__________________
1.

 

Καλησπέρα Αμπα!
Έλαβα σήμερα μία απάντηση σε αίτηση μου για περαιτέρω σπουδές που ήταν αρνητική. Το πανεπιστήμιο είναι παγκοσμίου φήμης και εγώ θεωρήτικα πληρούσα τις προδιαγραφές για εισαγωγή. (Κάπου εδώ νομίζετε δεν θα σας πω το όνομα, αλλά κάνετε λάθος, είναι το Κέιμπριτζ και οι σπουδές στη Βιολογία). Λοιπόν μου χάλασε λίγο η διάθεση αλλά τίποτα παραπάνω. Δεν χρειάστηκε να ψάξω τρόπους για να αντέξω την αποτυχία, ούτε με πήρε από κάτω, κτλ κτλ... Και σκεφτηκα, οπως σκεφτόμουν όλο το διάστημα που περίμενα τις απαντήσεις (έκανα και σε άλλες χώρες αιτήσεις) ότι
γιατί να στενοχωρήθω, δεν θα με επαιρναν έτσι κι αλλιώς...
Αλλα μήπως τελικά αυτό είναι χειρότερο? Δεν θα έπρεπε να με έχει στενοχωρήσει λίγο παραπάνω? Γιατί τι λέει για μένα τότε αυτό, ότι έχω αξιολογήσει τον ευατό μου τόσο χαμηλά που δεν στενοχωριέμαι καν με την απόρριψη, που την είχα σίγουρη? Και μήπως έτσι καταντάω να σταματάω να προσπαθώ και να στοχεύω ψηλά γιατί δεν πιστεύω ότι υπάρχει πιθανότητα να αξίζω?
Ελπιζω να μη σε μπέρδεψα, εγω πάντως ένα μπέρδεμα το έχω... (Ξαναδιαβάζοντας την ερώτηση βλέπω ότι δεν φαίνεται το γένος μου, και θα το αφήσω έτσι, και αν θες μου λες αν υποσυνειδητα το μυαλό σου πήγε στο άντρας ή γυναίκα. Το ίδιο και οι αναγνωστες. Θα είχε ενδιαφέρον να δούμε.)
(Και μία δεύτερη παρενθεση, εχω λάβει άλλες θετικες απαντησεις, από πανεπιστήμια χαμηλοτερα στην καταταξη και τη φήμη άλλα όχι απαραίτητα στο επίπεδο.. Του χρόνου θα σε διαβάζω απ' εκεί!)
-i like winter better


Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Είναι λίγο τρικυμία εν κρανίω αυτά που γράφεις, και είναι λογικό γιατί προσπαθείς να συμφιλιώσεις αντικρουόμενα συναισθήματα που δεν έχεις επεξεργαστεί ακόμα. Εσύ ξέρεις κατά πόσο θεωρητικά πληρούσες τις προδιαγραφές ή όχι, εμείς δεν ξέρουμε. Αν τις πληρούσες, θεωρητικά, όπως λες, γιατί είχες σίγουρη την απόρριψη; Δεν γίνεται να ισχύουν και τα δύο.


Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε γιατί είναι λογικό να περιμένεις απόρριψη από το Κέιμπριτζ (και σε ευχαριστώ τόσο πολύ που δεν το άφησες φλου, δεν φαντάζεσαι). Δεν σημαίνει ότι έχεις «αξιολογήσει τον εαυτό σου ΤΟΣΟ χαμηλά». Είναι πανεπιστήμιο παγκοσμίου φήμης, όπως λες στην αρχή, άρα είχες αξιολογήσει τον εαυτό σου ψηλά. Στόχευσες ψηλά, γιατί πίστεψες ότι υπήρχαν πιθανότητες ότι αξίζεις.


Είναι πιστεύω συνολικά θετικό ότι πήρες ψύχραιμα το αποτέλεσμα που ούτως ή άλλως περίμενες, και είναι επίσης συνολικά θετικό το γεγονός ότι μπορείς να χρυσώσεις το χάπι στον εαυτό σου με τα πανεπιστήμια «χαμηλότερα στην κατάταξη και στη φήμη αλλά όχι απαραίτητα στο επίπεδο». Πολλά συγχαρητήρια για την επιτυχία σου. Καλές σπουδές και καλή σταδιοδρομία.

