Το έργο είναι ο μονόλογος μιας γυναίκας που γεννήθηκε τη δεκαετία του '30 στην Κοζάνη, σπούδασε δασκάλα και πρωτοδιορίστηκε τη δεκαετία του '50 σ' ένα μικρό νησί των Κυκλάδων. Μετά από χρόνια θα εξομολογηθεί την περιπέτειά της στο νησί. Τα πρόσωπα, τα πέτρινα τοπία, ο αέρας, η αγάπη, η βία. Μια σκληρή πορεία που θα την ξαναθυμηθεί με ακρίβεια. Θα ανατρέξει σε μια εποχή στέρησης, απέναντι σε μια εποχή αφθονίας.