Η ιστορία των Yama που ξεκινάει κάπως σαν πιλότος νεανικής σειράς εξελίχθηκε σε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις στη σημερινή ελληνική ποπ – γιατί είναι όντως ξεχωριστή περίπτωση. Δεν ξέρω αν είναι τόσο καλά παιδιά όσο φαίνονται, αλλά όλοι (μα όλοι) τους συμπαθούν, από τους πιτσιρικάδες που ακούνε έντεχνο και indie, μέχρι αυτούς που ακούνε ραπ (συμπεριλαμβανομένων και των ράπερ). Αυτή η θετικότητα που μέσα στην αγριότητα των social media φαίνεται σαν τρολιά, κάτι σαν cuteness overdose, κατάφερε να ενώσει διαφορετικούς κόσμους και τα sold out live τους ήταν ένα «συνωμοτικό» talk of the town που δεν ήρθε τυχαία.
Ό,τι έχουν καταφέρει το χρωστούν στα social media και στους φίλους τους. Και στο word of mouth. Το φετινό καλοκαίρι ήρθε στιγμή να απογειωθούν καλλιτεχνικά, με ένα EP –«Πού χορεύεις κάθε καλοκαίρι;»- στην Panik Records που οι ίδιοι λένε ότι «ακούγεται σαν νησιώτικο γλέντι, ηλιοβασίλεμα πάνω από την θάλασσα και ένα πλοίο που φεύγει. Συνδυάζει την παράδοση με τον ήχο μας». Τα τέσσερα τραγούδια του EP ακούγονται πολύ, σου φτιάχνουν τη διάθεση και είναι ρυθμικά και μελωδικά, με το «Καλοκαίρι μου» και το «Ωχ αμάν αμάν» να ξεχωρίζουν.