 

 

 

__________________
2.

 

Λατρεμένη Α μπα, τι κάνεις όταν έχεις ένα ελάττωμα που δε σου δυσκολεύει ακριβώς τη ζωή, αλλά σίγουρα σε ξενερώνει κι αυτό ακριβώς το ελάττωμα σε έχει βοηθήσει πολύ στη δουλειά σου και στις προσωπικές σου σχέσεις; Εξηγούμαι. Σαν άτομο δεν υψώνω ποτέ μα ποτέ μα ποτέ τον τόνο της φωνής μου, δεν εκρήγνυμαι, δεν λέω πράγματα που μετά θα μετανιώσω αλλά... δεν ξεσπάω ούτε βάζω στη θέση τους τους ηλίθιους. Για να μην παρεξηγηθώ, δε νιώθω θύμα, έχω παραιτηθεί από δουλειές, έχω χωρίσει άντρες που δε μου κάνανε, έχω διακόψει φιλικές σχέσεις που μου έκαναν κακό. Αλλά με ήρεμο τρόπο πάντα. Ο άντρας μου, μου λέει συνέχεια πόσο με θαυμάζει που έχω τέτοιο επίπεδο, στη δουλειά μου (είμαι εκπαιδευτικός) γονείς και παιδιά με λατρεύουν και έχω πολλούς μαθητές κλπ κλπ... Αλλά εγώ νιώθω κότα και ξενέρωτη και δειλή. Σήμερα μία συνάδελφος άνοιξε το στόμα της και είπε μια απαίσια χοντράδα για 3 από εμάς και η μικρότερη ξεσπάθωσε και τη στόλισε αναλόγως. Κι εγώ τη θαύμαζα και τη ζήλευα και ήθελα κι εγώ να της τα ψάλλω αλλά το μόνο που είπα είναι κάτι του στυλ « δεν εκπλήσσομαι με αυτά που είπες γιατί ξέρω τι άνθρωπος είσαι, αλλά λυπάμαι που αναγκάζομαι να σε τρώω στη μάπα καθημερινά» Μια ξενέρωτη βλακεία είπα δηλαδή. Αλλάζει βρε Α μπα αυτό το χαρακτηριστικό? Πώς?? Είμαι και σχεδόν 40....
-chicken


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Ξενέρωτη βλακεία; Πάρα πολύ ωραία το είπες. Κότα είσαι αν δεν λες τίποτα, ή αν αλλάζεις θέμα ή χαζογελάς για να αποφύγεις την αντιπαράθεση. Η μικρότερη ίσως να ξεσπάθωσε με στολίδια ακριβώς επειδή είναι μικρότερη, σε δέκα χρόνια μπορεί να εκφράζεται με άλλου είδους ένταση. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι δήλωσες την αντίθεση σου με ξεκάθαρο τρόπο (όπως αντίστοιχα έχεις παραιτηθεί, έχεις διακόψει σχέσεις και τα λοιπά). Μην θαυμάζεις και μην ζηλεύεις ανθρώπους που είναι πολύ διαφορετικοί από σένα. Προσπάθησε μόνο για την καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.

 

 


__________________
3.

 

Αγαπητή Α, μπα,
το παρακάτω πρόβλημα δεν είναι δικό μου, αλλά ενός κοντινού μου φίλου (ο οποίος έχει συμφωνήσει να το μοιραστώ μαζί σου). Έχοντας πλέον αποκτήσει κάποια οικονομική άνεση, οι γονείς του χαίρονται πολύ να του παίρνουν δώρα τύπου ρούχα, ρολόγια κοκ. Ωστόσο, κατ' αυτόν τέτοια δώρα δεν είναι μόνο αχρείαστα, βλέπε πανάκριβα ρούχα, αλλά και σπατάλη χρημάτων που θα μπορούσαν να επενδυθούν κάπου αλλού ή και να αποταμιευτούν. Ο ίδιος έχει θίξει το θέμα είτε προσπαθώντας να τα ανακατευθύνει τη ροή αυτών των χρημάτων πχ σε ταξίδια, είτε ζητώντας τα απευθείας κι όχι με τη μορφή δώρων, με σκοπό να χρησιμοποιήσει αυτός όπως κρίνει (μιας και θέλουν και χαίρονται να τα ξοδεύουν πάνω του). Το πρόβλημα όμως παραμένει κι έχει ξεμείνει κι αυτός από ιδέες. Από τη μία δε θέλει να στεναχωρήσει τους γονείς του, από την άλλη δεν ξέρει πώς αλλιώς να χειριστεί την κατάσταση. Τι θα πρότεινες, κι εσύ κι οι αναγνώστες σου; Ανυπομονώ πολύ για την απάντηση!
- φιλενάδα


