Προς το ακαθόριστο, το παράδοξο, βαδίζει ο άνθρωπος, αναρωτώμενος, φοβισμένος, ανήσυχος και μπερδεμένος. Ανάμεσα στο «Τίποτα» και τα «πάντα» θα παραπατήσει πέφτοντας πάντα στον βούρκο του αναπάντητου, στο σκοτεινό, όπου το πρόσωπό του δεν καθρεφτίζεται, παρά στη θολότητα της καθημερινότητάς του, αναγνωρίζει τις σκιές ενός ξεχασμένου εαυτού.

 

Το έργο του Θεοδόση Πελεγρίνη, έρχεται στο Θέατρο Αλκμήνη, από ... για να ταράξει τα ήσυχα νερά της οκνηρίας όσων ζουν εφησυχασμένοι κάτω απ' αυτή.

 

Πρόκειται για μια ιστορία καθημερινών καταστάσεων και συναισθημάτων, σχεδόν, ανεπαίσθητων από τον περιπλανώμενο, άσκοπα, στους δρόμους της βαρύθυμης ζωής, άνθρωπο.

 

Μέσα από αυτό το έργο, ο θεατής παρακολουθεί τη δική του φιγούρα, πώς αντανακλάται μέσα από τον καθρέπτη της αφόρητης πραγματικότητας. Βλέπει την ανησυχία του ανθρώπου του σήμερα για τον άνθρωπο του αύριο, για το μέλλον της φυλής μας, για τον φόβο, ή απλά την «περιέργεια», της καταστροφής αυτού του κόσμου, για την αρχή των πραγμάτων που βαίνουν προς το τέλος τους.

 

Ένας καθρέφτης στήνεται στο κέντρο της σκηνής, μπορεί ο θεατής να δει την αντανάκλασή του; Μπορεί ν' αναρωτηθεί;