Ο Ρίντλεϊ Σκοτ επιστρέφει με την ταινία «Ο Αστερισμός του Σκύλου»

Σχεδόν μία δεκαετία μετά το «Alien: Covenant» και ύστερα από την επιστροφή του στον κόσμο του «Μονομάχου», ο Ρίντλεϊ Σκοτ καταπιάνεται ξανά με την επιστημονική φαντασία στην ταινία «Ο Αστερισμός του Σκύλου», όχι όμως με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Πρόκειται περισσότερο για μια μετα-αποκαλυπτική περιπέτεια γύρω από το τέλος του κόσμου, με ένα πραγματικά εντυπωσιακό all-star cast. Οι νέοι σταρ του Χόλιγουντ Τζέικομπ Ελόρντι και Μάργκαρετ Κουάλεϊ συναντούν τους σπουδαίους Τζος Μπρόλιν και Γκάι Πιρς σε έναν αγώνα επιβίωσης μέσα σε μια κοινωνία που έχει καταρρεύσει.

Η ιστορία εξελίσσεται το 2035, όχι και τόσο μακριά από το σήμερα, ύστερα από μια φονική πανδημία που έχει αφανίσει σχεδόν ολόκληρη την ανθρωπότητα, ένας νεαρός πιλότος που θρηνεί τον χαμό της γυναίκας του ζει σε ένα εγκαταλειμμένο αεροδρόμιο του Κολοράντο μαζί με τον σκύλο του και έναν σκληροτράχηλο βετεράνο. Όταν λαμβάνει ένα μυστηριώδες ραδιοφωνικό σήμα, αποφασίζει να εγκαταλείψει την ασφάλεια του καταφυγίου τους και να ταξιδέψει προς το άγνωστο, αναζητώντας άλλους επιζώντες και την ελπίδα μιας διαφορετικής ζωής.

Παρά τη σκοτεινή και φαινομενικά μηδενιστική αφετηρία της υπόθεσης, οι πρώτες αντιδράσεις από την πρεμιέρα χαρακτηρίζουν το φιλμ ως μία από τις πιο «ανθρώπινες» και συναισθηματικά φορτισμένες ταινίες του Σκοτ.

Ο Ρίντλεϊ Σκοτ επιστρέφει με τον Αστερισμό του Σκύλου

Το φιλμ βασίζεται στο ομώνυμο πρώτο μυθιστόρημα του Πίτερ Χέλερ, το οποίο κυκλοφόρησε το 2012. Σήμερα μοιάζει σχεδόν προφητικό, καθώς περιέγραψε μια καταστροφική παγκόσμια πανδημία οκτώ χρόνια πριν από την εμφάνιση της Covid-19. Παρότι ο συγγραφέας, όπως έχει εξηγήσει, είχε κατά νου κυρίως την οικολογική κατάρρευση και το ενδεχόμενο μιας μαζικής εξαφάνισης, η ταινία «Ο Αστερισμός του Σκύλου» θυμίζει αναπόφευκτα εκείνες τις ημέρες κατά τις οποίες οι άδειες πόλεις, η απομόνωση, ο φόβος απέναντι στους άλλους και η συλλογική αβεβαιότητα για το μέλλον κυριαρχούσαν στην καθημερινότητά μας.

Ωστόσο, το βιβλίο δεν ενδιαφέρεται τόσο για την καταστροφή του πολιτισμού όσο για το τι υποθετικά μπορεί να συμβεί μετά από αυτή. Στο επίκεντρό του βρίσκονται το πένθος, η ανάγκη για ανθρώπινη επαφή και επικοινωνία. Για τον Σκοτ, έναν πραγματικό μάστορα της δράσης, όλα αυτά γίνονται σημαντικό υλικό για να στήσει ένα εντυπωσιακό και απειλητικό σκηνικό, συχνά βίαιο και σκληρό, που φέρνει στο μυαλό ένα σύγχρονο γουέστερν.

Το ψυχρό και αποστειρωμένο περιβάλλον του διαστήματος, το οποίο είχε αποτυπώσει αριστοτεχνικά στο «Alien», αποκτά εδώ γήινες διαστάσεις. Αντί για τους σκοτεινούς διαδρόμους ενός διαστημοπλοίου, απλώνεται στις αχανείς ορεινές εκτάσεις, στις εγκαταλελειμμένες πόλεις και στο σκηνικό του αεροδρομίου όπου ζουν οι ήρωες. Αυτή τη φορά η απειλή δεν προέρχεται από κάποιο εξωγήινο πλάσμα, αλλά κυρίως από τους ίδιους τους ανθρώπους και από τον φόβο που γεννά η απουσία οποιασδήποτε μορφής οργανωμένης κοινωνίας.

Καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία αυτής της αίσθησης παίζουν και οι τοποθεσίες. Το κύριο μέρος των γυρισμάτων διήρκεσε εννέα εβδομάδες και πραγματοποιήθηκε σε διάφορες περιοχές της Ιταλίας. Η Ρώμη, τα ιστορικά στούντιο της Τσινετσιτά και οι ορεινές εκτάσεις του Φρίουλι, του Βένετο και του Αμπρούτσο μεταμορφώθηκαν στο μετα-αποκαλυπτικό Κολοράντο, ενώ οι επιβλητικές βουνοκορφές της βόρειας Ιταλίας χρησιμοποιήθηκαν για να αναπαραστήσουν τα Βραχώδη Όρη.

Παρά τη σκοτεινή και φαινομενικά μηδενιστική αφετηρία της υπόθεσης, οι πρώτες αντιδράσεις από την πρεμιέρα χαρακτηρίζουν το φιλμ ως μία από τις πιο «ανθρώπινες» και συναισθηματικά φορτισμένες ταινίες του Σκοτ. Αναφέρουν συγκεκριμένα τον τρόπο με τον οποίο συνδυάζει τις ήσυχες, στοχαστικές στιγμές με τις ξαφνικές εκρήξεις βίας, χωρίς να ποντάρει τόσο στον εφιάλτη όσο στην ελπίδα και την αισιοδοξία. Ο ίδιος μάλιστα δήλωσε ότι ήθελε να αποφύγει πάση θυσία την κοινοτοπία και τα στερεότυπα που συνοδεύουν τις μετα-αποκαλυπτικές ιστορίες και ότι θέλησε να εστιάσει περισσότερο στην αυτάρκεια και στην δυνατότητα να φροντίζει κανείς τον εαυτό του αλλά και στην σύνεση καθώς πιστεύει ότι στην σημερινή εποχή μόνο συνετοί δεν ήμαστε. Η ταινία «Ο Αστερισμός του Σκύλου» φαίνεται, έτσι, να αποτελεί μία από τις μεγάλες εκπλήξεις της φετινής κινηματογραφικής σεζόν.

Τις καρδιές, πάντως, των θεατών φαίνεται να κλέβει ο καλύτερος φίλος του ήρωα, ο πιστός του σκύλος Τζάσπερ. Για τις ανάγκες των γυρισμάτων τον υποδύθηκαν τρία διαφορετικά σκυλιά.