«Nurturing Mechanisms»: Ένας ιστορικός ελαιώνας της Νάξου γίνεται μέρος της σύγχρονης τέχνης

ADVERTORIAL

Ένας ιστορικός ελαιώνας στη Νάξο γίνεται από τις 5 έως τις 19 Σεπτεμβρίου τόπος συνάντησης της σύγχρονης τέχνης με τη φύση, τη μνήμη και τις ιστορίες που κουβαλά ένα τοπίο μέσα στον χρόνο. Η έκθεση «Nurturing Mechanisms: Συνυφάνσεις στις Καμπόνες» φιλοξενείται σε έναν οικογενειακό ελαιώνα με υπεραιωνόβια δέντρα και επιχειρεί να προσεγγίσει την έννοια της φροντίδας μέσα από διαφορετικές καλλιτεχνικές ματιές.

Οι καλλιτέχνιδες που συμμετέχουν δεν κλήθηκαν απλώς να μεταφέρουν τα έργα τους σε ένα διαφορετικό εκθεσιακό περιβάλλον. Περπάτησαν στον ελαιώνα, γνώρισαν την ιστορία του και παρατήρησαν τη γη, τα δέντρα, τους καρπούς και το φως του. Αυτά τα στοιχεία πέρασαν στη δημιουργική διαδικασία, ενώ ακόμη και η ακριβής θέση κάθε έργου επιλέχθηκε σε διάλογο με το φυσικό περιβάλλον. «Τα ίδια έργα, αν βρίσκονταν μέσα σε μια γκαλερί, θα δημιουργούσαν μια εντελώς διαφορετική εμπειρία», εξηγεί η Μαρία Πολυκρέτη, που βρίσκεται πίσω από την πρωτοβουλία.

Μαρία Πολυκρέτη

Ειρήνη Γκόνου

Για την ίδια, οι Καμπόνες είναι πρώτα απ’ όλα ένας προσωπικός τόπος. «Από παιδί, όταν με ρωτούσαν πού θα ήθελα κάποτε να ζήσω, απαντούσα “στις Καμπόνες”. Είναι ο τόπος όπου νιώθω στο σπίτι μου, όπου γαληνεύει η ψυχή μου». Μεγαλώνοντας ένιωσε μια ευθύνη απέναντί του. «Κάποια στιγμή το ερώτημα έγινε για μένα πολύ απλό: τι δίνω εγώ πίσω σε έναν τόπο που μου έχει δώσει τόσα;» Έτσι άρχισαν σταδιακά να ανοίγουν οι Καμπόνες προς τα έξω, αρχικά μέσα από τα μαθήματα μαγειρικής και στη συνέχεια μέσα από τη μουσική, το θέατρο και τον πολιτισμό. Η σύγχρονη τέχνη ήρθε ως φυσική συνέχεια αυτής της πορείας.

Η φροντίδα, κεντρική έννοια του «Nurturing Mechanisms», αποκτά εδώ μια πολύ συγκεκριμένη διάσταση. Σημαίνει να σέβεσαι και να «ακούς» έναν τόπο, να προστατεύεις την ταυτότητά του χωρίς να εμποδίζεις την εξέλιξή του. Σημαίνει όμως και να διατηρείς τη γνώση, τις ανθρώπινες σχέσεις και τις ιστορίες που περνούν από γενιά σε γενιά. Στην έκθεση, όπως σημειώνει η Μ. Πολυκρέτη, η φροντίδα λειτουργεί περισσότερο ως στάση παρά ως θέμα.

Mariandrie

Φοίβη Γιαννίση

Η πρωτοβουλία ανοίγει παράλληλα μια ευρύτερη συζήτηση για την πολιτιστική ζωή των νησιών πέρα από τη θερινή σεζόν. Όπως σημειώνει η ίδια, η διάρκεια μπορεί να προκύψει μόνο όταν ο πολιτισμός απευθύνεται πρώτα στους ανθρώπους που ζουν στον τόπο, μέσα από σταθερές δράσεις, εργαστήρια, εκπαιδευτικά προγράμματα και συνεργασίες με την τοπική κοινωνία.

Αυτή είναι και η κατεύθυνση που θα ήθελε να ακολουθήσουν οι Καμπόνες: να παραμείνουν ένας ζωντανός τόπος που εξελίσσεται οργανικά, χωρίς να μετατραπεί σε έναν συμβατικό χώρο εκδηλώσεων. Η Νάξος έχει το πλεονέκτημα ότι είναι ένας τόπος με ισχυρή ταυτότητα και μια κοινωνία που παραμένει ζωντανή όλο τον χρόνο. Το ζητούμενο δεν είναι να μεταφερθούν απλώς περισσότερες πολιτιστικές εκδηλώσεις εκτός καλοκαιριού, αλλά να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε η πολιτιστική ζωή να αποτελεί μέρος της καθημερινότητας του νησιού. Τότε η διάρκεια δεν εξαρτάται πλέον από τη σεζόν.

Σεβαστιάνα Κωνστάκη

Κατερίνα Νάκου Φωτ.: Whitney Kamerzel

Όσο για την έννοια της φροντίδας που εδώ εκφράζεται μέσα από τα εξαιρετικά ενδιαφέροντα έργα γυναικών καλλιτεχνών, η Μ. Πολυκρέτη αναφέρει: «Θα ήθελα τελικά η έκθεση να μας οδηγεί σε κάτι ευρύτερο: να ξανασκεφτούμε τη φροντίδα ως μια αξία που μας αφορά όλους – στη σχέση μας με τους άλλους, με τον τόπο, με τη φύση και με όσα επιλέγουμε να παραδώσουμε στους ανθρώπους που έρχονται μετά από εμάς».

«Nurturing Mechanisms: Συνυφάνσεις στις Καμπόνες»

5-19/9/26

Ιστορικός Ελαιώνας Καμπόνες, Νάξος

Συμμετέχουν: Φοίβη Γιαννίση, Ειρήνη Γκόνου, Σεβαστιάνα Κωνστάκη, Mariandrie, Κατερίνα Νάκου

Σύλληψη και πρωτοβουλία έκθεσης: Μαρία Πολυκρέτη

Επιμέλεια έκθεσης: Σεβαστιάνα Κωνστάκη

Διοργάνωση: Πολυκρίτη - Νάξος