Άλλους τους παθιάζει η πολιτική, άλλους η φιλοσοφία, η μουσική, το θέατρο, ο αθλητισμός, η μαγειρική και πάει λέγοντας. Εμένα περισσότερο απ'όλα με παθιάζουν οι άνθρωποι και οι ιστορίες τους. Γιαυτό και διαβάζω με μεγάλη ευχαρίστηση συνεντεύξεις, άλλως τε και ζηλεύω όσους μπορούν να υπηρετούν αυτό το εξαιρετικά δύσκολο είδος δημοσιογραφίας. Την εβδομάδα που μας πέρασε ξεχώρισα τις ιστορίες τεσσάρων ανδρών όπως έφτασαν σε μένα μέσα από τέσσερις ξεχωριστές συνεντεύξεις.

  • Δεν έχω λόγια για να επαινέσω τη Ντένη Καλλιβωκά για τη συνέντευξη που κατάφερε να πάρει για το περιοδικό "Umami", από τον "κοσμοκαλόγερο" του Αγίου Όρους, τον πατέρα Επιφάνειο που ζει εδώ και 38 χρόνια στο Μετόχι του Αγίου Ευσταθίου στο Άγιο Όρος. Είμαι σίγουρος ότι πολλοί θα έχουν βρει προσβλητική την ύπαρξη καλόγερου που μαγειρεύει, ασχολείται με την αμπελουργία στο Όρος, γυρνάει τον κόσμο για να κάνει γνωστό το κρασί της περιοχής, μιλάει για τα ζώδια και τις γυναίκες. Γοητεύτηκα από την περσόνα του πατέρα Επιφάνειου προφανώς γιατί είναι ένας άνθρωπος έμπλεος ενεργητικότητας, με κατανόηση για τ'ανθρώπινα,  με αφοπλιστική ειλικρίνεια για τις αδυναμίες του και κυρίως γιατί κατάφερε να βρει το ένδυμα που τον κάνει ευτυχισμένο, του "πέφτει γάντι", το φόρεσε και λάμπει μέσα σ'αυτό. Βέβαια, έχω κάποιες απορίες για το αν τελικά ζει "επί της ουσίας" ως καλόγερος αλλά αφενός δεν μου πέφτει λόγος, αφετέρου ο Αθήναιος είναι ο τελευταίος που θα έπρεπε να έχει τέτοιες απορίες όταν υπήρξαν διαστήματα που τριγυρνούσε χαρούμενος, μαγείρευε, διασκέδαζε, νοιαζόταν για τους πάντες, ήταν προσιτός μέχρι παρεξηγήσεως αλλά όποιος επιχειρούσε να πλησιάσει σε απόσταση λιγότερη του  μέτρου, δεν του έβγαινε (του όποιου). Αρχίζω να πιστεύω ότι η γαστρονομία και το δόσιμο που προϋποθέτει λειτουργεί και ως ψυχολογικό αντίβαρο γιαυτούς που έχουν τα ζητηματάκια τους με την "τυρανία της οικειότητας". "Ό,τι ανακουφίζει τον καθένα!" που θα έλεγε και ο "Φρόϋντ" που έχουμε στο σόι μας και τον αγαπούμε γιατί έχει πάντα ένα καλό λόγο για τα κουσούρια μας! Απολαύστε τη συνέντευξη και συγχαρητήρια, πάλι, στη Ντένη η οποία είναι και πανέμορφη, θα είχε πολύ ενδιαφέρον το όλον,  θα της τηλεφωνήσω να μου πει λεπτομερειες! "Πατήρ Επιφάνειος".
  • Μετά τη θρησκεία της γαστρονομίας, στη φιλοσοφία της πρόκλησης. Ο Γάλλος φιλόσοφος Αλαίν Φιλκενκροτ ανήκει στην κατηγορία των διανοούμενων (Γάλλων κυρίως) που διασώζουν κάτι από το πνεύμα της Mitteleuropa και της εβραϊκής ευρωπαϊκής παράδοσης που έγινε στάχτη στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μια παράδοση που αποτιμά τα άτομα και την κοινωνική τους θέση από την πνευματική τους καλλιέργεια και τη συμβολή τους στην παραγωγή σκέψης και  και στοχασμού προς όφελος της κοινωνίας και όχι από τις επιδόσεις τους στη συγκέντρωση πλούτου. Μιας παράδοσης που από την εποχή του Σπινόζα ακόμα, ήταν αιρετική. Ο Αλαίν Φίλκενκροτ ανήκει στο ιδιαίτερο ιστορικό φαινόμενο των "αποσυνάγωγων", των διανοητών που αρνούνται να υποταχτούν στις επιταγές της πολιτικής ορθότητας και δεν διστάζουν να υπερασπιστούν την ίδια τους της καταγωγή με τους δικούς τους όρους, κάτι που είναι ελάχιστα "ορθό" μέσα στο περιβαλλον της κορρέκτ σούπας που αυτοπροσδιορίζεται ως φιλελεύθερη δημοκρατία αλλά μόνον αυτό δεν είναι αφού φιλελευθερισμός, σημαίνει δικαίωμα στη σύγκρουση και τη διαφωνία όχι επιβολή της συμφωνίας με τη δια νόμου φίμωση. Αλλως τε, όπως επισημαίνει και ο ίδιος "ό,τι είναι πραγματικό, δεν σημαίνει ότι είναι και λογικό". Για τον σύγχρονο αντισημιτισμό που είναι πιο ύπουλος από ποτέ, μέχρι το ποδόσφαιρο και το διαδίκτυο, ο Αλαίν Φίλκενκροτ, μιλάει στο ΒΗΜΑgazino και στον πάντα ενδιαφέροντα Γιώργο Αρχιμανδρίτη. Ευχαριστώ τη Χριστίνα που μου επεσήμανε τη συνέντευξη που μου είχε διαφύγει. "Η φιλοσοφία της πρόκλησης".
