Το New Museum στη Νέα Υόρκη ανακοίνωσε ότι ο Μασιμιλιάνο Τζιόνι αναλαμβάνει τη διεύθυνσή του, διαδεχόμενος τη Λίζα Φίλιπς, η οποία είχε ανακοινώσει την αποχώρησή της μετά από 26 χρόνια στο μουσείο.
Ο Ιταλός επιμελητής, μέχρι σήμερα καλλιτεχνικός διευθυντής του ιδρύματος, θα αναλάβει επισήμως την 1η Αυγούστου 2026, με τον τίτλο Toby Devan Lewis Director. Η επιλογή του έρχεται έπειτα από αναζήτηση δέκα μηνών και σηματοδοτεί μια νέα φάση για ένα από τα πιο σημαντικά μουσεία σύγχρονης τέχνης στη Νέα Υόρκη.
Ο Τζιόνι δεν είναι άγνωστο πρόσωπο για το New Museum. Εντάχθηκε στο μουσείο το 2006 και τα τελευταία δώδεκα χρόνια είχε κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση του εκθεσιακού του προγράμματος. Υπήρξε επίσης από τα πρόσωπα που συνέβαλαν στη δημιουργία της New Museum Triennial, η οποία ξεκίνησε το 2009 και εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικούς θεσμούς για τη χαρτογράφηση νέων καλλιτεχνικών φωνών.
Στη διάρκεια της πορείας του στο μουσείο, ο Τζιόνι επιμελήθηκε ή συνέβαλε σε εκθέσεις καλλιτεχνών όπως η Λίντα Μπένγκλις, η Τζούντι Σικάγο, ο Θίαστερ Γκέιτς, ο Χανς Χάακε, η Νικόλ Άιζενμαν, η Φέιθ Ρίνγκολντ, ο Καλίλ Τζόζεφ, η Μάρτα Μινουχίν, ο Κρις Οφίλι και ο Ρέιμοντ Πέτιμπον.
Το 2021 συνέβαλε στην υλοποίηση της έκθεσης Grief and Grievance: Art and Mourning in America, βασισμένης στο όραμα του αείμνηστου Νιγηριανού επιμελητή Οκούι Ενουέζορ. Η έκθεση εστίαζε στο μαύρο πένθος και στις επιπτώσεις του λευκού εθνικισμού στην αμερικανική κοινωνία.
Η ανάληψη της διεύθυνσης από τον Τζιόνι έρχεται σε μια περίοδο αλλαγών για το New Museum. Το ίδρυμα παρουσίασε φέτος τη νέα επέκτασή του, σχεδιασμένη από το αρχιτεκτονικό γραφείο OMA, με την έκθεση New Humans: Memories of the Future, την οποία επιμελήθηκε ο ίδιος. Η έκθεση εξετάζει το μέλλον της ανθρωπότητας μέσα σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη και οι νέες μορφές εικόνας αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε το σώμα, τη μνήμη και την ανθρώπινη εμπειρία.
Παράλληλα, ο Τζιόνι συνεπιμελείται τη μεγαλύτερη μουσειακή αναδρομική έκθεση του Άρθουρ Τζάφα, η οποία αναμένεται να ανοίξει στα τέλη Σεπτεμβρίου.
Η αλλαγή ηγεσίας δεν γίνεται σε ουδέτερο περιβάλλον. Τα προηγούμενα χρόνια, το New Museum είχε βρεθεί στο επίκεντρο εργασιακών εντάσεων, με συνδικαλισμένους εργαζόμενους να κατηγορούν τη διοίκηση για κακές εργασιακές συνθήκες, αθέμιτες εργασιακές πρακτικές και καθυστερήσεις στις διαπραγματεύσεις για συλλογική σύμβαση.
Η θητεία της Λίζα Φίλιπς υπήρξε καθοριστική για την ιστορία του μουσείου. Ήταν η δεύτερη διευθύντρια του New Museum μετά την ιδρύτριά του, Μάρσια Τάκερ, και συνέδεσε το όνομά της με τη μεγάλη θεσμική επέκταση του ιδρύματος, τη μεταφορά του στο Bowery και την ενίσχυση της διεθνούς του παρουσίας.
Ο Τζιόνι γεννήθηκε κοντά στο Μιλάνο και ξεκίνησε την καριέρα του στο περιοδικό σύγχρονης τέχνης Flash Art το 2000, πριν μεταβεί στις Ηνωμένες Πολιτείες ως συντάκτης. Η γνωριμία του με τον Μαουρίτσιο Κατελάν, ύστερα από μια συνέντευξη, τον έφερε πιο βαθιά στο αμερικανικό επιμελητικό πεδίο.
Μαζί με τον Κατελάν και την επιμελήτρια Άλι Σούμποτνικ δημιούργησε τη Wrong Gallery, έναν μικροσκοπικό εκθεσιακό χώρο στο Τσέλσι της Νέας Υόρκης, που λειτούργησε από το 2002 έως το 2005 και έμεινε στην ιστορία ως μια ειρωνική, σχεδόν πειραματική χειρονομία απέναντι στον θεσμικό κόσμο της τέχνης.
Από το 2002, ο Τζιόνι παραμένει καλλιτεχνικός διευθυντής του Ιδρύματος Νίκολα Τρουσάρντι στο Μιλάνο, ενώ έχει επιμεληθεί διεθνείς διοργανώσεις και εκθέσεις σε μουσεία και ιδρύματα σε πολλές χώρες. Το 2013 έγινε ο νεότερος επιμελητής που ανέλαβε τη Μπιενάλε της Βενετίας, μετά τη συμμετοχή του στη Manifesta 5, στην 4η Μπιενάλε του Βερολίνου και στην 8η Μπιενάλε της Γκουανγκτζού.
Έχει επίσης οργανώσει εκθέσεις στο Museo Jumex στην Πόλη του Μεξικού, στο Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ στην Αθήνα και στην Ύδρα, καθώς και σε ιδρύματα στο Κατάρ και σε άλλες πόλεις.
Σε δήλωσή του για τον νέο του ρόλο, ο Τζιόνι ανέφερε ότι αντιμετωπίζει τον διορισμό του λιγότερο ως αναγνώριση της προσωπικής του δουλειάς και περισσότερο ως ψήφο εμπιστοσύνης προς το ίδιο το μουσείο και το προσωπικό του.
Η ανάληψη της διεύθυνσης από έναν επιμελητή που γνωρίζει ήδη βαθιά το New Museum δείχνει ότι το μουσείο επιλέγει συνέχεια, αλλά όχι απαραίτητα στασιμότητα.
Σε μια περίοδο όπου τα αμερικανικά μουσεία δοκιμάζονται από οικονομικές πιέσεις, εργασιακές διεκδικήσεις, πολιτικές εντάσεις και ερωτήματα για τον ρόλο τους στην κοινωνία, ο Τζιόνι καλείται να οδηγήσει το New Museum στη νέα του εποχή.
με στοιχεία από Hyperallergic
