Άφαντοι παραμένουν οι δράστες της χθεσινής (8/9) διάρρηξης σε μουσείο αφιερωμένο στον Γάλλο ζωγράφο του Ιμπρεσιονισμού, Πιερ-Ογκίστ Ρενουάρ στη νότια Γαλλία, απ' όπου έκλεψαν «τέσσερις πίνακες», ένας εκ των οποίων έπεσε καθώς τράπηκαν σε φυγή, σύμφωνα με τον δήμαρχο της περιοχής.
Παρόλο που πρόκειται για έργα τέχνης ανεκτίμητης αξίας, το Associated Press εξηγεί πως όταν είναι κλεμμένοι οι πίνακες, στην προκειμένη περίπτωση αυτοί του Ρενουάρ, είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστεί αγοραστής.
Παρουσιάζοντας το σκεπτικό του, το Associated Press αναφέρει πως η πώληση γνωστών κλεμμένων έργων τέχνης μέσω ενός οίκου δημοπρασιών ή άλλων δημόσιων διαύλων είναι πρακτικά αδύνατη χωρίς να προκαλέσει υποψίες. Ακόμη και στη γνωστή ως «μαύρη αγορά», η αξία τους καταρρέει. Και σε αντίθεση με άλλα αντικείμενα, όπως τα κοσμήματα, οι πίνακες δεν μπορούν να τεμαχιστούν και να πωληθούν σε κομμάτια χωρίς να χάσουν ολόκληρη την αξία τους.
Here Are The Renoirs (And Other Masterpieces) Recently Stolen (Photos)https://t.co/VVjX00eD0Y pic.twitter.com/rxrxSIjC4p
— Forbes (@Forbes) September 8, 2026
Ρενουάρ: Γιατί δεν έχουν την ίδια αξία οι πίνακες
Εγκληματολόγοι που εξειδικεύονται σε κλοπές έργων τέχνης, τονίζουν ότι οι περισσότεροι αγοραστές δεν θέλουν να αναλάβουν τέτοιο ρίσκο.
«Ο κόσμος -πάντα- πιστεύει ότι υπάρχει κάποιος τύπος σαν τον “Dr. No” από την ταινία του Τζέιμς Μποντ», δήλωσε ο Άρθουρ Μπραντ, ιδιωτικός ερευνητής, που εξειδικεύεται σε ζητήματα έργων τέχνης, με έδρα την Ολλανδία. «Αλλά αυτό είναι το Χόλιγουντ. Στον πραγματικό κόσμο δεν υπάρχουν τέτοιοι συλλέκτες».
Ο Μπραντ, ο οποίος ερευνά εγκλήματα που σχετίζονται με έργα τέχνης εδώ και περίπου 20 χρόνια, εξηγεί ότι συχνά «κανείς δεν αγγίζει» ένα κλεμμένο έργο, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για κάτι πολύ γνωστό. Αυτό σημαίνει ότι πίνακες που αποτιμώνται σε εκατομμύρια ευρώ ή δολάρια, ανάλογα το μέρος που πωλούνται, μπορεί στην πράξη να «μην αξίζουν τίποτα» από τη στιγμή που θα βγουν από το μουσείο, πρόσθεσε, ή να αξίζουν μόνο ένα μικρό δείγμα της κανονικής τιμής τους.
Η κλοπή της Τρίτης στο Μουσείο Ρενουάρ, την τελευταία κατοικία του ζωγράφου Πιερ-Ογκίστ Ρενουάρ στη Γαλλική Ριβιέρα, είναι το τελευταίο από μια σειρά μεγάλων εγκλημάτων με στόχο συλλογές έργων τέχνης σε ολόκληρο τον κόσμο, με τους ειδικούς να προειδοποιούν ότι ενδέχεται να ακολουθήσουν και άλλα.
Πού μπορεί να καταλήξουν οι πίνακες του Ρενουάρ
Ο δήμαρχος της Καν-συρ-Μερ, Μπριάν Μασόν, δήλωσε ότι μια ομάδα «καλά εξοπλισμένων» διαρρηκτών έκλεψε συνολικά τέσσερις πίνακες του Ρενουάρ από το μουσείο της πόλης του την Τρίτη.
