Εκατοντάδες ραπτομηχανές που κάποτε προορίζονταν για τα απορρίμματα, βρήκαν μια δεύτερη ζωή σε ένα απροσδόκητο μέρος: ένα μουσείο στο Σόμερσετ, στη Βρετανία.
Ο Ντομινίκ Μέισι άρχισε να συλλέγει τις μηχανές πριν από 30 χρόνια, αφού εντόπισε αρκετές εγκαταλελειμμένες στην άκρη του δρόμου και αποφάσισε να τις πάρει στο σπίτι του.
«Εκείνη την εποχή έψαχνα κάτι να κάνω μακροπρόθεσμα, κάτι διαφορετικό από την καθημερινή μου δουλειά», είπε.
Αυτό που ξεκίνησε ως ένα μικρό προσωπικό εγχείρημα έχει πλέον εξελιχθεί στο Μουσείο Gates στο Στριτ, όπου εκτίθενται εκατοντάδες μηχανές, πολλές από τις οποίες χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1870.
Το μουσείο ραπτομηχανών στη Βρετανία
Η συλλογή καταγράφει την εξέλιξη της τεχνολογίας της ραπτικής, από τα μοντέλα με πεντάλ μέχρι τα πρώτα ηλεκτρικά μοντέλα που εμφανίστηκαν τη δεκαετία του 1930.
Αυτό που ξεκίνησε ως μια προσπάθεια διατήρησης ιστορικού εξοπλισμού έχει εξελιχθεί σε ένα μοναδικό αξιοθέατο που τιμά τη δεξιοτεχνία, την πολιτιστική κληρονομιά και τη βιωσιμότητα.
Το μουσείο διευθύνεται από τον Ντόμινικ και τον γιο του Γκάμπριελ, ο οποίος μεγάλωσε περιτριγυρισμένος από τη συλλογή, καθώς αυτή επεκτεινόταν σταθερά πέρα από τον αρχικό της χώρο.
«Νομίζω ότι [όλα] ξεκίνησαν όταν ήμουν παιδί και τα είχαμε στο υπόστεγο. Στη συνέχεια, εξελίχθηκαν σε σημείο που δεν χωρούσαν πια στο υπόστεγο, οπότε μεταφέρθηκαν στο σαλόνι, στο υπόλοιπο σπίτι και τελικά αποθηκεύτηκαν σε κάποιο χώρο», είπε.
Μεταξύ των εκθεμάτων βρίσκεται μια σπάνια ραπτομηχανή για χαλιά, την οποία οι δύο τους ανακατασκεύασαν χρησιμοποιώντας ως πρότυπο μόνο μια φωτογραφία.
Είναι μία από τις δύο μόνο που υπάρχουν στον κόσμο και χρησιμοποιούνταν για το ράψιμο κουρτινών κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Η σπάνια συλλογή
Η οικογένεια καταγράφει επίσης όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την ιστορία κάθε μηχανής.
Μία από αυτές, που κάποτε ανήκε σε μια σουφραζέτα, μεταβιβάστηκε από γενιά σε γενιά γυναικών για να εξασφαλίσει οικονομική ανεξαρτησία και ήταν ένα από τα λίγα αντικείμενα που σώθηκαν από μια πυρκαγιά στο σπίτι.
Η πόλη Στριτ επιλέχθηκε ως τοποθεσία του μουσείου λόγω της πλούσιας βιομηχανικής της ιστορίας, ιδίως των δεσμών της με την εταιρεία υποδημάτων Clarks, όπου οι ραπτομηχανές κάποτε διαδραμάτιζαν βασικό ρόλο.
Το ενδιαφέρον για τη συλλογή εκτείνεται πλέον πολύ πέρα από το Σόμερσετ.
«Έχω έναν τύπο που με παρακαλάει εδώ και τρία χρόνια για μια μηχανή που έχω και που θέλει, και βρίσκεται στην Αλάσκα», είπε ο Μέισι.
«Λέει ότι θα πληρώσει οποιαδήποτε τιμή».
Με πληροφορίες από BBC
