Έρωτας τον Αύγουστο

Μια αγάπη για το καλοκαίρι

Όλοι μας έχουμε μια γλυκιά ανάμνηση από έναν παλιό καλοκαιρινό έρωτα, ο οποίος ξεκίνησε στα μέσα του Αυγούστου και τελείωσε με τα πρωτοβρόχια του Σεπτέμβρη του Τρυγητή. Ο λόγος για τον οποίο έχουμε γλυκές αναμνήσεις από τους έρωτες του καλοκαιριού είναι επειδή τελειώνουν. Αν δεν τελείωναν, μπορεί να είχαν εξελιχτεί σε γάμο και να σας είχαν κάνει μαύρη τη ζωή, ενώ δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να δολοφονούσατε με τσεκούρι τη γλυκιά και αθώα Άναμπελ που γνωρίσατε ένα καλοκαίρι στη μαγευτική Φολέγανδρο και να βρισκότανε αυτή στο χώμα κι εσείς στη φυλακή. Άρα, οι έρωτες του καλοκαιριού πρέπει να τελειώνουν πριν έρθει το φθινόπωρο. Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος που τους λέμε «έρωτες του καλοκαιριού»: για να τους ξεχωρίζουμε από τους έρωτες των τριών άλλων εποχών του χρόνου, οι οποίοι είναι πάρα πολύ επικίνδυνοι, επειδή έχουν την τάση να μην περιορίζονται σε μια μόνο εποχή αλλά να εξαπλώνονται και στις υπόλοιπες, όποτε θα πρέπει να τους προσέχετε ιδιαίτερα.

Βέβαια, κάποιοι έρωτες του καλοκαιριού συνεχίζονται το επόμενο καλοκαίρι. Το αποδεικνύει το διαχρονικό άσμα «Σε περιμένω τ' άλλο καλοκαίρι», όπου η τραγουδίστρια τον συνάντησε στην πλαζ και αυτός φορούσε στο λαιμό τιρκουάζ μαντίλι. Βέβαια, ένας άντρας που φορούσε τιρκουάζ τη δεκαετία του '60 μάλλον ήταν φλώρος, αλλά της τραγουδίστριας αυτός της άρεσε και εμάς δεν μας πέφτει λόγος. Στη συνέχεια του άσματος, του λέει πως θα τον περιμένει τ' άλλο καλοκαίρι κι έχει κρυμμένο στην αμμουδιά ένα αστέρι. Εννοεί πως θα φορέσει ζώνη αγνότητας -για να μην τη φιστικώσει κανείς το φθινόπωρο, τον χειμώνα και την άνοιξη- και θα κρύψει το κλειδί στην αμμουδιά, ώστε να έρθει αυτός το επόμενο καλοκαίρι, να σκάψει στην αμμουδιά, να βρει το κλειδί, να ξεκλειδώσει τη ζώνη αγνότητας και να την κάνει δική του.

Οπωσδήποτε, μια γυναίκα που θα σε περιμένει ως το επόμενο καλοκαίρι, κάνοντας αποχή από το σεξ, θα έχει λυσσάξει από τον ερωτικό οίστρο και θα έχει γίνει σίγουρα μητρομανής∙ θα πέσει καυλοπυρέσσουσα επάνω σου, θα σε ξεθεώσει, θα σε ξεζουμίσει και -ενώ εσύ έχεις πάει να κάνεις διακοπές και να ξεκουραστείς λίγο- θα βρεθείς να χαροπαλεύεις στο νοσοκομείο. Οπότε, καλό θα ήταν να της ξεκαθαρίσετε πως δεν χρειάζεται να σας περιμένει ως το άλλο καλοκαίρι και πως -αφού χωρίσετε- μπορεί να βγάζει τα μάτια της ελεύθερα με όποιον βρεθεί μπροστά της∙ αφήστε που η τραγουδίστρια παρακάτω λέει πως το άλλο καλοκαίρι θα περιμένει το μελαχρινό της αγόρι πάνω στ' ανηφόρι - δεν λέει να πας μια εβδομάδα διακοπές στο νησί για να πάρεις μια ανάσα και να τρέχεις μέσα στη ζέστη στις ανηφόρες.

