Το καλοκαίρι ήταν καλό, αλλά το πήρε ο σκουπιδιάρης. Καθηλωμένος μπροστά στην τηλεόραση, έπεφτα σε αλλεπάλληλες καταπακτές. Για να μάθω τι τρέχει, έπρεπε να υποστώ την ανωριμότητα των ρεπόρτερ και κυρίως τη λιπαρότητα των πολιτικών που δεν επέδειξαν καν το στοιχειώδες θάρρος της σιωπής.

Περισσότερο από ποτέ, η ελληνική τηλεόραση μου θύμισε το Μπουλβάρ του Εγκλήματος, αυτόν το δρόμο όπου διαδραματίζονται «Τα Παιδιά του Παραδείσου», και στο οποίο διαγκωνίζονταν θεατρίνοι, πορτοφολάδες και δολοφόνοι – ολόκληρη η Ανθρώπινη Κωμωδία.

Έτσι θα είναι κι έτσι ήταν πάντα η Αγορά. Γκροτέσκα και αδίστακτη. Προωθεί ό,τι πουλάει και συνήθως πουλάει το φτηνότερο. Μόνη μας σωτηρία είναι να προσπαθήσουν όσοι διαφωνούν με αυτό το διάχυτο άισθημα παρακμής, να κάνουν κάτι αντίθετο. Διότι πολλή κριτική έχουμε κάνει.Το θέμα είναι ν’ αλλάξουμε ό,τι μπορούμε ν’ αλλάξουμε. Είτε κοινοβουλευτικά (πράγμα που βρίσκω χλωμό), είτε στα πράγματα που εμείς διαχειριζόμαστε και δημιουργούμε.

Έτσι, το έριξα στη δουλειά. Συμμαζέψαμε τα κομμάτια μας. Σχεδίασα δύο νέα πρότζεκτ που, αν όλα πάνε καλά, θα βγουν σε λίγους μήνες. Φρεσκάραμε τη LifO με νέες στήλες, που θα εμφανιστούν σταδιακά (ιδιαίτερη μνεία στον Νίκο Δήμου). Ενημερώσαμε τον οδηγό, κάναμε σενιαρίσματα. Όλων το αίσθημα ήταν βαρύ, δουλέψαμε με το κεφάλι κάτω, για να μην ακούμε, να μη βλέπουμε όλες αυτές τις προεκλογικές υποσχέσεις που μοιάζουν με προσβολές. Θυμώνεις, και το θυμό σου τον κάνεις πέισμα. Και το πείσμα σου δίνει ακόμα περισσότερη δύναμη στην αυτενέργειά σου.

Αυτός ακριβώς ήταν ο λόγος που ήθελα να φτιάξω ένα ανεξάρτητο free press. Για να ορίζω τους στόχους της δουλειάς μου, αντίθετα με το τρέχον νόμισμα. Θα κριθώ εκ του αποτελέσματος, όμως μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι περισσότερο από το να γίνουμε πλούσιοι, θέλουμε να είμαστε χρήσιμοι. Και περισσότερο από το να είμαστε δυνατοί, θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι και δημιουργικοί.

Η βελτίωση της LIFO θα είναι διαρκής. Όσο μας βοηθάνε τα νούμερα, τόσο θα επενδύουμε στην ποιότητα. Διπλασιάσαμε την ύλη μας, αυξήσαμε το τιράζ μας, απλωνόμαστε σταθερά. Δεν έχει σημασία ποιος ξεκίνησε πρώτος, σημασία έχει ποιος φτάνει ψηλότερα. Όχι μόνο στους αριθμούς αλλά και στο επίπεδο της δημοσιογραφίας.

Είμαι σίγουρος ότι και η νέα σεζόν θα είναι συναρπαστική. Αυτό είναι το μόνο αντίδοτο που έχω, τουλάχιστον εγώ, σε αυτό το θέατρο του Κακού, που είναι ο δημόσιος βίος.