Το The Shards ξεκινά σαν ένα κομψό, σκοτεινό εφηβικό θρίλερ στο Λος Άντζελες του 1981: πλούσιοι μαθητές, ιδιωτικό σχολείο, σεξ, ναρκωτικά, ακριβά αυτοκίνητα και η απειλή ενός κατά συρροή δολοφόνου που κινείται γύρω από την παρέα.
Για τον Ράιαν Μέρφι, όμως, η σειρά δεν σταματά εκεί. Πίσω από τη slasher επιφάνεια, ο ίδιος βλέπει μια πολύ πιο σκοτεινή ιστορική διαδρομή: την αρχή της κρίσης του AIDS και τον τρόπο με τον οποίο άλλαξε για πάντα τη ζωή μιας γενιάς.
Ο Μέρφι αποκάλυψε ότι ο ίδιος και ο Μπρετ Ίστον Έλις έχουν ήδη σκεφτεί τη σειρά ως πιθανή τριλογία. Η πρώτη σεζόν, όπως είπε, αφορά την πρώτη ρωγμή στην αθωότητα των χαρακτήρων. Αν το The Shards συνεχιστεί σε δεύτερη και τρίτη σεζόν, τότε η ιστορία θα κινηθεί πιο καθαρά προς το «φάντασμα του AIDS».
Η σειρά βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Έλις και ακολουθεί μια μυθοπλαστική εκδοχή του νεαρού συγγραφέα: έναν 17χρονο μαθητή σε ελίτ σχολείο του Λος Άντζελες, που κρατά κρυφή τη σεξουαλικότητά του και παρατηρεί τον κόσμο γύρω του με εμμονική ακρίβεια. Η ζωή του αναστατώνεται όταν στην τάξη του φτάνει ο Ρόμπερτ Μάλορι, ένας χαρισματικός και μυστηριώδης νέος μαθητής, την ώρα που ένας δολοφόνος με το προσωνύμιο The Trawler σκορπά τρόμο στην πόλη.
Στον ρόλο του νεαρού Μπρετ εμφανίζεται ο Ίγκμπι Ρίγκνεϊ, ενώ στο καστ βρίσκονται επίσης ο Χόμερ Γκιρ, η Κάια Γκέρμπερ, η Χέις Γουόρνερ και ο Γκρέιαμ Κάμπελ. Η σειρά ανήκει στο γνώριμο σύμπαν του Μέρφι: επιφάνεια, επιθυμία, τρόμος, σώματα σε κίνδυνο, υπερβολή, στιλ και μια σκοτεινή αίσθηση ότι κάτι σαπίζει πίσω από την ομορφιά.
Το κρίσιμο στοιχείο, όμως, είναι η χρονιά. Το 1981 δεν είναι απλώς μια αισθητική επιλογή με μουσική, ρούχα και ατμόσφαιρα. Είναι η στιγμή που στις ΗΠΑ εμφανίζονται τα πρώτα δημόσια σήματα μιας κρίσης που λίγο αργότερα θα αποκτούσε όνομα και θα άλλαζε βίαια τη γλώσσα, τον φόβο και την καθημερινότητα της queer ζωής. Ο Μέρφι είπε ότι αυτό υπήρχε διαρκώς στο μυαλό του, ακόμη κι αν στο βιβλίο κινείται περισσότερο ως υπόστρωμα παρά ως κεντρικό θέμα.
Για τον ίδιο, η επιστροφή στις αρχές των ’80s δεν ήταν απλώς δραματουργική. Ήταν προσωπική. Μίλησε για τη δική του εφηβεία, για τις πρώτες εμπειρίες του, για φίλους που δεν πρόλαβαν να μεγαλώσουν, αλλά και για συναισθήματα που πίστευε ότι είχε αφήσει πίσω του. Η δουλειά πάνω στη σειρά, όπως είπε, άνοιξε ξανά υλικό που είχε θαφτεί κάτω από τη μνήμη της επιβίωσης.
Αυτό δίνει στο The Shards μια δεύτερη ανάγνωση. Δεν είναι μόνο μια ιστορία για έναν νεαρό συγγραφέα που φοβάται ότι ο γοητευτικός καινούργιος συμμαθητής του μπορεί να κρύβει κάτι τερατώδες. Είναι και μια ιστορία για μια γενιά που βρίσκεται ακόμη μέσα στην άγνοια, λίγο πριν καταλάβει ότι ο πραγματικός τρόμος δεν θα έρθει μόνο από έναν δολοφόνο, αλλά από μια επιδημία, το στίγμα, τη σιωπή και την απώλεια.
Ο Μέρφι έχει επιστρέψει ξανά στην queer ιστορία της περιόδου, κυρίως μέσα από το Pose και το American Horror Story: NYC. Εδώ, όμως, το βλέμμα πέφτει σε εφήβους που δεν έχουν ακόμη τα εργαλεία να καταλάβουν τι πλησιάζει. Αυτό φαίνεται να είναι και το πεδίο που τον ενδιαφέρει περισσότερο: η αθωότητα πριν από την καταστροφή, η επιθυμία πριν από τον φόβο, η νεανική επιφάνεια λίγο πριν ραγίσει από την Ιστορία.
Αν το σχέδιο για τρεις σεζόν προχωρήσει, το The Shards μπορεί να μετακινηθεί από ένα κομψό, βίαιο, 80s teen thriller σε κάτι πολύ πιο φορτισμένο: μια σειρά για το πώς το AIDS μπήκε πρώτα σαν σκιά, ύστερα σαν απώλεια και τελικά σαν τραύμα μέσα στην queer μνήμη.
Με στοιχεία από Variety