Τους καλοκαιρινούς έρωτες τους θυμόμαστε με μεγαλύτερη ένταση, αφού περάσουν αρκετά χρόνια. Είναι προφανές πως, ουσιαστικά, δεν νοσταλγούμε τη Γιολάντα από την Ολλανδία που γνωρίσαμε το καλοκαίρι του '65 στη Νάξο, αλλά τα νιάτα μας∙ νοσταλγούμε την εποχή που πιάναμε την πέτρα και τη στύβαμε. Στο μυαλό μας η Γιολάντα παραμένει πάντα η 20χρονη νταρντάνα με τους τεράστιους βύζους, που ήταν ξαπλωμένη ολόγυμνη στην καυτή άμμο και μας κοιτούσε προκλητικά με ύφος «σκίσε με και πέτα με στα βράχια», αν και είναι σίγουρο πως η Γιολάντα δεν είναι πια η κρεβατογεμίστρα που είχαμε γνωρίσει αλλά έχει γίνει εντελώς μπακατέλα, ενώ δεν αποκλείεται και να τα έχει τινάξει ή να της έχει σαλέψει και να έχει καταλήξει σε κάποιο τρελοκομείο του Άμστερνταμ, όπου θεόρατες Ολλανδέζες νοσοκόμες την πλακώνουν στα χαστούκια επειδή τα κάνει πάνω της.

Δεν είναι εύκολο να αναλύσει κάποιος γιατί το καλοκαίρι ερωτευόμαστε πιο εύκολα. Ίσως, να παίζει ρόλο η αγαμία του χειμώνα. Κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί οι ίδιοι άνθρωποι που τον χειμώνα προσπερνούν αδιάφορα τις θεογκόμενες στην Ερμού, το καλοκαίρι έχουν τη διάθεση να κουτουπώσουν όλη την παραλία μαζί με τις γιαγιάδες. Ίσως είναι όλα αυτά τα μαυρισμένα μπουτάκια και τα μαυρισμένα κωλαράκια που μας μετατρέπουν από ευνούχους σε υποψήφιους βιαστές. Άλλωστε, ακόμα κι ένας ορκισμένος χορτοφάγος κλονίζεται, όταν βρεθεί μπροστά στις σούβλες, τα κοντοσούβλια, τα κοκορέτσια και τις γαρδούμπες ανήμερα το Πάσχα. Καλή όρεξη!

 

Πανηγύρια του Αυγούστου

Θα πάω, κι ας μου βγει και σε κακό

Δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθείς τον Αύγουστο σε κάποιο ελληνικό νησί και να μην πέσεις πάνω σε κάποιο πανηγύρι. Αν βρίσκετε τα πανηγύρια βαρετά, θα πρέπει να σας θυμίσω πως σε πολλά απ' αυτά το φαγητό είναι δωρεάν, οπότε, αν ντερλικώνετε κάθε μέρα σε διαφορετικό πανηγύρι, θα λύσετε το πρόβλημα της διατροφής και θα μπορέσετε να παρατείνετε τις διακοπές σας. Αν δεν υπάρχει πανηγύρι κάθε μέρα, μπορείτε να κρύβετε φαγητό στις τσάντες σας και να το τρώτε την επόμενη στο δωμάτιό σας ή στην παραλία. Μη σας πιάσουν οι ντροπές και αφήσετε το φαγητό να πάει χαμένο∙ το να τρώτε δωρεάν στα πανηγύρια του Αυγούστου είναι μια καλή ευκαιρία να προετοιμαστείτε για τον σκληρό χειμώνα που σας περιμένει, ώστε να μην έχετε αναστολές όταν θα στήνεστε στην ουρά για το συσσίτιο της Αρχιεπισκοπής ή όταν θα ψάχνετε για φαγητό στα σκουπίδια.