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Δεν μπορώ να αξιολογήσω το «έχει θίξει το θέμα». Έχει γίνει κατανοητός; Τους το είπε ξεκάθαρα και του είπαν όχι; Γιατί το «έθιξα» μερικές φορές σημαίνει «είπα κάτι αοριστίες γιατί φοβόμουν να πω αυτό που θέλω και ο άλλος δεν κατάλαβε τίποτα, αλλά εγώ δεν το τολμάω να το ξαναθέσω και περιμένω να λυθεί το πρόβλημα από μόνο του». Γονείς του είναι, ελπίζω να έχει το θάρρος να τους πει, παιδιά, ευχαριστώ πάρα πολύ τα δώρα, αλλά δεν φοράω ποσέτ κάθε μέρα, ένα φτάνει. Να ανοίξουμε ένα ταμείο για ταξίδια καλύτερα, που μου αρέσουν περισσότερο; Γιατί να είναι αυτό πηγή στενοχώριας;


Αν το έχει πει χαρτί και καλαμάρι, και τον αγνοούν, δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Είναι δικά τους τα λεφτά και έχουν δικό τους όραμα για το πώς είναι σωστό να τα ξοδεύουν.

 

 

 

__________________
4.

 

Αγαπητή Αμπα,
Ήμουν με κάποιον για πάρα πολλά χρόνια. Παντρεύτηκαμε μικροί κ ερωτευμένοι. Κάναμε 2 παιδιά. Περάσαμε όμορφα κ δύσκολα αλλά πάντα τον λάτρευα κ τον θαύμαζα. Κυρίως το ήθος του κ τις ιδέες του! Τελικά για να μην σε κουράσω χωρίσαμε. Με άφησε για μια γυναίκα ακριβώς σαν αυτές που έκραζε κ έγινε κι αυτος ακριβώς που κορόιδευε... Δεν θα θίξω τον πόνο που ένιωσα. Θα σε ρωτήσω μόνο πως αλλάζει έτσι κάποιος? Αλλάζει τόσο? Κρύβεται Καλά μήπως κ ξαφνικά εμφανίζεται ο πραγματικός εαυτός του? Η τελικώς εμείς εθελοτυφλούμε για να δικαιολογούμε τον εαυτό μας???
Και στο τέλος της μέρας, μήπως όλα γίνονται για την πάρτη μας κ ολα τ αλλά για το θεαθήναι?
- Διονυσια


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Είναι αδύνατον να σχολιάσουμε έναν γάμο μέσα από πέντε προτάσεις που προέρχονται μόνο από τη μία πλευρά. Ο κόσμος αλλάζει, όχι με την έννοια της μετάλλαξης, όμως. Με τα χρόνια ίσως να έχει λιγότερες αναστολές και να έχει περισσότερο θάρρος να ζήσει αυτό που από πάντα ήθελε. Όταν κοροϊδεύεις κάτι, μπορεί να το κάνεις επειδή κάνεις τα σταφύλια κρεμαστάρια. Στο τέλος της ημέρας πάντως, όσο και αν αντιπαθώ αυτή την έκφραση, ναι, όλα για την πάρτη μας γίνονται. Αυτό δεν σημαίνει ότι ό,τι κάνουμε έχουν στόχο να βλάψουν τους άλλους.

 

 

 

__________________
5.


Α μπα και αναγνωστες το θέμα που με απασχολεί είναι πολύ σημαντικό και θα ήθελα να το σκεφτείς αρκετά ώστε να μην απορριφθει η ερώτηση μου: είμαι 18 ετών και ομοφυλοφιλη. Δεν έχω κάνει ποτέ μου σεξ, θέλω όμως να ξεκινήσω σύντομα τη "σεξουαλική δραστηριότητα" μου . λοιπόν ο προβληματισμός μου έχει να κάνει με τις προφυλάξεις. Ποτέ δεν έχω ακούσει από κάποιον για το ασφαλές ομοφυλοφιλικο σεξ (μεταξύ γυναικών). Τι συμβαίνει; Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο; Κι αν όχι τι μου προτείνετε να κάνω για να ειμαι ασφαλής από όλα αυτά τα νοσήματα; θα πρέπει να κάνουμε εξετάσεις κάθε φορά με κάθε νέα σύντροφο που γνωρίζω; Γενικοτερα δεν ξέρω τι να σκεφτώ καθώς κανείς δεν μου έχει μιλήσει για αυτό.. δεν ξέρω τι ακριβώς εχετε να μου πείτε αλλά θα ήθελα απεγνωσμένα να διαβάσω έστω και μια απαντηση που να μιλά για αυτό.. μία κοπέλα που γνωρίζω μου πρότεινε να κάνουμε σεξ και εγώ την αποφεύγω γιατί φοβάμαι.. τι πρέπει να κάνω;;
-Σοφία

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Ο φόβος καταπολεμάται με γνώση. Aυτά είναι θέματα επιστήμης, οπότε πρέπει να διαβάσεις. 

