Ο Δημοσθένης Σκουλάκης υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους της γενιάς του '70 που σηματοδοτεί την απομάκρυνση αρκετών Ελλήνων καλλιτεχνών από την αφαίρεση και την επιστροφή στην πραγματικότητα. Επίκεντρο της έρευνάς του υπήρξε ο άνθρωπος ιδωμένος μέσα από μια κριτική ρεαλιστική κοινωνικοπολιτική προσέγγιση, προσανατολισμένη στις θέσεις αμφισβήτησης των κινημάτων της νεολαίας στο τέλος της δεκαετίας του '60 και των αρχών του '70.

 

Η έκθεση χωρίζεται σε οκτώ ξεχωριστές ενότητες, ακολουθώντας θεματικά και χρονολογικά την εικαστική διαδρομή του καλλιτέχνη. Περιλαμβάνει περίπου εκατό έργα ζωγραφικής, περιλαμβάνοντας την πρώιμη περίοδό του το 1957, την περίοδο της πολιτικής ζωγραφικής (1960-1967), την περίοδο της αυτοεξορίας του σε Ευρώπη, Αμερική και Καναδά (1967-1972), καθώς και τον κύριο όγκο της δουλειάς του στην Ελλάδα (1981-2014). Ενδεικτικά αναφέρονται η σουρεαλιστική περίοδος (1980-1984), τα πορτρέτα (1985-1996), το αφιέρωμα στον Τσαρούχη (1988-1998), οι υπόγειες διαδρομές (1993-1998) και οι επανεγγραφές (1997-2009).