Ένα από τα πιο γνωστά πανηγύρια είναι αυτό της Παναγιάς της Ξενηστικωμένης στην Αμοργό. Οι κάτοικοι θέλουν να ευχαριστήσουν την Παναγία - που τους είχε σώσει το 1569 από τους πειρατές πετώντας τους μαξιλάρια, μπουγαδοκόφινα και μανταλάκια- και ταΐζουν τους επισκέπτες μέχρι σκασμού. Όποιον αρνηθεί να φάει τον πετάνε από τον γκρεμό, οπότε καλό θα ήταν να μην αρνηθείτε να δοκιμάσετε τις τοπικές σπεσιαλιτέ. Τα ξιδάτα βατραχοπόδαρα με τη σαντιγί και οι κεραίες σαλιγκαριών με μουρουνέλαιο θα χαραχτούν ανεξίτηλα στη μνήμη σας και η γεύση τους δεν θα φύγει ποτέ από το στόμα σας, ενώ το θρυλικό ρακόμελο της Αμοργού θα σας μείνει πραγματικά αξέχαστο, αφού -στο συγκεκριμένο πανηγύρι- συνοδεύεται υποχρεωτικά από κόλλυβα, τζατζίκι και πατατόφλουδες∙ αυτούς που αρνούνται να το πιουν τους ξεβρακώνουν, τους αλείβουν με πίσσα και πούπουλα και ύστερα ανεβάζουν το βίντεο στο διαδίκτυο.

Φημισμένο είναι και το πανηγύρι της Παναγιάς της Ζαβολιάρας στη Μύκονο. Σύμφωνα με τον μύθο, η Παναγιά άφησε τους πειρατές να αποβιβαστούν ανενόχλητοι στη Μύκονο το 1624 και στη συνέχεια τους μεταμόρφωσε σε σκουληκαντέρες. Σε όλη τη διάρκεια του πανηγυριού που κρατάει 17 μέρες, θα βλέπετε άπειρα σκουλήκια -τα σκουληκάκια της Παναγίας- να κυκλοφορούν γύρω σας, αλλά θα πρέπει να προσέξετε να μην πατήσετε κανένα κατά λάθος, γιατί οι ντόπιοι τα θεωρούν ιερά και δέρνουν αλύπητα όποιον τα σκοτώνει. Πολλοί επισκέπτες αυτού του πανηγυριού υποστηρίζουν πως τα ξημερώματα είδαν την Παναγία στο καμπαναριό, αλλά παίζουν τόσο πολλά ναρκωτικά σε αυτό το πανηγύρι που μπορεί να δείτε και το Άγιο Πνεύμα, ενώ, αν το παρακάνετε με τους μπάφους, μπορεί να δείτε ακόμα και τον Μπίλι Μπο.

Ένα από τα πιο ξακουστά πανηγύρια του Αυγούστου είναι αυτό της Παναγιάς της Αόρατης στη Σύμη. Ο θρύλος λέει πως, κάθε φορά που οι πειρατές πλησίαζαν το νησί, η Παναγία το έκανε αόρατο, οπότε οι πειρατές δεν το έβλεπαν και πήγαιναν και ξεπάστρευαν τους κατοίκους της γειτονικής Τήλου, οι οποίοι δεν είχαν καμιά βοήθεια από την Παναγιά τους, που είναι γνωστή ως η Παναγιά η Τεμπέλα. Στο πανηγύρι της Παναγιάς της Αόρατης, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν ντόπια χοιρινά, κατσικίσια και μοσχαρίσια κρέατα, αλλά η ιδιαιτερότητα είναι πως σερβίρονται εντελώς ωμά. Μη διστάσετε να τα δοκιμάσετε, γιατί είναι φρεσκότατα* τα ζώα τα σφάζουν εκεί μπροστά σας. Μάλιστα, αν σας συμπαθήσουν, μπορεί να σας κάνουν την τιμή και να σας αφήσουν να σφάξετε ένα κατσικάκι με τον μπαλτά. Καλή διασκέδαση!