  • Χα! Fashionistas, fashion bloggers, fashion afficionados, bite me! Η γκαρνταρόμπα του πρώην μπασκετμπωλίστα Walt "Clyde" Frazier πρέπει ν'αφήνει άναυδο από τον ήρωα του μυθιστορήματος του Carlyle "Sartor Resartus" (1833) μέχρι τη φίλη μου τη Μαργαρίτα Γουργουρίνη fashion blogger από τις πρώτες (ίσως και η πρώτη) και ιέρεια της μόδας. Τί κάνει έναν άντρα 2  μέτρα στην κυριολεξία, πρώην μεγάλο αθλητή και νυν σπορτς κάστερ να τολμάει να κάνει τρελές εμφανίσεις μέσα στον πιο ανδροκρατούμενο χώρο. Ο Φράζιερ που υιοθέτησε την περσόνα του "Clyde" από τη γνωστή ταινία "Bonnie and Clyde" γοητεύει με την απροσποίητη θεατρικότητά του. Άλλος ένας που βρήκε την περσόνα που του ταιριάζει γάντι και αισθάνεται ευτυχής μ'αυτή. Βέβαια, ας επισημάνουμε για άλλη μια φορά τη δημοσιογραφία που ασκούν οι ΝΥΤ. Αλλο ένα πολύ ωραίο άρθρο το οποίο δεν βρίσκεται και πίσω από το paywall. "Walt Frazier - Always in Style".
  • Τον Σπύρο Ευαγγελάτο, προσωπικά τον αντιμετωπίζω περισσότερο ως διανοούμενο παρά ως σκηνοθέτη ίσως γιατί τον είχα καθηγητή στο Πανεπιστήμιο και με συνέπαιρναν οι μουσικές του γνώσεις και ειδικά πάνω στο λυρικό θέατρο (όπερα) και θεωρούσα σημαντική την παρουσία του στη Λυρική Σκηνή. Το "Αμφιθέατρο" υπήρξε κομμάτι της σύγχρονης πνευματικής παραγωγής της χώρας και φέτος κλείνει για λόγους οικονομικούς. Χθες (16/4) ο Σπύρος Ευαγγελάτος συζήτησε με τον Βασίλη Σωτηρόπουλο για τον οποιο αποκαλύπτω ότι έχει περάσει ένα διάστημα από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών πριν τον κερδίσει η Νομική. Τα σχόλια για τη συνέντευξη δικά σας.  "Μια συζήτηση με τον Σπύρο Ευαγγελάτο".
  • Τις τελευταίες ημέρες, σκεφτόμουν συνεχώς τον Ιταλό ακτιβιστή για τα δικαιώματα των Παλαιστινίων Vittorio Arrigoni που δολοφονήθηκε από ομάδα ενόπλων Ισλαμιστών στη Γάζα. Τελικά στις κοινωνίες οι ξένοι είναι πάντα οι "αναλώσιμοι" ακόμα και όταν έχουν ταχθεί να τις κάνουν καλύτερες. Αυτή είναι μια μάλλον μελαγχολική σκέψη που την κάνει βαρύτερη ο βροχερός καιρός, την Κυριακή που Ιησούς γίνεται δεκτός μετά Βαίων και Κλάδων στην Ιερουσαλήμ για να καταλήξει, μέσα σ'ελάχιστο χρονικό διάστημα, εκεί που όλοι γνωρίζουμε. Η ιστορία του Ιησού μάλλον δεν είναι αληθινή ωστόσο δεν είναι και δύσκολο να καταλάβεις γιατί είχε τόσο μεγάλη επιτυχία. Οι άνθρωποι και οι κοινωνίες τους, κάνουν το παν για να την επαληθεύουν...