Ο Snoopy δεν ήταν ποτέ απλώς ένα χαριτωμένο σκυλί σε κόμικ στριπ. Ήταν πιλότος, συγγραφέας, Joe Cool, ονειροπόλος, μικρός λευκός ηθοποιός ενός αμερικανικού παιδικού σύμπαντος που μπορούσε να αλλάζει ρόλους χωρίς να χάνει ποτέ το σχήμα του. Τώρα, στη Νέα Υόρκη, μια νέα έκθεση τον αντιμετωπίζει ως κάτι παραπάνω από νοσταλγία: ως μία από τις πιο ανθεκτικές μηχανές φαντασίας της αμερικανικής ποπ κουλτούρας.
Η έκθεση Snoopy in Style NYC παρουσιάζεται στο Meatpacking District της Νέας Υόρκης, στη διεύθυνση 25 Little West 12th Street, και θα διαρκέσει έως τις 26 Σεπτεμβρίου. Είναι μια μεγάλη δωρεάν έκθεση αφιερωμένη στα Peanuts, τον κόσμο που δημιούργησε ο Charles M. Schulz, μέσα από τη μόδα, το design, τη μουσική, τον αθλητισμό και τη διαρκή εμπορική μεταμόρφωση των χαρακτήρων του. Περιλαμβάνει εγκαταστάσεις με την επιμέλεια του Charles M. Schulz Museum and Research Center, σπάνιο αρχειακό υλικό, ειδικό πωλητήριο και λούτρινους Snoopy και Woodstock ντυμένους από σύγχρονους σχεδιαστές και οίκους.
Το ενδιαφέρον εδώ δεν είναι απλώς ότι ο Snoopy απέκτησε ακόμη μία έκθεση στη Νέα Υόρκη. Είναι ότι η έκθεση δείχνει πόσο νωρίς τα Peanuts κατάλαβαν κάτι που σήμερα μοιάζει αυτονόητο: πως ένας χαρακτήρας ζει και από το περίγραμμά του, από τα ρούχα του, από το αντικείμενο που κρατά, από τον τρόπο που εμφανίζεται στον χώρο. Το ζιγκ-ζαγκ μπλουζάκι του Charlie Brown, η κουβέρτα του Linus, οι βούλες της Sally, οι σαγιονάρες της Peppermint Patty και οι μεταμορφώσεις του Snoopy έγιναν σημάδια αναγνώρισης πριν ακόμη η λέξη «branding» γίνει καθημερινή γλώσσα της κουλτούρας.
Ο Snoopy υπήρξε πάντα ο πιο ελεύθερος μέσα σε αυτόν τον κόσμο. Ο Charlie Brown κουβαλούσε την αποτυχία, η Lucy την επιθετική σιγουριά, ο Linus την ανάγκη για παρηγοριά. Ο Snoopy, όμως, μπορούσε να φύγει. Μπορούσε να γίνει αεροπόρος, συγγραφέας, κοσμικός τύπος, χορευτής, φαντασίωση, φιγούρα μόδας. Ήταν ένα μικρό σώμα που δεν έμενε ποτέ μόνο αυτό που ήταν· ένα σκυλί που έβλεπε κάθε φορά τον εαυτό του αλλιώς και έτσι επέτρεπε και στον αναγνώστη να κάνει το ίδιο.
Η έκθεση εστιάζει ιδιαίτερα στη σχέση των Peanuts με τη μόδα. Σύγχρονοι σχεδιαστές και brands, ανάμεσά τους οι Bode, Christopher John Rogers, Coach, Collina Strada, Kith, Levi’s, LUAR, Sandy Liang, Tommy Hilfiger, Tory Burch και Willy Chavarria, σχεδίασαν ειδικά looks για λούτρινα Snoopy και Woodstock. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Snoopy περνά από το κόμικ στη βιτρίνα. Η παράδοση αυτή φτάνει πίσω σε παλιότερες εκθέσεις μόδας με τον Snoopy και την Belle, σε συνεργασίες με μεγάλους οίκους και σχεδιαστές που είδαν στους χαρακτήρες του Schulz κάτι περισσότερο από παιδικές φιγούρες.
