Και μπορεί το φαβορί πριν την τελετή λήξης, ο Μινώταυρος του Αντρέϊ Σβιάγκιντσεφ να τοποθετείται σε μια πόλη μακριά από τη Μόσχα με ήρωα έναν μίνι ολιγάρχη που στέλνει κόσμο στον φρέσκο πόλεμο της Ρωσίας με την Ουκρανία, έστω κι αν ενσωματώνει την πλοκή της Άπιστης Συζύγου του Κλοντ Σαμπρόλ, αλλά ο Χρυσός Φοίνικας κατέληξε σε μιαν άλλη, αόρατη αλλά εξίσου ζοφερή εχθροπραξία, το culture war ανάμεσα σε μια πολύτεκνη οικογένεια παραδοσιακών θρησκευτικών πεποιθήσεων και την επαρχιακή νορβηγική κοινότητα που την φιλοξενεί, και που αντιτίθεται μεθοδικά στην υποψία βίας των γονιών στα παιδιά τους, μέσω της νομικά ενισχυμένης κοινωνικής πρόνοιας, όπως αποτυπώνεται στο Φιόρδ.
Είναι μια ταινία που όχι μόνο δεν θα περάσει απαρατήρητη, αλλά έχει κατασκευαστεί τόσο διεξοδικά από τον Μουνγκίου, ώστε να θέσει υπό αμφισβήτηση τις a priori θέσεις και τις πιθανές προκαταλήψεις των θεατών που θα την παρακολουθήσουν.
Μετά τον Σιόμπεργκ, τον Κόπολα, τον Όγκουστ, τον Κουστουρίτσα, τον Έστλουντ, τον Λόουτς, τους αδελφούς Νταρντέν, τον Ιμαμούρα και τον Χάνεκε, ο Ρουμάνος Κρίστιαν Μουνγκίου γίνεται ο δέκατος σκηνοθέτης που κερδίζει το κορυφαίο βραβείο στις Κάννες, 19 χρόνια μετά την πρώτη του νίκη, με το ντεμπούτο του σε ταινία γυρισμένη μακριά από τη χώρα του - ένα μοτίβο που είδαμε συχνότατα φέτος, με εγνωσμένης αξίας δημιουργούς που για διαφορετικούς λόγους, συχνά από ανάγκη, προτίμησαν «ξένη» αγκαλιά για να εκφραστούν, όχι απαραίτητα στο ύψος των στάνταρ τους, όπως ο Ασγκάρ Φαραντί.
Ο Μουνγκίου μίλησε ταπεινά στο βήμα της αίθουσας Λυμιέρ, υποστηρίζοντας πως μόνο ο χρόνος θα κρίνει αν η αξία των βραβευμένων έργων θα αντέξει. Ο Ζβιάγκιντσεφ αρκέστηκε στο μεγάλο βραβείο της επιτροπής, με πρόεδρο τον Παρκ Τσαν Γουκ.
Το βραβείο σκηνοθεσίας μοιράστηκε στον Πάβελ Παβλικόφσκι για το Fatherland που μάταια αναζήτησε ο Τόμας Μαν με την κόρη του στη διαιρεμένη Γερμανία αμέσως μετά τον πόλεμο, και τους δυο Χάβις του ισπανικού σινεμά, για το Bola Negra και τον έρωτα που συνέτριψε ο φασισμός.
Ο Πολωνός προειδοποίησε για την ανάγκη των δημιουργών να αντισταθούν στον θόρυβο, τους αλγόριθμους και την πίεση της σύγκρισης, μαζί με το κουράγιο να αντιμετωπίσουν δικτάτορες και νταήδες.
Οι Κάλβο και Αμπρόσι τίμησαν τον πόνο, τη σιωπή και τον θάνατο ΛΟΑΤΚI+ ανθρώπων προηγούμενων γενεών, έτσι ώστε οι επόμενοι να έχουν την ίδια ή και περισσότερη ελευθερία.
Η Γερμανίδα Βαλέσκα Γκρίζεμπαχ απέσπασε το βραβείο της επιτροπής για το The Dreamed Adventure, ενώ το βραβείο σεναρίου πήγε στον Εμανυέλ Μαρ και το A Notre Salut, που αποθεώθηκε από τη γαλλική κριτική, μια ασυνήθιστης προσέγγισης βιογραφία για τον πανούργο, τυχοδιώκτη προπάππο του που συνεργάστηκε σε θέση ευθύνης, με το καθεστώς των δοσίλογων στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Γαλλίας στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Από κοινού τα βραβεία ερμηνείας: στον Εμανυέλ Μακιά και τον Βαλεντέν Καμπάν που ενσάρκωσαν το κρυφό ζευγάρι στα χαρακώματα του Μεγάλου Πολέμου στον Δειλό του Λούκας Ντοντ, και στην Βιρζινί Εφιρά με την Τάο Οκαμότο για τις δεξιοτεχνικές διαλογικές σκηνές του στο Ξαφνικά του Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι - η σταρ του ιαπωνικού σινεμά ήταν η μόνη μη Ευρωπαία της βραδιάς που τιμήθηκε στο 79ο Φεστιβάλ Καννών, με τις μόνες δυο αμερικανικές συμμετοχές στο διαγωνιστικό, του Γκρέϊ και του Σακς, εκτός τελικών βραβείων!
