Η έκθεση Beat. From portraits to selfies παρουσιάζει τους καλλιτέχνες Michael Bowen, Arthur Richer, Casey Van Duren καθώς και έναν άγνωστο καλλιτέχνη πλάι σε έργα που δημιουργήθηκαν από δεκαπέντε (15) φοιτητές του Α’ και Ε’ Εργαστηρίου Ζωγραφικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) για τη συγκεκριμένη έκθεση.

 

Η έκθεση φιλοξενείται στην Παλαιά Βιβλιοθήκη της ΑΣΚΤ από τις 7-21 Ιουνίου 2018. Η Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου του Άγκντερ, το Τμήμα Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης σε συνεργασία με το Εικαστικό Τμήμα και το Εργαστήριο Γραφικού Σχεδιασμού και Οπτικής Επικοινωνίας της ΑΣΚΤ καθώς και το Νορβηγικό Ινστιτούτο Αθηνών ενώνουν τις δυνάμεις τους για να υπενθυμίσουν σε ειδήμονες αλλά και στο ευρύτερο κοινό πως η Μπιτ τέχνη δεν σχετίζεται μόνο με λογοτεχνικές προσωπικότητες όπως οι Kerouac, Ginsberg και Burroughs αλλά και με την εικαστική πρωτοπορία του 20ού αιώνα.

 

Μέλη της Μπιτ γενιάς αποτέλεσαν τους προδρόμους του κινήματος των Χίπις. Διαφορετικοί άνθρωποι που ενωμένοι διαμαρτυρήθηκαν ενάντια στο κατεστημένο επιθυμώντας να δημιουργήσουν έναν καλύτερο κόσμο. Οι καλλιτέχνες εμπνεύστηκαν από το αντιματεριαλιστικό πνεύμα της εποχής που επικρατούσε στο ανατρεπτικό περιβάλλον του Σαν Φρανσίσκο τη δεκαετία του 1950. Η λέξη "μπιτ" (beaten) συνδέθηκε με τα πενιχρά οικονομικά τους μέσα. Το πνευματικό στοιχείο, εν μέρει προερχόμενο από το βουδισμό, τους ενέπνευσε βαθιά.

 

Με όρους καλλιτεχνικής παραγωγής, ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός είναι ο κοινός παρονομαστής για τη Νέα Υόρκη και το Σαν Φρανσίσκο. Ενώ η Ανατολική Ακτή διακρίνεται για τη χειρονομιακή ζωγραφική (action painting) και τη ζωγραφική του χρωματικού πεδίου (color field), η Δυτική Ακτή συνδέεται με το ασαμπλάζ (assemblage), δηλαδή ένα είδος τρισδιάστατου κολάζ με συμπαγή υλικά. 

 

Αίθουσες τέχνης όπως η "The Six and Semina", με επικεφαλής τους ίδιους τους καλλιτέχνες φιλοξενούσαν βραδιές ποίησης και ποικίλες άλλες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Οι ζωντανές εμπειρίες ήταν πιο σημαντικές από την απόκτηση φήμης στην καλλιτεχνική αγορά. Η αφαίρεση συναντούσε την πλαστικότητα, την αφηγηματικότητα και τις τζαζ αναφορές.

 

Σήμερα, η καλλιτεχνική παραγωγή εκείνης της εποχής συχνά χαρακτηρίζεται "ξεχασμένη". Είναι το Μπιτ ζωντανό; Η έκθεση επιδιώκει να φέρει στον ίδιο χώρο νέους ζωγράφους και αναγνωρισμένους Μπιτ καλλιτέχνες της Καλιφόρνιας με σκοπό να ενθαρρύνει τον καλλιτεχνικό διάλογο με αφετηρία και έμφαση το πορτρέτο.

 

Τι είδους ώσμωση μπορεί να δημιουργηθεί ανάμεσα σε παλαιότερες πρακτικές και σύγχρονες αναζητήσεις; Είναι το πορτρέτο, έτσι όπως παρουσιάζεται στο Μπιτ περιβάλλον του αλλά και μέσα από τις διαδρομές της σκέψης των νεότερων εικαστικών, ικανό να συγκινεί εκφράζοντας ό,τι μένει ως ουσία από τα κινήματα, τα ρεύματα και τις τάσεις;

 

Αυτό το ερώτημα τέθηκε στο επίκεντρο από τη Νορβηγίδα επιμελήτρια της Μπιτ συλλογής, Mette Line Pedersen. Έτσι η έκθεση ξεφεύγει από την παρουσίαση έργων τέχνης και γίνεται αφορμή για καλλιτεχνική συνάντηση, στο Σχολείο της Καλών Τεχνών.