Ο Νταρθ Βέιντερ, ο Γιόντα, ο Μπαρτ Σίμπσον, ο Σούπερμαν και ο Μπαγκς Μπάνι βρίσκονται στο κέντρο μιας δικαστικής μάχης που μπορεί να επηρεάσει τους κανόνες με τους οποίους η τεχνητή νοημοσύνη εκπαιδεύεται πάνω στην πολιτιστική παραγωγή.
Η Disney, η Universal και η Warner Bros. έχουν στραφεί δικαστικά κατά του Midjourney, κατηγορώντας την εταιρεία ότι χρησιμοποίησε προστατευμένες εικόνες για την εκπαίδευση των μοντέλων της και ότι επιτρέπει στους χρήστες της να δημιουργούν χωρίς άδεια νέες εικόνες διάσημων κινηματογραφικών και τηλεοπτικών χαρακτήρων.
Τώρα το Midjourney επιχειρεί να αντιστρέψει την πίεση.
Ζητά από το ομοσπονδιακό δικαστήριο της Καλιφόρνιας να υποχρεώσει τα τρία στούντιο να αποκαλύψουν περισσότερα για τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούν τα ίδια την τεχνητή νοημοσύνη: αν αναπτύσσουν ή εκπαιδεύουν δικά τους μοντέλα πάνω σε έργα τρίτων, αν συλλέγουν εικόνες από το διαδίκτυο και αν επενδύουν σε εργαλεία που βασίζονται σε παρόμοιες πρακτικές.
Το αίτημα αφορά έγγραφα για τις πολιτικές των στούντιο γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, την ανάπτυξη και την εκπαίδευση μοντέλων, τα σύνολα και τις πηγές δεδομένων και τα λεγόμενα βάρη των μοντέλων —τα αρχεία στα οποία αποτυπώνονται όσα έχει μάθει ένα σύστημα κατά την εκπαίδευσή του.
Το Midjourney ζητά επίσης όλες τις εντολές που εισήγαγαν στην πλατφόρμα οι ερευνητές των στούντιο πριν από την κατάθεση των αγωγών, μαζί με τις εικόνες που δημιουργήθηκαν, και όχι μόνο τα επιλεγμένα παραδείγματα που περιλήφθηκαν στις προσφυγές τους.
Το Midjourney είχε ζητήσει τα στοιχεία αυτά στο πλαίσιο της προδικαστικής ανταλλαγής αποδεικτικού υλικού. Στις 16 Ιουνίου, όμως, δικαστής περιόρισε την υποχρέωση των στούντιο να παραδώσουν πληροφορίες σε χρήσεις της τεχνητής νοημοσύνης που οδηγούν σε εικόνες ή βίντεο για το καταναλωτικό κοινό και αφορούν τους επίδικους χαρακτήρες.
Με αίτημα επανεξέτασης που κατέθεσε στις 29 Ιουνίου, η εταιρεία ζητά να ανατραπεί αυτός ο περιορισμός.
Το επιχείρημά της είναι δυνητικά εκρηκτικό: αν η Disney, η Universal και η Warner Bros. αναπτύσσουν δικά τους συστήματα χρησιμοποιώντας χωρίς άδεια προστατευμένο υλικό τρίτων, τότε τα στοιχεία αυτά μπορεί να είναι κρίσιμα για την υπεράσπιση του Midjourney.
Σύμφωνα με την εταιρεία, θα μπορούσαν να δείξουν ότι η εκπαίδευση μοντέλων πάνω σε δημόσια διαθέσιμο υλικό αποτελεί ήδη πρακτική της κινηματογραφικής βιομηχανίας, ακόμη κι όταν τα συστήματα χρησιμοποιούνται εσωτερικά για την ανάπτυξη ιδεών, χαρακτήρων ή οπτικού υλικού και δεν καταλήγουν απευθείας στο κοινό.
Με άλλα λόγια, το Midjourney θέλει να διαπιστώσει αν τα στούντιο κάνουν πίσω από κλειστές πόρτες εκείνο ακριβώς για το οποίο το μηνύουν.
Η πλευρά των στούντιο απορρίπτει το αίτημα ως μια υπερβολικά ευρεία αναζήτηση εσωτερικών πληροφοριών που δεν σχετίζονται άμεσα με τις κατηγορίες εναντίον της εταιρείας.
Ο Ντέιβιντ Σίνγκερ, επικεφαλής της νομικής τους ομάδας, έχει χαρακτηρίσει την κίνηση «αλιευτική αποστολή» και προσπάθεια αποπροσανατολισμού από τις πρακτικές του ίδιου του Midjourney.
Η δικαστική διαμάχη άρχισε τον Ιούνιο του 2025, όταν η Disney και η Universal κατηγόρησαν την εταιρεία για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων. Η Warner Bros. ακολούθησε λίγους μήνες αργότερα με αντίστοιχη αγωγή και οι υποθέσεις συνενώθηκαν.
