Διαβάζω παράλληλα πολλά βιβλία και ανάλογα με το κέφι μου. Μπορεί να διαβάσω μερικές σελίδες από ένα βιβλίο το απόγευμα και από ένα άλλο το βράδυ. Αυτό τον καιρό διαβάζω τα εξής βιβλία, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ταιριάζουν στις διαθέσεις μου.

1 Ζαν Λυκ Μαριόν, Το ερωτικό φαινόμενο
Eκδόσεις Πόλις

Είναι ένα δοκίμιο φιλοσοφικό, αρκετά δύσκολο για να το διαβάσεις τις ώρες της χαλάρωσης, αλλά συναρπαστικό για ό,τι έχει σχέση με τον έρωτα, το σώμα, το πάθος, τη ζήλια, την ενοχή, το ερωτικό φαινόμενο. Ο Μαριόν είναι ένας φιλόσοφος που βρίσκεται κοντά στην καθολική εκκλησία, αλλά είναι και καθηγητής Μεταφυσικής στη Σορβόννη. Είναι πολύ φιλελεύθερος. Ένας φιλόσοφος που μας δείχνει πως η δική μας εκκλησία δεν έχει «διανοούμενους», μόνο δευτεροκλασάτους. Ποτέ η ελλαδική ορθόδοξη εκκλησία δεν είχε ανθρώπους μεγάλου διαμετρήματος˙ έχει μόνο δεύτερους που υποδύονται τους «διανοούμενους».

2 Γιάννης Ξανθούλης, Κωνσταντινούπολη, των ασεβών μου φόβων
Eκδόσεις Μεταίχμιο

Ένα οδοιπορικό σε μια Κωσταντινούπολη άγνωστη, που δεν έχει καμία σχέση με την πόλη των ταξιδιωτικών γραφείων και την πόλη που όλοι υποθέτουμε ότι γνωρίζουμε. Είναι μια άγνωστη γεωγραφία, στην οποία μας παρασύρει ο Ξανθούλης με την βοήθεια δυο εκκεντρικών οδηγών. Μας δείχνει μια πόλη γεμάτη αντιφάσεις, συναρπαστική, γευστική, ερωτική και τυλιγμένη σε μια μυρωδιά δυόσμου. Εκείνο που μου άρεσε είναι ότι δεν παραδίδεται, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά κρατάει μια απόσταση απέναντί της και αυτό το «κράτημα» κάνει το βιβλίο πιο γοητευτικό.

3 Τζούλιαν Μπαρνς, Χωρίς να φοβάμαι πια
Eκδόσεις Μεταίχμιο

Είναι ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο, όπου ο Τζούλιαν Μπαρνς μιλάει για τους ανθρώπους που αγαπά και την οικογένειά του. Ο τίτλος παραπέμπει στο θάνατο και αυτό επειδή ουσιαστικά είναι ένας απολογισμός ζωής, ένα βιβλίο για το θάνατο και ειδικά για το θάνατο των καλλιτεχνών ή δημιουργών (όπως ο ίδιος), οι οποίοι εξακολουθούν να ζουν, καθώς το έργο τους παραδίδεται σε άλλους. Θα λέγαμε ότι είναι ένα βιβλίο προφητικό, γιατί το έγραψε και κυκλοφόρησε λίγο πριν πεθάνει η γυναίκα του, η Πατ Καβάνα, μια από τις μεγάλες μορφές της λογοτεχνικής σκηνής και μια από τις πιο σημαντικές πρακτόρους της βρετανικής σκηνής. Ήταν ανεξάρτητη λογοτεχνική πράκτορας, δεν ανήκε σε εταιρείες και στο πελατολόγιό της συμπεριλαμβάνονταν οι σημαντικότεροι συγγραφείς της Βρετανίας.

4Κώστας Σημίτης, Η κρίση
Eκδόσεις Πόλις

Νομίζω ότι είναι ένα βιβλίο που παρουσιάζει όλο το φαινόμενο μέσα στο οποίο ζει ο κόσμος της Δύσης γενικότερα. Είναι επίσης εξαιρετικά επίκαιρο, γιατί «έκλεισε» στις 16η Οκτωβρίου και ο συγγραφέας έλαβε υπόψη όλα τα γεγονότα μέχρι τότε. Είναι ένα βιβλίο από έναν πολιτικό που γράφει με την ψυχραιμία ενός επιστήμονα και με τη διεισδυτική και καταδυτική γραφή ενός δημοσιογράφου.

5Δεν μ'αγαπάς. Μ' αγαπάς. Τα παράξενα της μητρικής αγάπης. Τα γράμματα της Μαργαρίτας Λυμπεράκη στην κόρη της Μαργαρίτα Καραπάνου
Επιμέλεια Φωτεινή Τσαλίκογλου
Eκδόσεις Καστανιώτη

Είναι κείμενα πάρα πολύ προσωπικά αυτές οι επιστολές της Μαργαρίτας Λυμπεράκη προς την κόρη της και αποκαλύπτουν μια δύσκολη σχέση, πολλές φορές μάλιστα ανταγωνιστική, ακόμη και στο ερωτικό επίπεδο. Πρόκειται για επιστολές που αποκαλύπτουν αυτό που μπορούμε να ονομάσουμε «ανθρώπινη συνθήκη», δηλαδή τον ιδιαίτερο και αθέατο για τους απέξω κόσμο που βιώνεται από αυτούς τους δύο ανθρώπους -τη μάνα και την κόρη- σε μια σχέση καθημερινή και ταυτόχρονα μη καθημερινή, γιατί η κόρη ζει στην Αθήνα με τη γιαγιά της και η μητέρα στο Παρίσι.