Υπάρχει όμως και κάτι πιο ενδιαφέρον από τη χαριτωμένη πλευρά της μόδας. Τα Peanuts είχαν από την αρχή έναν απλό αλλά πανίσχυρο οπτικό κώδικα. Ο Schulz μπορούσε με λίγες γραμμές να φτιάξει ένα σπίτι, ένα πεζοδρόμιο, ένα δωμάτιο, μια ψυχολογική κατάσταση. Το Architectural Digest σημειώνει ότι το strip κατέγραψε με διακριτικό τρόπο την εξέλιξη του αμερικανικού σπιτιού: σπίτια ranch, έπιπλα midcentury, αναφορές σε Eames και Saarinen, κουζίνες, σαλόνια, μικρές αλλαγές στην καθημερινή διακόσμηση. Το σπίτι των Peanuts ήταν σχεδόν άδειο, αλλά όλοι το αναγνώριζαν. Αυτή ήταν η δύναμή του.
Μέσα σε αυτό το ήσυχο προάστιο, ο Snoopy άνοιγε διαρκώς περάσματα φαντασίας. Το σκυλόσπιτό του ήταν κρεβάτι, αεροπλάνο, σκηνή, γραφείο, παρατηρητήριο. Η Αμερική των Peanuts δεν είχε ανάγκη από μεγάλα τοπία για να ονειρευτεί. Της αρκούσαν ένα πεζοδρόμιο, ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, ένα γήπεδο μπέιζμπολ, ένα πιάνο, ένα μικρό λευκό σκυλί στην οροφή του σπιτιού του. Ο μοντερνισμός των κόμικς έγινε οικιακός, παιδικός, σχεδόν αόρατος.
Το Snoopy in Style NYC θυμίζει επίσης τη σχέση του Schulz με τον αθλητισμό και ειδικά με την Billie Jean King. Η έκθεση αναφέρεται στη φιλία τους, στη στήριξη του Schulz στο Title IX και στο Women’s Sports Foundation, αλλά και στον τρόπο που χαρακτήρες όπως η Peppermint Patty και η Lucy έβαλαν μέσα στο comic strip κορίτσια αθλητικά, δυναμικά, έξυπνα, με αυτοπεποίθηση. Η μόδα, εδώ, δεν είναι μόνο ρούχο. Είναι στάση σώματος, τρόπος να εμφανίζεσαι στον κόσμο.
Υπάρχει και μουσική. Ο χώρος Joe Cool’s Listening Lounge είναι αφιερωμένος σε ένα από τα πιο διάσημα προσωπεία του Snoopy και στη μουσική κληρονομιά των Peanuts, με αναφορά στις τζαζ συνθέσεις του Vince Guaraldi. Και αυτό έχει νόημα: τα Peanuts δεν έμειναν ποτέ μόνο στο χαρτί. Πέρασαν στην τηλεόραση, στους δίσκους, στα ρούχα, στα παιχνίδια, στα μουσεία, στα social media, στις συνεργασίες με brands, σε μια ατελείωτη κυκλοφορία όπου ο Snoopy ξαναγεννιέται κάθε φορά χωρίς να χρειάζεται να αλλάξει πολύ.
Αυτός είναι ίσως ο λόγος που παραμένει τόσο ισχυρός. Δεν είναι απλώς γλυκός. Κουβαλά μια παράξενη ελευθερία μέσα σε ένα πολύ τακτοποιημένο σύμπαν. Ο Snoopy δεν εξηγεί την Αμερική. Την ονειρεύεται, την παίζει, τη φοράει, την κάνει τζαζ, την κάνει κόμικ, την κάνει παιδική φαντασίωση και προϊόν μαζί. Είναι αρκετά μικρός για να χωρά σε ένα τετράγωνο strip και αρκετά ελαστικός για να χωρέσει μόδα, design, αθλητισμό, μουσική και δεκαετίες συλλογικής μνήμης.
Γι’ αυτό η έκθεση της Νέας Υόρκης δεν είναι μόνο μια χαριτωμένη στάση πριν ή μετά τη Fashion Week. Είναι μια υπενθύμιση ότι μερικές από τις πιο ανθεκτικές εικόνες της ποπ κουλτούρας δεν χρειάστηκαν ποτέ θόρυβο ή ηρωισμό. Χρειάστηκαν μια καθαρή γραμμή, ένα αναγνωρίσιμο σώμα και την άδεια να φαντάζονται διαρκώς τον εαυτό τους αλλιώς. Ο Snoopy το έκανε από την αρχή.
Με στοιχεία από Hyperallergic
