Οι άνθρωποι δεν είναι οι μόνοι μεγάλοι πίθηκοι που δημιουργούν δεσμούς με ζώα άλλων ειδών. Νέα μελέτη δείχνει ότι πίθηκοι και ανθρωποειδή μπορεί να χαϊδεύουν, να περιποιούνται, να παίζουν ή ακόμη και να φροντίζουν ζώα που δεν ανήκουν στο δικό τους είδος, συχνότερα απ’ όσο πίστευαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες.
Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης συγκέντρωσαν και ανέλυσαν 303 καταγεγραμμένες περιπτώσεις από επιστημονικές δημοσιεύσεις, ερωτηματολόγια σε 66 ειδικούς στα πρωτεύοντα και 58 δημοσιεύματα ή βίντεο από τα μέσα ενημέρωσης. Πρόκειται για την πρώτη τόσο εκτεταμένη ανασκόπηση των σχέσεων που αναπτύσσουν οι πίθηκοι με άλλα ζώα.
Ανάμεσα στα περιστατικά που εξετάστηκαν ήταν λανγκούροι στη Σρι Λάνκα που χάιδευαν σκίουρους, πίθηκοι με πλατιά μύτη στην Κίνα που έπαιζαν με οικόσιτους χοίρους και καπουτσίνοι στη Βραζιλία που φρόντιζαν επί μήνες ένα μικρό μαρμοζέτ.
Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι αυτές οι συμπεριφορές δεν πρέπει να ταυτίζονται με την ανθρώπινη σχέση με τα κατοικίδια. Θεωρούν, όμως, ότι ίσως αποκαλύπτουν εξελικτικά χαρακτηριστικά που εμφανίστηκαν πολύ πριν από τον σύγχρονο άνθρωπο.
Τα «εξελεκτικά θεμέλια» πίσω από τη σχέση των ανθρώπων με τα κατοικίδια
«Ίσως πρόκειται για ορισμένα από τα εξελικτικά θεμέλια πάνω στα οποία αναπτύχθηκε αργότερα η συντροφικότητα ανθρώπων και ζώων», δήλωσε ο ανθρωπολόγος και συντάκτης της μελέτης Σίριλ Γκρούτερ.
Όπως πρόσθεσε, τα ευρήματα προσφέρουν νέα στοιχεία για την εξέλιξη της ενσυναίσθησης, της κοινωνικής προσαρμοστικότητας και της ικανότητας των πρωτευόντων να δημιουργούν σχέσεις πέρα από τα όρια του δικού τους είδους.
Οι σχέσεις ανάμεσα σε διαφορετικά είδη δεν είναι σπάνιες στη φύση, όμως συνήθως εξυπηρετούν έναν σαφή πρακτικό σκοπό. Ορισμένα ψάρια, για παράδειγμα, σχηματίζουν μικτά κοπάδια για να προστατεύονται καλύτερα από θηρευτές, ενώ οι στρουθοκάμηλοι και οι ζέβρες συχνά κινούνται μαζί, αξιοποιώντας η καθεμία τις ισχυρές αισθήσεις της άλλης.
Οι περιπτώσεις που μελέτησαν οι ερευνητές διαφέρουν. Όταν ένα πρωτεύον κοιμάται δίπλα σε άλλο ζώο, το περιποιείται ή παίζει μαζί του, δεν φαίνεται να αποκομίζει κάποιο άμεσο όφελος. Αυτό ενισχύει την εκτίμηση ότι η περιέργεια, η ανεκτικότητα και η διάθεση για κοινωνική επαφή με άλλα είδη έχουν βαθύτερες εξελικτικές ρίζες.
Οι επιστήμονες θεωρούν ότι η καλύτερη κατανόηση αυτών των συμπεριφορών μπορεί να βοηθήσει και πρακτικά. Τα ευρήματα θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να αξιοποιηθούν στον σχεδιασμό χώρων όπου συμβιώνουν διαφορετικά είδη, όπως σε καταφύγια άγριας ζωής και ζωολογικούς κήπους.
«Για πολύ καιρό θεωρούσαμε ότι μόνο οι άνθρωποι δημιουργούν στενούς κοινωνικούς δεσμούς με άλλα είδη», δήλωσε ο Γκρούτερ. «Η μελέτη μας δείχνει ότι και πολλά πρωτεύοντα εκδηλώνουν εντυπωσιακή περιέργεια, ανεκτικότητα και ακόμη και συμπεριφορές φροντίδας απέναντι σε ζώα διαφορετικού είδους».
Με πληροφορίες από Popular Science
