Στο ξενοδοχείο ημί-διαμονής «Λοσιέντο» (που θα πει «λυπάμαι), οι πελάτες αφηγούνται τις ραγισμένες τους ζωές, με μόνη θέα ένα μαγαζί με ρούχα «δεύτερο χέρι», στοκατζίδικο, πώς το λένε;

 

Άνθρωποι έτοιμοι να σπάσουν και ζωές που ανακατεύονται από τραγικά παιχνίδια της μοίρας. Μιας μοίρας που παρουσιάζεται στην πιο θηλυκή της εκδοχή και δεν αφήνει τίποτα όρθιο στο σαρωτικό πέρασμά της. Μια πλάγια ανάγνωση στην ερμηνεία του Ισπανικού Duente.