Η εγκατάσταση του Sam Jinks εστιάζει στην εικόνα της θεάς Ίριδας, το γλυπτό της οποίας βρέθηκε στο δυτικό αέτωμα του Παρθενώνα. Η Ίρις ήταν θεά αγγελιαφόρος, με την ικανότητα να επικοινωνεί μεταξύ των θεών και των θνητών, αλλά και να κινείται ελεύθερα στον Πάνω και στον Κάτω Κόσμο.

 

Το έργο αναπαριστά τη θεά να γονατίζει στη Στύγα, τον ποταμό που αποτελεί το σύνορο μεταξύ των δύο Κόσμων. Ενώ γεμίζει μια κανάτα με το ιερό νερό του ποταμιού, κοιτάζει μέσα του σαν από ένα παράθυρο μέσα από το οποίο θα μπορούσε να δει τον κόσμο των ζωντανών.

 

Η φιγούρα της Ίριδος μπορεί να ιδωθεί ως μεταφορά για τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τα γλυπτά του Παρθενώνα. Ένα από τα διλλήματα που αντιμετωπίζει ο καλλιτέχνης όταν αντικρίζει αρχαία έργα τέχνης είναι ότι μπορούμε μεν να καταλάβουμε τη σημασία τους και να αποκωδικοποιήσουμε ένα μέρος της εικόνας και της ιστορίας τους, αλλά τα αντιλαμβανόμαστε μόνον μέσα από την υλικότητα και την φυσική τους παρουσία.

 

Πρόκειται για ένα έργο αλληγορικό που λειτουργεί σε διαφορετικά νοηματικά επίπεδα. Η μορφή της Ίριδος που κοιτάζει μέσα στη Στύγα είναι ανάλογη με τον τρόπο που εμείς βλέπουμε την Ιστορία: από μακριά μεν, αλλά με την εγγύτητα της μνήμης και του μύθου. Επιπλέον, το έργο αυτό πραγματεύεται μυστικές και ιδεολογικές αντιλήψεις σχετικές με το τί υπάρχει στην άλλη πλευρά, αλλά και με την προσδοκία για ένα κόσμο πέρα από αυτόν, όπου όλα τα μυστήρια θα ξεκαθαριστούν.