 

 

 

 

__________________
6.

 

Ευχαριστώ για την χρήσιμη συντροφιά που μου κρατάς!! Το ερώτημα μου αφορά πρόσωπο του φιλικου μου περιβάλλοντος.. Μια φίλη όποτε την προσκαλω σε παρέα με καινούργια άτομα αισθάνομαι ότι προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή (κυρίως των αντρών) με το να είναι υπερβολικά διαχυτικη και με μια διάθεση να απομονωνει κάποιον στην κουβέντα με αποτέλεσμα να μην περνάω καλά σε επίπεδο παρέας και επιπλέον να αισθάνομαι ότι από την στιγμή που είμαστε φίλες θα νομίζουν όλοι ότι και εγώ είμαι όσο διαθέσιμη δείχνει εκείνη...επιπλέον όταν συνοδευομαι έχει την ίδια στάση λόγω μάλλον της κοινωνικοτητας της ή της αυτοπεποιθησης της... Και τώρα έρχεται η ερώτηση που από ότι έχω καταλάβει δεν σου αρέσει : μήπως είμαι υπερβολική που θυμωνω και μου βγαίνει να την αποφεύγω; μήπως ζηλεύω την άνεση της; μήπως είμαι άδικη μαζί της; μήπως...


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Αν δεν περνάς καλά μαζί της, δεν περνάς καλά, δεν χρειάζεται να το δικαιολογήσουμε αυτό. Όμως κατάφερες και έκανες την συμπεριφορά κάποιου άλλου αποκλειστικά δική σου υπόθεση. Δεν στρέφεται γύρω από σένα ο κόσμος. Αν αυτή είναι διαχυτική και απομονώνει κάποιον στην κουβέντα, γιατί αυτό κάνει εσένα να μην περνάς καλά; Από πού κι ως πού οι άλλοι θα υποθέσουν ότι είσαι κι εσύ «διαθέσιμη», επειδή είσαι στον ίδιο χώρο μαζί της; Δεν έχεις δική σου προσωπικότητα; Γιατί σε νοιάζει τι κάνει όταν «συνοδεύεσαι»; Τι θα έπρεπε να κάνει επειδή εσύ συνοδεύεσαι;


Να πω την αλήθεια, ναι, φαίνεται σα να ζηλεύεις την άνεση της, την οποία αναγνωρίζεις ως προσπάθεια να γίνει το κέντρο της προσοχής, αλλά μάλλον βλέπεις ότι πετυχαίνει, και αυτό είναι που δεν σου αρέσει.


Παρεμπιπτόντως δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό στο να δείχνεις ότι είσαι διαθέσιμη. Μεμπτό είναι να το δείχνεις αν δεν είσαι.

 

 

 

_________________
7.

 