Τα στούντιο υποστηρίζουν ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται μόνο στα δεδομένα με τα οποία εκπαιδεύτηκαν τα μοντέλα. Βρίσκεται και στο τελικό αποτέλεσμα: το Midjourney μπορεί να παράγει εικόνες άμεσα αναγνωρίσιμων χαρακτήρων, από τον Νταρθ Βέιντερ και τον Μπαρτ Σίμπσον μέχρι τον Σούπερμαν και τον Μπαγκς Μπάνι.
Υποστηρίζουν επίσης ότι η εταιρεία θα μπορούσε να έχει δημιουργήσει τεχνικούς μηχανισμούς που θα εμπόδιζαν την αναπαραγωγή των χαρακτήρων τους, όπως έχει ήδη θέσει περιορισμούς για άλλα είδη περιεχομένου.
Το Midjourney απαντά ότι η εκπαίδευση των μοντέλων του πάνω σε δημόσια διαθέσιμες εικόνες καλύπτεται από την αμερικανική αρχή της «θεμιτής χρήσης».
Η θεμιτή χρήση επιτρέπει, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, τη χρησιμοποίηση προστατευμένου υλικού χωρίς προηγούμενη άδεια. Τα δικαστήρια εξετάζουν τον σκοπό και τον χαρακτήρα της χρήσης, τη φύση του αρχικού έργου, την ποσότητα του υλικού που χρησιμοποιήθηκε και τις επιπτώσεις στην αγορά του πρωτοτύπου.
Το αν η εκπαίδευση ενός μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης αποτελεί θεμιτή χρήση παραμένει, ωστόσο, ένα από τα μεγαλύτερα ανοιχτά ζητήματα της σύγχρονης νομοθεσίας περί πνευματικών δικαιωμάτων.
Το Midjourney υποστηρίζει ότι ακριβώς επειδή το νομικό πεδίο δεν έχει ξεκαθαρίσει, δεν πρέπει να αποκλειστούν στοιχεία που θα μπορούσαν να δείξουν ποια είναι η πραγματική πρακτική της βιομηχανίας.
Αν τα εσωτερικά αρχεία δείξουν ότι τα στούντιο συλλέγουν χωρίς άδεια προστατευμένο υλικό για τα δικά τους συστήματα, η εταιρεία υποστηρίζει ότι αυτό θα ενίσχυε τόσο την υπεράσπισή της περί θεμιτής χρήσης όσο και τον ισχυρισμό της ότι οι ενάγοντες καταγγέλλουν μια συμπεριφορά την οποία ενδέχεται να ακολουθούν και οι ίδιοι.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η πιθανή εσωτερική χρήση παρόμοιων πρακτικών από το Χόλιγουντ θα αθώωνε αυτομάτως το Midjourney.
Το δικαστήριο θα πρέπει να κρίνει τις συγκεκριμένες πράξεις της εταιρείας, τα έργα που χρησιμοποιήθηκαν, τη λειτουργία των μοντέλων, τις εικόνες που παράγουν και τις πιθανές συνέπειες για την αγορά των πρωτοτύπων.
Η αποκάλυψη, όμως, θα μπορούσε να περιπλέξει την εικόνα μιας καθαρής σύγκρουσης ανάμεσα στα στούντιο που υπερασπίζονται την πνευματική ιδιοκτησία και σε μια τεχνολογική εταιρεία που την αγνοεί.
Το Χόλιγουντ δεν βρίσκεται έξω από την επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης. Τα στούντιο εξετάζουν τη χρήση της σε διαφορετικά στάδια της παραγωγής, ενώ η προστασία των δημιουργών και των ερμηνευτών απέναντι στην AI αποτέλεσε κεντρικό ζήτημα για τα συνδικάτα των σεναριογράφων και των ηθοποιών.
Η νέα κίνηση του Midjourney φέρνει αυτή την εσωτερική πραγματικότητα μέσα στη δικαστική αίθουσα.
Το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο αν μια εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης χρησιμοποίησε χωρίς άδεια τους χαρακτήρες του Χόλιγουντ.
Είναι και αν το Χόλιγουντ χτίζει το δικό του μέλλον πάνω σε παρόμοιες μεθόδους, ενώ ταυτόχρονα ζητά από τα δικαστήρια να κρίνουν ότι ο τρόπος με τον οποίο τις εφαρμόζει το Midjourney παραβιάζει τα δικαιώματά του.
Ο δικαστής δεν έχει ακόμη αποφασίσει αν τα στούντιο θα υποχρεωθούν να ανοίξουν περισσότερα από τα εσωτερικά τους αρχεία. Η συζήτηση του αιτήματος επανεξέτασης έχει οριστεί για τις 17 Αυγούστου.
Αν το αίτημα γίνει δεκτό, η υπόθεση μπορεί να αποκαλύψει πολύ περισσότερα από το πώς εκπαιδεύτηκε ένα σύστημα παραγωγής εικόνων.
Μπορεί να δείξει πόσο μακριά έχει ήδη προχωρήσει το Χόλιγουντ σε μια τεχνολογία την οποία, δημοσίως τουλάχιστον, αντιμετωπίζει ως απειλή για την πνευματική ιδιοκτησία και τη δημιουργική εργασία.
με στοιχεία από Techcrunch
