Το σενάριο της ασφυξίας ως αιτίας θανάτου τού 2,5 χρόνων αγοριού στο Ίλιον επιβεβαίωσε ο ιατροδικαστής, Νίκος Καλογριάς.

 

Σύμφωνα με τον κ.Καλογριά, το μικρό αγόρι «έχασε τη ζωή του σταδιακά», ενώ τα ευρήματα της νεκροτομής είναι «συμβατά με αυτά που έχουν τεθεί υπόψιν μας ως σκηνικό θανάτου του παιδιού».

 

«Η αιτία θανάτου είναι μακροσκοπικά ευρήματα ασφυκτικού μηχανισμού θανάτου, δηλαδή ασφυξία. Βρέθηκε σε χώρο χωρίς οξυγόνο κι έχασε τη ζωή του σταδιακά. Άρα είναι συμβατό με αυτό που έχει τεθεί υπόψιν μας ως σκηνικό θανάτου του παιδιού», τόνισε χαρακτηριστικά ο ιατροδικαστής μιλώντας στο protothema.gr.

 

Η τραγική υπόθεση του μωρού που παγιδεύτηκε σε αποθηκευτικό χώρο του κρεβατιού των γονιών του, παραπέμφθηκε στη Δικαιοσύνη. Από το Τμήμα Ασφάλειας Ιλίου σχηματίστηκε δικογραφία για ανθρωποκτονία από αμέλεια σε βάρος των γονέων με εντολή του αρμόδιου εισαγγελέα, η οποία και του εστάλη προκειμένου να αποφασίσει για την πορεία της υπόθεσης.

 

«Ουρλιάζαμε, του δώσαμε το φιλί της ζωής»

 

Ο πατέρας του παιδιού μίλησε σήμερα δημοσίως για όσα διαδραματίστηκαν στο σπίτι, όταν εκείνος και η μητέρα αντιλήφθηκαν τον θάνατο του ανηλίκου.

 

«Ο μικρός κοιμόταν τις περισσότερες φορές στο σαλόνι μαζί μας, ξυπνούσε όμως τη νύχτα» είπε ο πατέρας του παιδιού. Όμως εκείνο το βράδυ το παιδί βρισκόταν στο δωμάτιό του και, όπως όλα δείχνουν, πέθανε από ασφυξία όταν έπεσε μέσα στο κρεβάτι - μπαούλο. «Το πήρα το παιδάκι, ουρλιάζαμε. Η μαμά έπαθε νευρικό σοκ», λέει ο ο Βασίλης Εξαρχόπουλος. «Εγώ έλεγα στην γυναίκα μου να ηρεμήσει. Του κάναμε μαλάξεις, του δώσαμε το φιλί της ζωής. Η μαμά του έβαζε αέρα. Το είχα γυρίσει μήπως είχε πνιγεί, γιατί εγώ τα σαλάκια του τα άκουγα. Δεν ξέρω, μπορεί να ήταν πεθαμένο».

 

 

«Ήμουν ταραγμένος. Δεν έχασα χρόνο να το πάω στο Παίδων το παιδί», συνέχισε ο πατέρας που μαζί με τη σύζυγό του έχουν ένα ακόμα παιδί. Όπως είπε , ο αποθηκευτικός χώρος στο δωμάτιο είχε μείνει ανοικτός από εκείνον: «Στην κρεβατοκάμαρα υπάρχει ένας αποθηκευτικός χώρος και για να το σηκώσεις χρειάζεται αντρική δύναμη, το οποίο το είχα αφήσει ανοιχτό. Ο μικρός τον ανακάλυψε αυτόν το χώρο κάτω από την κρεβατοκάμαρα. Όταν το ανοίξαμε για πρώτη φορά, το παιδί το αποτύπωσε στο μυαλό του και έτσι βρήκε ένα καινούργιο παιχνίδι».

 

 

«Ο μικρός κοιμόταν τις περισσότερες φορές στο σαλόνι μαζί μας. Το παιδί ξυπνούσε τη νύχτα και πότε κοιμόταν στην κούνια κάτω στη μοκέτα, πότε στο αδερφάκι του γενικώς ήταν ένα ζωηρό παιδάκι. Σηκώθηκε η μαμά του στις 5 τα ξημερώματα για να φτιάξει γάλα, δεν τον είδε δίπλα της. Στη συνέχεια άρχισε να ψάχνει μέσα στο σπίτι και δεν το έβρισκε. Μετά βλέπει το κρεβάτι που έχει τον αποθηκευτικό χώρο κλειστό. Έρχεται αγχωμένη και με ξυπνάει. Και πάμε μαζί και ανοίγουμε τον αποθηκευτικό χώρο του κρεβατιού γιατί όπως σας είπα προηγουμένως θέλει αντρική δύναμη αυτό για να ανοίξει. Και τότε βλέπουμε και οι δυο το παιδί νεκρό».