Γεια σου Αμπα
Ειχα μια κουβέντα με την μητέρα μου η οποία υποστήριζε αυτή την άποψη- ότι άντρας και γυναίκα που εχουν σχέση από πολύ μικροί ο άντρας θα βγάλει το απωθημένο του κάποια στιγμή και θ αρχίσει να ξενοπηδαει. Της απάντησα ότι αυτό είναι σεξιστικό καθώς τι εμποδίζει μια γυναίκα να ξεκινήσει κι αυτή να κυνηγά τ απωθημένα της. Μου απάντησε τα παιδιά.
Ουσιαστικά η θεωρία της πάει κάπως έτσι. Εάν ζευγάρι ξεκινήσει απο μικρό απο την εφηβεία δηλαδη και συνέχισει χωρίς ενδιάμεσα να έχει άλλους παρτενέρ (αυστηρά μονογαμικο) ο άνδρας στα σαραντα πενηντα θα ξενοπηδαει. Η γυναίκα δεν το κάνει γιατί απασχολείται περισσότερο με τα παιδιά και άρα η λογική της αλλάζει (Δεν μου εξήγησε ως τι αλλάζει. Ως τροφού που πρέπει να έχει την ευθυνη; Ως μάνα που πρέπει να είναι το καλό παραδειγμα;) και τελοσπαντων δεν το κάνει, οχι πρώτη από τον άνδρα παρά αφού εκείνος το έχει κανει - και γι αυτό υπάρχει και άνθηση· στην ρομαντική λογοτεχνία για γυναίκες γιατί εκεί βλέπουν δυνητικά τις εμπειρίες που δεν είχαν. Μετά απο όλα αυτα τη ρώτησα για ενα ζευγάρι που ξέρουμε που πίστευα ότι ήταν αγαπημένοι και ζούσαν απο το Λύκειο μαζί. Μου απάντησε σαν να ήταν φυσικό, "Τι ο Χ; Φυσικά και ξενοπηδουσε Εγώ το ήξερα. Το ιδιο και ο Ψ και ο Ω και ο Α. Μη νομιζεις είναι βιολογική ανάγκη του άντρα να κάνει αυτό από την επιθυμία του να γίνει πατερας διότι δεν βιώνει τη διαδικασία της γέννησης. Και γιατί κάνεις κανείς δεν θέλει να πεθάνει χωρίς να έχει ζήσει αυτό που πάντα ηθελε."
Έμεινα. Δες θεωρία. Με ψυχολογικές προεκτάσεις. Εν τέλει τη ρώτησα αν αυτά τα έλεγε και για τη δική μου σχέση την οποία έχω εδώ και επτά χρονια από το πρώτο έτος και την οποία βλέπω να πηγαινει πολύ καλά, εννοώ είναι ενας άνθρωπος που θα ηθελα ήθελα να βάλω και μόνιμα στη ζωή μου αν κατσει διοτι περναω καλα και με σεβεται και συμφωνουμε σε πολλα. Η μητέρα μου το ξέρει αυτό. Είπε ότι δεν ξέρει "αλλα θυμώνεις γιατί βλέπεις τη δική σου ανεπάρκεια στο μελλον. Τα επιχειρηματα σου ειναι θεωρητικα και ανεφαρμοστα στην πραγματικη ζωη. Δεν θα τον κρατήσεις αν δε θέλει να μείνει."
Εν κατακλείδι ρωταω; Το λέει αυτό γιατί έχει κάει η γούνα της απο τα φιλικά της ζευγαρια; Για να με προειδοποιησει; Γιατί έμαθε με μισογυνιστικες αντιλήψεις παλαιότερων ετων; Ειναι οντως η μονογαμια καταδικασμένη από την ίδια τη φύση του ανθρωπου; Είναι το φύλο μια κούπα που αμα σου πέσει με την καλη πλευρά πίνεις τσάι, αν όχι γλείφεις τον πάτο και το λες επιτευγμα; Εάν αποφασίσω να παντρευτώ την σχέση μου των 18 ετών είμαι προσωπικά καταδικασμένη σε μια προδοσία που δεν μπορώ να αποφύγω λόγω της...φυσης;;; Θα μας κοιτάνε ολοι μετά τα 40 σαν ωρολογιακή βόμβα που περιμένουν να σκασει;
Να της κόψω την καλημερα;
- Τη μάνα μου τη λενε Σερσει

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ
Έμεινες που η μητέρα σου έχει την επικρατούσα άποψη; Που είναι παράγωγο της εποχής της; Χθες γνωριστήκατε;


Αυτές οι θεωρίες είναι κυρίαρχες και εμπεδωμένες σε όλες τις ηλικίες, πόσο μάλλον στις παλαιότερες γενιές. Οι κυρίαρχες θεωρίες είναι γεμάτες από σεξισμό και μισογυνισμό, πάλι να λέμε τα ίδια; Θα σταματήσουμε κάποτε να πέφτουμε από τα σύννεφα όταν ανακαλύπτουμε ότι ο σεξισμός και ο μισογυνισμός δεν είναι εξαίρεση, αλλά συντηρούνται από τους γύρω μας, από τους φίλους, τους δασκάλους, τους γονείς μας;


Άσε τη φύση του ανθρώπου απ'έξω, χρειάζονται ειδικοί επιστήμονες για να μιλήσουν σε αυτό το επίπεδο. Η μαμά σου πιστεύει αυτά που πιστεύει γιατί έτσι δικαιολογεί μέσα της την καταπίεση που βιώνει. Είναι σεξουαλικά ανελεύθερη (και αυτό έχει άπειρες προεκτάσεις) και πιστεύει ότι η ανταμοιβή της είναι η μητρότητα. Αυτό είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της πατριαρχίας, το καρότο για να απαξιώνεται ο φεμινισμός.


Η μονογαμία δεν είναι υποχρεωτική, ούτε καταδικασμένη: μαθαίνεται. Μαθαίνεται όπως η ανάγνωση και η προπαίδεια. Όποιος θέλει να είναι, μπορεί να είναι, και υπάρχουν άνθρωποι που είναι, όχι επειδή φοβούνται ή είναι ενάντια στη φύση τους, αλλά επειδή θέλουν να είναι. Νιώθουν καλύτερα με τον εαυτό τους έτσι. Δεν το κάνουν στο όνομα κάποιας κοινωνιολογικής θεωρίας, για τον εαυτό τους το κάνουν.