«Τρωάδες» του Ευριπίδη: Mια παράσταση για τη φωνή όσων μένουν πίσω μετά τον πόλεμο

ADVERTORIAL

Λίγα έργα έχουν καταφερει να μιλήσουν με τόση δύναμη για τις συνέπειες του πολέμου όσο οι Τρωάδες του Ευριπίδη. Όχι για τις μάχες, τους στρατηγούς ή τους νικητές, αλλά για εκείνους που μένουν πίσω να μετρήσουν τις απώλειες. Για τα σώματα που επιβιώνουν και καλούνται να συνεχίσουν να υπάρχουν μέσα στα ερείπια.

Στις 31 Ιουλίου και την 1η Αυγούστου το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει στο Αρχαίο Θέατρο Eπιδαύρου τη νέα σκηνική ανάγνωση της Ελένης Ευθυμίου πάνω στο εμβληματικό έργο του Ευριπίδη, σε μετάφραση Γιάννη Τσαρούχη. Μια παράσταση που αντιμετωπίζει το αρχαίο δράμα όχι ως ιστορικό γεγονός αλλά ως ένα διαχρονικό σχόλιο πάνω στη βία, την εξουσία και την ανθρώπινη αντοχή.

Φωτ.: Karol Jarek

Το Εθνικό Θέατρο στην παράσταση της Παρασκευής 31 Ιουλίου καθιστά το Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, για πρώτη φορά στην ιστορία του, προσβάσιμο σε άτομα με αισθητηριακές –οπτικές και ακουστικές– αναπηρίες, εξασφαλίζοντας μάλιστα τη μετακίνησή τους. Οι υπηρεσίες προσβασιμότητας που θα είναι διαθέσιμες στις 31/7 είναι διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα, υπερτιτλισμός για κωφά και βαρήκοα άτομα, και ακουστική περιγραφή για άτομα με οπτική αναπηρία. 

Στον πυρήνα της παράστασης βρίσκεται ένα ensemble 22 ερμηνευτριών και ερμηνευτών διαφορετικών ηλικιών και εμπειριών, με και χωρίς αναπηρία, ανάμεσά τους και μέλη της ομάδας Εν Δυνάμει. Η συνύπαρξη διαφορετικών σωμάτων, φωνών και βιογραφιών δεν λειτουργεί ως συμβολισμός αλλά ως οργανικό μέρος της αφήγησης. Οι Τρωάδες εδώ δεν είναι μόνο οι βασίλισσες και οι ηρωίδες του μύθου. Είναι όλες εκείνες που συνήθως μένουν εκτός κάδρου: οι ηλικιωμένες, οι ανάπηρες, οι αόρατες, όσες δεν είχαν ποτέ το προνόμιο να μιλήσουν για τη δική τους ιστορία.

Φωτ.: Karol Jarek

Η σκηνοθεσία της Ελένης Ευθυμίου δίνει ιδιαίτερο βάρος στη μουσικότητα του έργου. Η ζωντανή μουσική επί σκηνής, οι φωνές των ερμηνευτών και η συλλογικότητα του Χορού δημιουργούν ένα σκηνικό τοπίο που μοιάζει περισσότερο με τελετουργία μνήμης παρά με συμβατική αναπαράσταση του μύθου.

Οι γυναίκες της Τροίας βρίσκονται αντιμέτωπες όχι μόνο με την ήττα και τη σκλαβιά αλλά και με τα δικά τους ερωτήματα. Ποια είναι η ευθύνη της σιωπής; Πώς ξαναβρίσκεις τη φωνή σου όταν όλα γύρω σου έχουν καταρρεύσει; Και πώς μπορεί η αλληλεγγύη να μετατραπεί σε πράξη αντίστασης;
Με τους Λυδία Φωτοπούλου (Εκάβη), Αργύρη Ξάφη (Ταλθύβιος), Εύη Σαουλίδου (Ανδρομάχη), Νάνσυ Σιδέρη (Κασσάνδρα), Βασιλική Τρουφάκου (Ελένη) και Γιώργο Χριστοδούλου (Μενέλαος), υπό τους ήχους της ζωντανής μουσικής του Λευτέρη Βενιάδη. 

Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ.