Στο έργο, που γράφτηκε το 2002 αλλά πρωτοανέβηκε στην Ισπανία το 2012, έκτοτε, όμως, έχει παιχτεί σ' όλο τον κόσμο, δυο αδέλφια, ο Χουάν γύρω στα 50, με μια γυναίκα κτητική, μια επιχείρηση που βουλιάζει και μια σύνταξη που όλο και ξεμακραίνει, κι ο Κάρλος, στα 42 –γιοι μιας μητέρας που την προσέχει ο Κάρλος, την κάνει μπάνιο, τη χτενίζει...–, στα δύσκολα και οι δυο, με πολλά βιβλιάρια αλλά λίγες καταθέσεις κι ένα σπίτι που πρέπει να πουληθεί το γρηγορότερο, μια μακρά νύχτα γεμάτη ανομολόγητα μυστικά που βγαίνουν στο φως, καθώς διαπιστώνουν ότι η μητέρα τους –παρούσα στο έργο μόνο μέσα απ' το κουδούνι που κάθε τόσο επιτακτικά χτυπάει απ' το πλαϊνό δωμάτιο– μπορεί και πάλι να τη γλυτώσει, αρχίζουν να σκέφτονται ιδέες για να τη «βοηθήσουν». Δηλαδή να τη σκοτώσουν.

 

Αλλά δεν είναι τόσο εύκολο να σκοτώσεις... Το φως της μέρας αρχίζει να προβάλλει, ο χρόνος τελειώνει, κανείς απ' τους δυο τους δεν παίρνει την απόφαση να το κάνει αλλά μια μεγάλη έκπληξη τους περιμένει στο τέλος.