιρείας.
Με άλλα λόγια, το πρόβλημα δεν ήταν μόνο ότι ο Claude «έμαθε» από βιβλία. Ήταν το πώς βρέθηκαν αυτά τα βιβλία στα χέρια της εταιρείας και γιατί κρατήθηκαν.
Οι συγγραφείς είχαν προσφύγει το 2024, υποστηρίζοντας ότι η Anthropic χρησιμοποίησε πειρατικές εκδοχές των έργων τους χωρίς άδεια. Προηγούμενη απόφαση είχε αναφέρει ότι η εταιρεία είχε αποθηκεύσει πάνω από 7 εκατομμύρια πειρατικά βιβλία σε μια «κεντρική βιβλιοθήκη», η οποία δεν προοριζόταν απαραίτητα μόνο για την εκπαίδευση του Claude.
Η υπόθεση θα μπορούσε να οδηγηθεί σε δίκη, με πιθανές αποζημιώσεις που θα έφταναν σε αστρονομικά ποσά. Ο συμβιβασμός των 1,5 δισ. δολαρίων βάζει τέλος στο μεγαλύτερο μέρος της συλλογικής αγωγής, αν και ορισμένοι συγγραφείς και εκδότες επέλεξαν να μη συμμετάσχουν και συνεχίζουν χωριστές νομικές κινήσεις κατά της Anthropic.
Η εταιρεία ανέφερε ότι ο συμβιβασμός είχε επιτευχθεί μετά την απόφαση που αναγνώρισε την εκπαίδευση τεχνητής νοημοσύνης πάνω σε βιβλία ως εύλογη χρήση. Σύμφωνα με την ίδια, πάνω από το 91% των συγγραφέων και εκδοτών που καλύπτονται από τη συμφωνία έχει ήδη ζητήσει το μερίδιό του.
Δεν έλειψαν πάντως οι αντιρρήσεις. Ορισμένοι συγγραφείς υποστήριξαν ότι το ποσό δεν ήταν αρκετό, ότι οι δικηγορικές αμοιβές ήταν υπερβολικές ή ότι κάποιοι κάτοχοι δικαιωμάτων αποκλείστηκαν λανθασμένα από τη συμφωνία. Η δικαστής απέρριψε τις ενστάσεις και ενέκρινε δικηγορικές αμοιβές άνω των 101 εκατομμυρίων δολαρίων.
Για τους συγγραφείς, το ζήτημα παραμένει υπαρξιακό. Τα βιβλία τους δεν είναι απλώς αρχεία κειμένου. Είναι έργα, φωνές, ύφος, χρόνια εργασίας και πνευματική ιδιοκτησία. Για τις εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, η απόφαση αφήνει ανοιχτό ένα σημαντικό παράθυρο: η εκπαίδευση μπορεί να προστατεύεται ως εύλογη χρήση, αλλά η πειρατική προέλευση του υλικού μπορεί να κοστίσει ακριβά.
Ο συμβιβασμός της Anthropic δεν αφορά μόνο τον Claude. Δείχνει πού μπορεί να τραβηχτεί η επόμενη μεγάλη γραμμή ανάμεσα στα βιβλία και στις μηχανές που μαθαίνουν να γράφουν από αυτά.
με στοιχεία από TechCrunch