Ωστόσο, οι δράστες εγκατέλειψαν δύο από αυτούς, το «Πορτρέτο της Μαντάμ Πισόν» και το «Ο Κοκό διαβάζει», στον κήπο του μουσείου προτού διαφύγουν, σύμφωνα με ανακοίνωση της εισαγγελίας. Η αστυνομία εξακολουθεί να αναζητά τους δράστες.
Στο μεταξύ, το «Πορτρέτο της κυρίας Κολόνα-Ρομάνο» και η «Νεαρή γυναίκα στο πηγάδι» του Ρενουάρ παραμένουν άφαντα, ενώ ο Μασόν εκτίμησε ότι η συνολική αξία των έργων του Ρενουάρ που εκλάπησαν την Τρίτη ανέρχεται σε 9 εκατομμύρια ευρώ.
Ωστόσο, οι πιθανότητες να καταφέρει κάποιος να αποκομίσει κέρδος από μια τέτοια κλοπή είναι «εξαιρετικά μικρές», σύμφωνα με την Έριν Τόμσον, καθηγήτρια με ειδίκευση στα εγκλήματα τέχνης στο John Jay College of Criminal Justice της Νέας Υόρκης. Και στις περιπτώσεις που καταλήγουν σε συλλήψεις, το συμπέρασμα είναι συνήθως ότι «οι κλέφτες είναι άνθρωποι που είναι καλοί στο να κλέβουν πράγματα και κακοί στο να σκέφτονται τις συνέπειες», πρόσθεσε.
Ορισμένοι μπορεί να επιχειρήσουν να βγάλουν χρήματα από τέτοιες κλοπές με άλλους τρόπους, όπως ζητώντας λύτρα ή επιδιώκοντας κάποια ασφαλιστική αποζημίωση. Η Τόμσον εξηγεί, ωστόσο, ότι πολλά μουσεία δεν ασφαλίζουν τις συλλογές τους, επειδή το κόστος είναι υπερβολικά υψηλό. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που τέτοιες ασφαλίσεις είναι τόσο σπάνιες στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, ενώ και σε άλλες χώρες θα ήταν δύσκολο για τους κλέφτες να διαπραγματευτούν με ασφαλιστικές εταιρείες χωρίς να ενοχοποιήσουν τους εαυτούς τους.
Ως αποτέλεσμα, εάν οι κλεμμένοι πίνακες δεν παραδοθούν ή δεν ανακτηθούν με κάποιον άλλο τρόπο, μπορεί να παραμείνουν κρυμμένοι, ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, να καταστραφούν τελικά ώστε να εξαφανιστούν τα αποδεικτικά στοιχεία, σύμφωνα με την Τόμσον.
Ο Μπραντ, ο οποίος συνεργάζεται τακτικά με τις διωκτικές αρχές στις έρευνές του για εγκλήματα τέχνης, αναφέρει ότι έχει συναντήσει κάποιες περιπτώσεις στις οποίες κλεμμένοι πίνακες «κυκλοφορούν στον υπόκοσμο», για παράδειγμα ως μέρος πληρωμών για προϊόντα, όπως ναρκωτικά. Ανάλογα με τη νομοθεσία κάθε χώρας, σημειώνει επίσης ότι η υπόσχεση επιστροφής ενός έργου τέχνης έχει χρησιμοποιηθεί για τη μείωση ποινών που σχετίζονται με άλλες κατηγορίες.
«Κάποιος πιο έμπειρος εγκληματίας μπορεί να αποκτήσει το έργο σαν ένα είδος “ελαφρυντικού, για να βγει από τη φυλακή”, σαν διαπραγματευτικό χαρτί», πρόσθεσε ο Κρίστοφερ Μαρινέλο, δικηγόρος και ιδρυτής της Art Recovery International. «Έτσι, αν κάποιος έμπορος ναρκωτικών συλληφθεί κάποια στιγμή, μπορεί να διαπραγματευτεί με τον εισαγγελέα και να πει: “Ακούστε, δώστε μου μικρότερη ποινή και θα σας δείξω πού βρίσκονται οι πίνακες του Ρενουάρ”. Και αυτό έχει λειτουργήσει στο παρελθόν και θα λειτουργήσει ξανά».
Με πληροφορίες από Associated Press
